καλειδοσκόπιο

Anna Karina & Jean-Paul Belmondo (-Pierrot le fou-, Jean-Luc Godard)

μου αρέσει πολύ να μιλώ για αποδράσεις…

είναι φορές  που βλέπω τον εαυτό μου σαν τη Μαριάν, σε βάζω δίπλα μου όπως το Φερντινάν , στον “τρελλό Πιερό”, και  με οδηγείς σ’ ένα δρόμο, φίδι ανάμεσα σε βουνά και ομίχλη…

εξάλλου, ότι υπάρχει να δεις , στους δρόμους βρίσκεται…

κι αν εξασκήσεις την όρασή σου στην ομίχλη, βλέπεις σπουδαία σχέδια…

σε δρόμους που ανταμώνουν πάντως μπορείς και να ακούσεις κιόλας , όχι μονάχα να δεις…

κι ενώ εσύ οδηγείς και μιλάς διαρκώς για τη ζωή, εγώ πασχίζω να ανταμώσω νερό… χρωματιστό! νερό θολό μα …χρωματιστό!

θυμάμαι  πως ο Φερντινάν βάφει γαλάζιο το πρόσωπό  του και αυτοκτονεί με ένα φορτίο δυναμίτη…

αναστατώνομαι…

μετά θυμάμαι τον “ξένοιαστο καβαλάρη”, να λέει πως ο θάνατος σώζει από την τρέλα  κι από την συνθηκολόγηση…

η τρέλα, έλεγε ο παππούς μου, δεν έρχεται από το δικό μας σόι, υπονοώντας πως ίσως έρχεται από το σόι της γιαγιάς μου…

ο παππούς μου φαίνεται εμπιστευόταν τα χρωματοσώματά του…

κι εγώ τα εμπιστευόμουν αλλά με πρόδωσαν πολλές φορές …

όταν γνώρισα το νότο της Γαλλίας, πίστεψα πως εκεί οι άνθρωποι δε στοχάζονται πάνω σε τίποτα…

μα ήρθε ο Φερντινάν και μου θύμισε πως ο μοναδικός τρόπος να υπερβούμε την αγωνία του θανάτου είναι να τη ζήσουμε…

μην ανησυχείς, η έμμονη ιδέα μου είναι η ζωή, αλλά…

χάνω τον έλεγχο και το αστείο είναι πως είμαι συνοδηγός…

θα μου πεις ,θα σου πω αρκεί όσα ειπωθούν να βλέπουν τις ψυχές μας…

vie, envie… vive…ravie…

αναρωτιέμαι πώς θα ένιωθα αν θα έπινα λάβδανο…

oι my Drunken Haze , μου γνέφουν, άκου αυτό…άκου αυτό…

τους «χώνω» στο mp3 , aφήνω το Φερντινάν και παίρνω  το magic bus… κανείς δε θα μάθει ότι επέζησα από μια άνοιξη… μεθυσμένη!

MY DRUNKEN HAZE

με είδα με κόκκινο φουστάνι και ξυπόλητη να κάθομαι στο πίσω μέρος του μαγικού λεωφορείου και να κοιτάζω από το παράθυρο τη ζωή μου…

στην πρώτη στάση κατέβηκα…

πατούσα πάνω σε σπασμένα γυαλιά και ασημόχαρτα…

Advertisements

One response to “καλειδοσκόπιο

  • moodytimes

    Aν μη τι άλλο το εξώφυλλο δένει με το κείμενο, ασφαλώς στους δρόμους βλέπεις τη ζωή και συχνά βλέπεις διαφορετικά πράγματα από αυτά που βλέπουν άλλοι «ταξιδιώτες» που κοιτούν στην ίδια κατεύθυνση με σένα.
    Γυρίζεις τη πλάτη,πετάς πίσω σου ένα νόμισμα και κάποια πηγή θα βρεθεί να το καταπιεί,όσο κλείνεις τα μάτια και κάνεις την ευχή η ζωή συνεχίζει τα ζιγκ ζαγκ της στο φιδωτό δρόμο

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac