χειμώνας

winter

κυνηγημένος από τις τράπεζες, ο Νίκος (Τέο Αλμπάνης) εγκαταλείπει το Λονδίνο, όπου αποπειράθηκε να γίνει συγγραφέας και επιστρέφει στη Σιάτιστα, το χωριό όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια και το οποίο εγκατέλιψε νωρίς αφού η μητέρα του μη αντέχοντας τη συμβίωση με τον γουναρά και αλλοπαρμένο σύζυγό της (Βαγγέλης Μουρίκης) , επιστρέφει στη Λάρισα στους δικούς της…

εκεί συναντάει ξανά τον πατέρα του, που όμως δε βρίσκεται εν ζωή!

τα βιώματα στο εγκαταλελειμμένο πατρικό επιστρέφουν, μαζί τους επιστρέφουν και τα φαντάσματα, και ο Νίκος ακλόνητος, επιμένει λίγο γράφοντας, πολύ ψάχνοντας να ξαναβρεί τον πατέρα του, έτσι θα αποκτήσει επαφή με την πραγματικότητα!

το ερείπιο, σχεδόν φετίχ στη σκέψη του νεαρού ονειροπόλου συγγραφέα δε βοηθάει, η περιέγρεια των χωριανών δε βοηθάει, το υπαρξιακό αδιέξοδο δε βοηθάει, βηθάει όμως η παιδικότητα και ο χειμώνας…

κάνει πολύ κρύο, και έξω και μέσα στο ερείπιο, και έξω και μέσα στο μυαλό…

το σενάριο και η σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Κουτσολιώτα, ενός ανθρώπου γεννημένου στην ελληνική επαρχία, μεγαλωμένου με τα παραμύθια της γιαγιάς και του παππού, που ασχολείται με επιτυχία με τον τομέα των ειδικών εφέ, δεν κρύβουν τις λογοτεχνικές επιρροές από τον κόσμο των Πόε και Λάβκραφτ,αλλά και τα προσωπικά βιώματα κι αυτό το βρήκα εξαιρετικά ποιητικό, και όμορφα δοσμένο μέσα στη χαοτική αφήγηση της ιστορίας…

η μουσική φορεσιά των Active Member & FD Foxmoor δένει επίσης εξαιρετικά με το βικτωριανής εποχής διαμέρισμα στο Λονδίνο, την ανθεκτική στο χειμώνα ελληνική επαρχία, και κυρίως με το ερειπωμένο σπίτι όπου ο ήρωας καταδιώκεται από σκιές και ακολουθεί χνάρια…

σίγουρα υπήρξαν αδύνατα σημεία στην ταινία,δε θα τα αναφέρω, τα θεωρώ επουσιώδη μόνο και μόνο επειδή αποφάσισα μετά την προβολή της, να κρατήσω στο νου μου την αγάπη για τη φαντασία που από παιδί διατηρώ και δεδομένου ότι αυτή την αγάπη μπορεί να την έχουν και άλλοι άνθρωποι, όπως ο συμπατριώτης μου Κουτσολιωτας…

ο μαγικός ρεαλισμός, φαντάζει σε κάθε πλάνο και ως θεατής σε όλη τη διάρκεια της προβολής ακροβατούσα μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, με στοίχειωσε σιγά σιγά, τρυφερά σχεδόν…

θεωρώντας λοιπόν υπέροχη αυτή την εμμονή και την άνευ όρων υπεκφυγή στη φαντασία, ασπίδα απέναντι στην ανελέητη πραγματικότητα και τις πληγές του παρελθόντος, βγήκα από την αίθουσα την περασμένη τρίτη και ως σήμερα σκέφτομαι με τρυφερότητα αυτόν τον  «Χειμώνα»!

oxeimonas

υ.γ. αξιοσημείωτο η παραγωγή σχεδόν αυτοχρηματοδοτούμενη, με εξαίρεση μια μικρή ανεξάρτητη βοήθεια από την πλατφόρμα kickstarter

Advertisements

3 responses to “χειμώνας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac