σινεμά σα ζωή…

ποιο είναι το σωστό και το λάθος, το δίκαιο και το άδικο αναγνώστη μου;

τι είναι η πατρίδα μας αναγνώστη μου;

τι είναι η οικογένεια αναγνώστη μου;

πόσο μοιάζουν και οι δυο;

ποια η σχέση τους με την αλήθεια;

πόσο σκληρή είναι η αλήθεια και για τις δυο;

πόσο εύθραυστες είναι οι ισορροπίες ανάμεσα στα μέλη τους;

γιατί μια οικογένεια χρειάζεται ένα  παιδί;

γιατί μια πατρίδα τρώει τα παιδιά της;

πόσο εύκολα το κοινωνικό και το προσωπικό συμπλέκονται; συμπορεύονται ή συγκρούονται;

σκέψου αναγνώστη μου… μια οικογένεια  να «ερμήνευει» την πολιτική και αντίστροφα…

όλα τα ερωτήματά μου έχουν απάντηση, μόνο που για να βρεθεί χρειάζεται μια αφορμή!

και η αφορμή δεν είναι παρά κάτι σαν το παιδί!

σύρε νάβρης τα παιδιά σου, σύρε ελέγαν οι σκληροί…

ή μήπως είναι κάτι σαν την ελευθερία… που πάντα έχει όψη, δηλαδή μας βλέπει με βλέμμα θλιμμένο ή θυμωμένο ή ανέκφραστο ή σιωπηλό;

θα μου πεις αναγνώστη μου τι σχέση έχει η ελευθερία με όλο αυτό που πασχίζω κι εγώ να καταλάβω…

θα έχεις υποψιαστεί ότι λειτουργώ σχεδόν πάντα σα δασκάλα…

και όσο αφορά στο σημερινό μου κείμενο, προσπαθώ να «χώσω» στο κείμενο έναν ύμνο… και να τον αναλύσω!


η Στέλλα το κάνει ιδανικά θα έλεγα … ομολογώ πως με παρέσυρε και όσες φορές μπήκα στην τάξη, εκείνη είχα στο μυαλό μου!

μα τι σχέση έχει η δική μου ζωή με τη ζωή της Στέλλας ή τη ζωή της …πατρίδας μου;

κακή εκπαίδευση, ο σπόρος του κακού… έτσι δε λένε;

κακη ανατροφή… τα ίδια!

γυμνές ζωές, υποφωτισμένες οικογενειακές συνάξεις, διασαλευμένοι άνθρωποι

διασαλευμένοι μα μοναδικοί και μόνοι που μονολογούν γι αγάπη…

θα ακροβολιστούμε αναγνώστη μου! θα δυαλυθούμε!

που;

σε μια χώρα κατ’ εικόνα και ομοίωσή μας λίγο πολύ…

τρεις γενιές, η μια μετά την άλλη, στήνουν ένα πύργο από τραπουλόχαρτα και ένα παιδί δίνει μια… και … και η ελευθερία μένει μόνη!

δυστυχής! παρηγορία μόνη, σού έμενε να λες περασμένα μεγαλεία
και διηγώντας τα να κλαις…

έκπτωτος χώρα, έκπτωτοι άνθρωποι αναγνώστη μου!

δεν ξέρω αν είδες την ταινία του Σύλλα Τζουμέρκα με τίτλο » Χώρα προέλευσης», δεν ξέρω αν διάβασες κριτικές,πάντως η αφεντιά μου πήγε αδιάβαστη πάντως!

ιστορικά γεγονότα, λίγο μετά τον εμφύλιο, μεταπολίτευση, δεκέμβρης του 2008…

είδες το βίντεο αναγνώστη μου;

θα μπορούσε να είναι μια οικογενειακή ιστορία αλλά ταυτόχρονα είναι και η ιστορία της πατρίδας μας…

είδα την ταινία!

και είδα μια οικογένεια που φθάνει στη μέχρις εσχάτων σύγκρουση εξαιτίας μιας  υιοθεσίας…

και είδα έναν παππού που δεν μιλάει στους γιους, την κόρη και τις νύφες του, γιατί δεν θέλει να τους μιλήσει… σκληρός τύπος άλλης γενιάς θα μου πεις,  δεν πολυσυμπαθεί τους κληρονόμους του… ακούει Νίνο Ρότα και μιλάει μόνο στα εγγόνια του!

και είδα μια  χώρα που χάνει την εμπιστοσύνη στον εαυτό της , μια πατρίδα πολυτάραχη…

όλα κατακερματισμένα, ασθμαίνοντα, δυναμικά, κι αδύναμα συνάμα…

όλα αληθινά, συγκινητικά, στοχαστικά, βαθειά κι επίπεδα συνάμα…

μα έτσι δεν είναι πάντα η αλήθεια;

έτσι δε νοιώθει κανείς στο κυνήγι της ελευθερίας;

θύτης και θύμα!

διττοί ρόλοι!

η ψυχή και το όραμα δεν κατακλύζουν πάντα τους ανθρώπους αναγνώστη μου, η Στέλλα άπλωνε τα χέρια της σα φτερά ανάμεσα στα παιδιά, παθιασμένη … και ειλικρινής, «βλέποντας»  την οικογένειά της μέσα από τους στίχους του εθνικού ύμνου…

όμως είναι τόσα πολλά τα ψέμματα αναγνώστη μου… τόσα που η ελευθερία οργίζεται, και η χώρα προέλευσης της οργής είναι τα ψέμματα που ένα παιδί καθώς μεγαλώνει δεν αντέχει πια να πέφτουν πάνω του…

και ακαρτέρει, και ακαρτέρει, φιλελεύθερη λαλιά, ένα εκτύπαε τ’ άλλο χέρι από την απελπισιά!

χαρακίρι αναγνώστη μου η κάθαρση, χαρακίρι!

η ταινία τελειώνει όπως τελειώνει μια καταιγίδα…

και σκέφτομαι πως αυτό που έχει σημασία είναι να δούμε πού βρισκόμαστε τώρα και τι  μας έφερε έως εδώ…

ο κινηματογράφος όπως και η ζωή αναγνώστη μου, επιτέλους δεν είναι  άυλος, δεν είναι νοσταλγικός, εκτροχιάζεται ηθελημένα και για πρώτη φορά η εττικέτα που έχω σε τέτοιου είδους κείμενα μου φαίνεται αταίριαστη!

έπρεπε να ‘ γραφε «σινεμά σα ζωή»

Advertisements

9 responses to “σινεμά σα ζωή…

  • moodytimes

    Λίγα πραγματα ήξερα για τη ταινια εκτός απο κατι προτροπες «σημειώστε το όνομα Τζουμέρκας,μη χασετε αυτη τη ταινία κλπ»
    Και το όνομα σημείωσα και συμβουλεύω να παει να τη δει κανείς.
    Απίστευτο παιχνίδι της κάμερας με το χώρο σε εναν εξαιρετικό συνδιασμό με φλας μπακς.Παραλληλισμοι κοινωνικοπολιτικών γεγονότων με τα οικογενειακα.Η δασκάλα που ζει το ποίημα την ώρα που η οικογενεια ζει το δραμα της ή τα δραματα της.
    Μια χωρα στη οποία οι νεώτεροι εκπρόσωποι αισθανονται ξένοι όπως το υιοθετημένο παιδί που άργησε να μάθει την αλήθεια.
    Που ανήκει καθένας?
    Πότε είναι ελεύθερος?
    Ανάλυση των στίχων του ύμνου και εικόνες χαστούκια που εναλλάσονται.
    Ιδιοφυής κινηματογραφική προσέγγιση κατα την αποψή μου.Σιγουρα η ταινία είχε δυο τρεις στιγμές αδύναμες αλλα ρε γαμώτο ήταν μια νέα κινηματογραφική πρόταση ώριμη και φρεσκια απο έναν πολύ νέο δημιουργό..ας του αφήσουμε χώρο…ας τον αφήσουμε ελεύθερο να δημιουργήσει κι άλλα πραγματα..χαιρε ω χαιρε σινεμά
    Πολύ ευχάριστη έκπληξη και να σημειώσω και τις πολύ καλές ερμηνείες

    Μου αρέσει!

  • ΑΙΟΛΟΣ

    Κρίμα στην προέλευση της ονομασίας, λέω εγώ…
    Την καλησπέρα μου.

    Μου αρέσει!

  • ΑΙΟΛΟΣ

    (Μιλώ για το επίθετο του σκηνοθέτη…)

    Μου αρέσει!

  • yannidakis

    δλδ να τη δουμε την ταινια.
    Ξερεις.. αναμεσα σε ενα καλογραμμενο σεναριο και ενα ρεαλιστικο βιωμα, υπαρχει μια ασχημη τροπη.
    Τετοιες ιστοριες ποτε δε μαθαινονται εκτος κι αν εχουν ενα νοημα συμβολικο :[

    Μου αρέσει!

  • Πληγωμένη Τριανταφυλλιά

    katabran μου δίνεις κίνητρο για να δω μια καλή ταινία τόσο από τη δική σου περιγραφεί όσο και από το τρεηλερ της ταινίας.
    Την καλημέρα μου

    Μου αρέσει!

  • mplaougrinias

    Θα τη δω σήμερα αλλα με έχετε προετοιμάσει πως θα περασω δύσκολο βραδυ,ακομα σας κραταω κακια για το ΜΑΖΙ ΠΟΤΕ αφου βλέπω εφιάλτες

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac