κάποτε,

the-immigrant

οι άνθρωποι αναζητούσαν ένα καλύτερο αύριο,στην Αμερική,έτσι ακριβώς,αναζητώντας το «αμερικάνικο όνειρο», κάπου στο 1920, η Ewa Cybulski (Marion Cotillard), και η αδελφή της Magda (Angela Sarafyan), αφήνουν πίσω τους την φτωχή Πολωνία και σαλπάρουν για τη Νέα Υόρκη…φτάνοντας στο νησί Ellis υπόκεινται τον έλεγχο των μεταναστών και οι γιατροί διαπιστώνουν ότι η Magda είναι άρρωστη ,έτσι οι δυο αδερφές χωρίζουν, η Ewa, μόνη και απεγνωσμένη αναγκάζεται να ακολουθήσει τον Bruno Weiss (Joaquin Phoenix), που για να την κρατήσει στη χώρα αφού την έχει ερωτευτεί, θα την πείσει να συμμετάσχει στο θίασο των κοριτσιών που διευθύνει, ένα θέατρο του δρόμου με ταχυδακτυλουργούς και χορεύτριες,εκεί η Ewa θα γνωρίσει το μάγο Orlando (Jeremy Renner), εξάδελφο του Bruno, έναν άνθρωπο που μοιάζει σανίδα σωτηρίας …

ο Τζέιμς Γκρέι, μας βυθίζει στο εσωτερικό δράμα των προσώπων, σκηνοθετώντας μια ιστορία του παλιού καιρού μέσα σε μια βαριά ατμόσφαιρα, περίτεχνα δοσμένη μέσα από εναλλαγές φωτός και σκοταδιού ή επιλέγοντας τις καφέ και μελανές αποχρώσεις του ντεκόρ και τους σέπια χρωματισμούς , συνεπώς εμπνευσμένη η φωτογραφία του Darius Khondi…

μετά από 120 λεπτά, το οπτικό με το αφηγηματικό μέρος της ταινίας δε συναντιούνται παρά ελάχιστα…

μια φτωχή μετανάστρια ,ευαίσθητη, τρωτή, σε μια αφιλόξενη σαρκοφάγα χώρα, κοινωνική εξαθλίωση και παρακμή, σε μια εποχή που σφραγίστηκε από την ποτοαπαγόρευση, δεν αποτυπώνεται χάρη στα σκούρα κοστούμια και τα μουντά φορέματα, απαιτεί αφήγηση σταθερή και όχι τη μια μελοδραματική και την άλλη φιλόδοξη ως προς τα νοήματα, μια ψευδαίσθηση, αυτή του αμερικανικού ονείρου, εγκλωβίζεται σε μια αλληγορία και σε δυο καλές και μια εξαιρετική ερμηνείες…

the-immigrant-2

ο Joaquin Phoenix, διαχρονική αξία, ένας περίπλοκος χαρακτήρας, σκοτεινός, χειραγωγεί  τους πάντες, αλλά είναι γεμάτος αντιφάσεις και επιπλέον είναι αληθινά ερωτευμένος, οι τύψεις τον καταδιώκουν ως το τέλος, ώσπου η μετάνοια ή ο έρωτας θα τον εξυψώσουν δίνοντας του τα χαρακτηριστικά λογοτεχνικού ήρωα του περασμένου αιώνα…

η κάμερα σχεδόν μόνιμα κολλημένη στο υπέροχα χλωμό πρόσωπο της Cotillard, μόνο που τα λίγα και πάντα ψιθυριστά της λόγια και το ύφος της το μόνιμα θλιμμένο δεν κατάφεραν να δώσουν υποκριτικό βάθος στο ρόλο της, σχεδόν την συμπάθησα, σχεδόν άγγιξε το ενδιαφέρον μου…

ο Jeremy Renner, για ακόμη μια φορά αναδεικνύοντας τον επαγγελματισμό που τον διακρίνει, φέρει εις πέρας τον μικρό σχετικά ρόλο του…

the immigrant 2013

αυτοί οι τρεις καθώς και οι υπόλοιποι ηθοποιοί, σε αυτό το θέατρο του δρόμου και των ταχυδακτυλουργιών, παίζουν ο καθένας το ρόλο του, μέχρι  τη στιγμή της αποκάλυψης του πραγματικού τους εαυτού, μέσα από συγκινήσεις και έντονα συναισθήματα, φορές μελοδραματικά, φορές ωμά και ρεαλιστικά…

σκέφτομαι πως ιστορικά εκείνη η περίοδος θα μπορούσε να αποτελέσει έμπνευση για έπη, αλλά ο James Gray δημιούργησε ένα χαμηλόφωνο δράμα, ίσως «αυτοβιογραφείται» , και η δική του οικογένεια εγκατέλειψε την ουκρανία και βρέθηκε στο νησάκι Ellis, σκέφτομαι πως κακώς έγραψαν άσχημα πράγματα γι αυτή την ταινία, και πως δεν είναι κακό λίγο μελόδραμα για να απεικονίσει κανείς μια κοινωνία χωνευτήρι των λαών, μια κοινωνία όπου οι μάγοι και οι μαστροποί είναι οι αβανταδόροι ενός στημένου κόλπου, και οι μετανάστριες δεν ήταν μίζερες και κακόμοιρες , ήταν απλά αβάσταχτα δυστυχείς…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac