under the skin

ένας πρωταθλητής μοτοσυκλέτας ,ο Jeremy McWilliams διατρέχει τα highlands της σκωτίας με ιλιγγιώδη ταχύτητα παρά τις κακές καιρικές συνθήκες…μεταφέρει μια νεκρή νεαρή γυναίκα!

σε ένα φαντασιακό δωμάτιο κατάλευκο, ένα μαύρο πτώμα στο πάτωμα και μια μαύρη γυναικεία φιγούρα όρθια, φορά τα ρούχα της νεκρής!

πρόκειται για μια σαγηνευτική μαυρομαλλούσα κοπελιά, με κατακόκκινα σαρκώδη χείλια,και χαμηλά το κέντρο βάρους, που ταξιδεύει με ένα βανάκι στη σκωτία, ψαρεύει άνδρες, που αντί να βυθιστούν στη δίνη του σεξ, βυθίζονται σε μια μαύρη στιλπνή μάζα, σε ένα κατάμαυρο οργασμικό εφιάλτη…

η τύπισσα κινείται με βάση το ένστικτο, επαναλαμβάνοντας τις «απαγωγές» θαρρείς μέχρι να εξοικειωθεί  με τις αισθήσεις της!

συνεπώς μιλάμε για έναν χαρακτήρα κενό, που μοιάζει με άνθρωπο αλλά δεν είναι και ίσως προσπαθεί να γίνει!

η έλξη που ασκεί ως γυναίκα, ως ομορφιά η εν λόγω ηθοποιός με τη θαρραλέα ερμηνεία, με κράτησε στη θέση μου, επί 108′, για να θαυμάσω τελικά τη ιδιότητα μιας σταρ ως αντικείμενο πρώτα και μετά την ιδιότητα του σινεμά ως τέχνη…

under the skin

ο Glazer μέσα από μια απόκοσμη υπερρεαλιστική σκηνοθεσία, περνά στη ρεαλιστική απεικόνιση του θέματός του,αφού το «σαρκοφάγο» τέρας μεταλλάσσεται κι εκεί ανάμεσα στο πέρασμα, θαύμασα τα τοπία της σκωτίας, τους λόφους, τα βράχια, αλλά και τους κατάμεστους δρόμους ή τους απομονωμένους αυτοκινητόδρομους, μέσα από ρυθμούς αργούς, ελάχιστους διαλόγους, νωχελικό γύρισμα και sci- fi ιντερλούδια…

ένιωσα πρωτόγνωρα συναισθήματα, τώρα που το σκέφτομαι, θα έλεγα πως καταρχήν αναρωτήθηκα «τι εννοεί ο ποιητής», μετά βαρέθηκα, εξάλλου δεν είχα διαβάσει κριτικές, ποτέ δεν το κάνω, μετά έψαξα να δικαιολογήσω αυτές τις αρνητικές μου διαθέσεις, λέγοντας στον εαυτό μου, έξυπνη είσαι , βρες το νόημα!

η Scarlet Johansson  ως μελαγχολικό κορίτσι τέρας, περιφέρεται εξαιρετικά, λες και παρατηρεί τους ανθρώπους, παγιδεύει εξαιρετικά απλά, μια τυχαία παρουσία στο πλήθος μιας πόλης φερμένη σαν από άλλο πλανήτη, βλέπει τον κόσμο μας μέσα από ένα πρίσμα μυστηρίου, κι εγώ δε χρειάζεται να αναζητήσω να εξηγήσω τίποτα, απλά πρέπει να αφεθώ…

under the skin

αν ήμουν σκηνοθέτης και το σενάριο έπεφτε στα χέρια μου, θα ανατρίχιαζα, διότι οι κάμερες που κατέγραφαν τους ανθρώπους, κατέγραφαν κρυφά απλούς ανθρώπους καθημερινούς και όχι κομπάρσους, είναι εμφανές,οπότε λαμβάνοντας υπόψη το story board, πώς θα μπορούσα να μην ανατριχιάσω στ’ αλήθεια!

όμως δεν είμαι σκηνοθέτης, και γι αυτό θαύμασα τεχνικά την ταινία, ένα σωρό πλάνα, πλάνα φυσικά, καθημερινά, τα οποία μπαίνουν σε μια σειρά σαν κομματάκια παζλ και το ταξίδι ξεκινά! το ταξίδι όμως έχει δυο κατευθύνσεις, μια εξωτερική, αφηγηματική, και μια εσώτερη, που έχει προορισμό κατευθείαν το μυαλό μου! στις αποσκευές μου ελάχιστα πράγματα για να ταυτιστώ…

αλήθεια για ποιο λόγο μια…εξωγήινη δοκιμάζει να συλλέξει σεξουαλικές εμπειρίες, τη μια μετά την άλλη,χωρίς να αφήνει ίχνη πίσω της; για το τελευταίο αναρωτήθηκα πολλές φορές, με το μέσο νου μου, προσδοκούσα ίσως και την εμφάνιση κάποιων αστυνομικών οργάνων, μάταια, ίσως γιατί δεν είχα καταλάβει περί τίνος έργου τέχνης πρόκειται…

συνεπώς, αν ξεκινήσω από το τελευταίο, πρέπει να πω πως ανάμεσα στον ακραίο ρομαντισμό και τη νωχελική βία μιας κατά συρροή μητρομανούς δολοφόνου, άρχισα να αναζητώ τον φαντασιακό παράλληλο εαυτό μου, αυτόν του υποψιασμένου θεατή που αναζητά ένα μήνυμα απατηλό(;) (!)

και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, εισβάλλουν στους νευρώνες μου τα ειδικά εφέ και η μουσική επένδυση της Mica Levi , οπτικά εντυπωσιακά και ακουστικά βαθιά ανησυχητικά, βοηθήματα για να εισδύσει στο μαύρο γλιστερό σκοτάδι παρέα με τα θύματα που για την σαγηνευτική παράξενη γυναίκα δεν είναι παρά αντικείμενα συλλογής μάλλον…

στέγνωσε το στόμα μου και παρέλυσαν τα πόδια μου , ήπια από εκείνη τη μαύρη γλιστερή ουσία και μαζεύτηκα κουβάρι στοιχειωμένη θαρρείς από την εμπειρία !

ναι,επρόκειτο για μια εμπειρία θέασης και ακοής…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac