Mali ô Mali…

από το παράθυρο του αεροπλάνου η έρημος φάνταζε τόσο μεγάλη σαν ωκεανός! πόσο όμορφα αυτά τα χρώματα της άμμου!και οι αμμόλοφοι σαν κύματα να δεσπόζουν, μα είναι γνωστό πόσο εύκολα κάτω από τα πόδια σκορπίζουν…

«η ελπίδα δεν απογοητεύει ποτέ!», είπε ο οδηγός του ταξί στην Μadame Margueritte Bâ που τη μετέφερε από το αεροδρόμιο του Bamako στο πεδίο της… μάχης!

ίσως  οι αληθινές ιστορίες δεν τελειώνουν ποτέ, κι ακόμη περισσότερες εκείνες που πρέπει να γίνουν αντικείμενο αφήγησης,για έναν απλό λόγο: αποτελούν τον σκελετό του κόσμου…

ο Νίγηρας λοιπόν, ακόμα κι όταν δεν φαίνεται επειδή τον κρύβει η νύχτα είναι ο πιο ακριβός κι ο πιο τρελός ποταμός όλων των ποταμών,αντί να σκεφτεί να φτάσει στη θάλασσα λίγο πολύ ακολουθώντας μια πορεία λογική όπως όλα τα ποτάμια, ανηφορίζει νότια για να συγκρουστεί με την άμμο,με την έρημο και κάθε φορά, εδώ και χιλιετίες, η άμμος είναι αυτή που κερδίζει,παρότι ο Νίγηρας έχει οπαδούς να τον ενθαρρύνουν και στις δυο όχθες του παίζοντας ακατάπαυστα μουσική…

ξέρετε, η μουσική είναι η αδελφή του νερού, αλλά αυτά τα δυο αδέλφια απέναντι στην άμμο δεν κατορθώνουν και πολλά,το νερό κατεβάζει τα όπλα του, και τρέπεται σε υποχώρηση, δηλαδή ακολουθεί τη λογική πορεία, αυτή προς τη θάλασσα, εκεί που ο ήλιος το εξατμίζει…

όμως, η μητέρα φύση έχει φροντίσει για το μέλλον και του δίνει μια δεύτερη ευκαιρία, ως σύννεφα, συσσωρεύεται πάνω στα βουνά της Γουινέας, οι βροχές ταΐζουν την πηγή και το ποτάμι δυναμώνει και αρχινά ξανά μια μάχη ξανά χαμένη και όλα αρχίζουν ξανά και η άμμος συνεχίζει να προελαύνει…

μα το Μάλι,ω! το Μάλι δεν κατεβάζει τα όπλα…

η ιστορία δεν έχει ειπωθεί ακόμα, η ιστορία δεν έχει τελειώσει ακόμα και η Μadame Margueritte Bâ κακώς πήρε στ’ αστεία τα λόγια του ταξιτζή!

mali

στο βιβλίο Mali, ô Mali, του Erik Orsenna, βρίσκουμε ξανά τη συνταξιούχο δασκάλα Μadame Margueritte Bâ, γεννημένη στο Duynasi, ηρωίδα προηγούμενου μυθιστορήματος όπου μεταβαίνει στο Παρίσι για να βρει τον εγγονό της, ταλαντούχο ποδοσφαιριστή της PSG, που έχει εγκαταλειφθεί και έχει εγκαταλείψει τον κόσμο του ποδοσφαίρου για να βυθιστεί στην παραβατικότητα… εδώ λοιπόν οι δυο τους, επιστρέφουν στο Μali… 

γι αυτή την πολύπαθη χώρα η Μadame Margueritte Bâ, είναι έμβλημα, είναι σαν την Jeanne d’Arc, ζει στη Γαλλία, και ηγείται ενός αγώνα τεράστιου, εκείνον του επαναπατρισμού, όλων των εξόριστων ή προσφύγων συμπατριωτών της… ας ειπωθεί εδώ πως το Μάλι χωρίζεται στα δυο,στο βόρειο επικρατούν οι τζιχαντιστές και στο νότιο όσοι προσπαθούν και καταφέρνουν να βρουν καταφύγιο από την κόλαση του βορά…

η Μadame Margueritte Bâ, παρά τα εβδομήντα της χρόνια, αγωνίζεται να σώσει την πατρίδα της από την τρομοκρατία, το λαθρεμπόριο, τα ναρκωτικά, τη διαφθορά! είπαμε, δεν είναι μια συνηθισμένη γυναίκα, είναι ενσάρκωση της Jeanne d’ Arc!με τον εγγονό της Ισμαήλ, τον οποίο θα χρησιμοποιήσει ως γραμματέα και μέλλοντα αφηγητή της ιστορίας-γιατί η ιστορία πρέπει να μαθαίνεται- ξεκινά το ταξίδι, πρώτα στο νότο, μέχρι τον μαγευτικό Νίγηρα, μετά στο βορρά, τον επικίνδυνο βορρά, συγχρωτίζεται με τους τζιχαντιστές, ξανανοίγει σχολειά, διδάσκει, διανέμει αντισυλληπτικά, συγκρούεται με το διεφθαρμένο καθεστώς …και ως Δον Κιχώτης με σοφία και απεριόριστη γενναιοδωρία, υμνεί την αξία του αγώνα ενάντια στο ακατόρθωτο, μια αξία που ασπάζεται το πιο ακριβό και πιο τρελό ποτάμι του κόσμου, ο Νίγηρας!

Mali (1)

ο Οrsenna αισθάνεται μεγάλη αγάπη και θαυμασμό για αυτή τη χώρα και την ταυτίζει με μια προσωπικότητα μεγαλοπρεπή και πληθωρική ίσως θηριώδη, με τρυφερότητα αποκαλύπτει τις πτυχές της, δεν απογοητεύει ούτε στιγμή και ως το τέλος γίνεται σαφές πως πράγματι o άτυχος ποδοσφαιριστής αλλά τυχερός εγγονός Ισμαήλ, σαν τον ναύτη Ισμαήλ, τον αφηγητή του Μόμπυ Ντικ και η Μadame Margueritte Bâ σαν τον καπετάνιο Αχαάβ, που έχει βάλει σκοπό της ζωής του να ανακαλύψει και να σκοτώσει μια θηριώδη λευκή φάλαινα με το όνομα Μόμπυ Ντικ, ταξιδεύουν μέσα στην έρημο που φαντάζε τόσο μεγάλη σαν ωκεανός και οι αμμόλοφοι σαν κύματα δεσπόζουν, μα οι δυο τους ξέρουν πόσο εύκολα κάτω από τα πόδια η άμμος σκορπίζει…

αχ πόσο αφελείς είναι οι συγγραφείς! η Αφρική θα σωθεί, και μάλιστα ο σωτήρας της θα ‘ναι γυναίκα, ναι! 

αχ πόσο αφελείς είναι οι συγγραφείς! η Αφρική θα σωθεί, και μάλιστα οι σωτήρες της θα ‘ναι οι …αφηγητές ιστοριών!

είπαμε, «η ελπίδα δεν απογοητεύει ποτέ!»

Advertisements

One response to “Mali ô Mali…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac