σεισάχθεια

και μέσα σε αυτή τη ζηλευτή ειρήνη, πόσο εύκολη είναι η ονειροπόληση…πόσο μεγαλώνει μόνη της… εδώ ο σουρεαλισμός ξαναπαίρνει όλα του τα δικαιώματα… σου δίνουν ένα γυάλινο μελανοδοχείο που κλείνει με ένα φελλό σαμπάνιας, και να! εκπωμάτωσις! φύγατε εικόνες, πέσετε σαν χαρτοπόλεμος, εικόνες, εικόνες, παντού εικόνες…πάνω στα κεφάλια των ανθρώπων, μέσα στα πιάτα τους, στις φούχτες τους…

βεβαίως, έτσι όπως με βασανίζει τελευταία μια ταραχή, πετάω το φελλό από το παράθυρο, πίνω το περιεχόμενο, διότι θα προτιμούσα να έπινα μια σαμπάνια, παρά να συνεχίσω να γράφω… σηκώνομαι, χτενίζομαι τρεις φορές, μήπως κι έρθει κανείς, αυτό το σκέφτηκα μόλις άνοιξα τις κουρτίνες και είδα μια κάποια κίνηση στον δρόμο… ένα σύρε κι έλα σκέψεων, είναι η κίνηση στους δρόμους…απορροφώμαι όταν δω κάποιον από τους περαστικούς να ξαναπερνάει, ω τι πρόβλημα! πρέπει να σκεφτώ τι ζητά κανείς όταν επιστρέφει…

και μέσα σε αυτή την υπέροχη και αποκρουστική εποχή, που προτιμάει σχεδόν πάντα τις ανησυχίες από τους καημούς της καρδιάς μου, φορτώνω την αλήθεια μου σε επιλεγμένους περαστικούς, και ανεβαίνω στον κυλιώμενο τάπητα μιας συνείδησης αναφωνώντας: μέτωπό μου σκεφτικό ή μέτωπό μου ανάλαφρο, εξαφάνισε τις υποψίες που σου ξυπνάει η όραση, στείλε μια σκέψη στα χέρια μου, μη γράφετε πια, στείλε μια σκέψη στα βήματά μου, πηγαίνετε ως την κάβα της γωνίας!

Advertisements

3 responses to “σεισάχθεια

  • moodytimes

    Kαι ο περαστικός βρήκε ένα μελανοδοχείο,το έτριψε μία φορά κι έβγαλε το φελό. Το παράξενο τζίνι ενοχλημένο τον ρώτησε «τι θες;..Με ξύπνησες που με ξύπνησες οπότε άντε κάνε και την ευχή σου», «μόνο μία;»κόντρα ερώτηση του περαστικού, «εδώ δε μπορώ να πραγματοποιήσω τις δικές μου ευχές…»σάρκασε το τζίνι, «έστω μία, συνέχισε να γράφεις»είπε ο περαστικός, «άλλος ένας τρελός»μουρμούρισε το τζίνι και χώθηκε στο μπουκάλι.Ο περαστικός κοίταξε τα δάχτυλά του ήταν πιτσιλισμένα με λίγες σταγόνες μελάνι…χαμογέλασε

    Μου αρέσει!

    • katabran

      «μα τι χαζούλης αυτός ο περαστικός!»μονολόγησε το τζίνι, «αφού είπαμε, το ήπιε!πώς να γράψει χωρίς μελάνι; θα μου πεις κάποιοι γράφουν…» τον είδε να χαμογελά, και του φώναξε»πσστ, να σου πω, επειδή το ήπια το μελάνι, και βλέπω τις πιτσιλιές στα δάχτυλά σου, δε μου βάζει ένα by… στο κάτω μέρος του φελλού;» δυο ρυτίδες απορίας σχηματίστηκαν στο μέτωπο του περαστικού…»χαχα γέλασε το τζίνι, είδες;έστειλα μια σκέψη στα χέρια σου, θα προτιμούσα να την έστελνα στα πόδια σου και να πας εσύ στην κάβα της γωνίας, είμαι λίγο κουρασμένο ξέρεις, άσε που φχαριστιέμαι περισσότερο να πίνω με παρέα…»

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac