Ροσάλντε…

τα υγρά δρομάκια σου τα υφασμένα από απλά νήματα ζωής κανείς δεν τα ‘χει δει καθαρά, κανείς ποτέ δε συνειδητοποίησε πως τυφλά πάντα τα διάβαινε, κανείς, παρά τις όποιες απόπειρες, δεν είδε καθαρά, παρ’ όλη τη λαχτάρα του, παρά τις απόπειρές του, την εδέμ της ζωής του…

μέχρι εκείνη την άφατη στιγμή!

δυσοίωνη χαρά και φλογισμένος πόνος, πόνος άγριος, ανυπόφορος,μα καθαρός και μεγαλειώδης, φλογισμένος και λαμπερός συγχρόνως,τόσο λαμπερός που να φαίνεται ολοκάθαρα πόσο μικρή,δόλια στρεβλωμένη και συφοριασμένη η ζωή, φθίνει στο τίποτα, με τρόπο τόσο ανάξιο ακόμα και να τη σκεφτεί κανείς,ακόμα και να την ψέξει…

παράδοση άνευ όρων, λαχτάρα σχεδόν για το τέλος!

τότε υψωμένοι πάνω από αυτό που ονομάζεται εαυτός, και με μοναδικό απομεινάρι την τέχνη, ως ξένοι, παράξενοι, ψυχροί μα ωστόσο ακατανίκητα παθιασμένοι, παρατηρούν,βλέπουν και συμμετέχουν σε αυτό το έργο της δημιουργίας που ακούει στο όνομα «Ροσάλντε»

άπαρτη μοναξιά, κατακάθι και αξία συγχρόνως μια ζωής αποτυχημένης, γεμάτης από την ψυχρή γοητεία της τέχνης…

νοτισμένος με πικρή μυρωδιά ο αέρας,σπρώχνει τα βήματα μακριά από το παρελθόν…

και ο ήρωας,σαν ναυαγός με σχεδία ένα καρυδότσουφλο, που φτάνει στην ακτή και το εγκαταλείπει, γεμάτος πρόκληση και τολμηρό πάθος, ατενίζει το μέλλον, την νέα ζωή, χωρίς ψηλαφίσματα στα σκοτεινά πια, χωρίς αχνά φωτισμένες περιπλανήσεις…

πολύ πιο αργά και ίσως οδυνηρότερα από τον καθένα, κατάφερε να απαλλαγεί από το λυκόφως μιας νιότης,με μια κατακόρυφη αναρρίχηση,από τον πάτο ως το χείλος του πηγαδιού…

τώρα ενδεής και άπλερος μέσα στο άπλετο φως, στέκεται αποφασισμένος…

rosalnte-erman-esse

το μυθιστόρημα δεν έχει το μεταφυσικό στοιχείο που υπάρχει στα μετέπειτα αριστουργήματα τού Έσσε, είναι απλό και ρεαλιστικό, στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα αρκετά αυτοβιογραφικό δημιούργημα και η ιστορία καλολαξεμένη, είναι αναμφισβήτητα βγαλμένη από τις τότε νωπές εμπειρίες τού ίδιου τού Έσσε…θέτει βαθιά φιλοσοφικά ερωτήματα και κάποιες φορές δίνει και απαντήσεις!

ο Έσσε, όπως και οι ήρωές του, σχοινοβατεί σε όλη την έκταση των σελίδων του πάνω σε υπαρξιακές αντιφάσεις, συντροφεύεται αλλά βιώνει απίστευτη μοναξιά, γοητεύεται από το άγνωστο και σκοτεινό, αλλά αποζητά και δένεται εντέλει με το οικείο, αποδεικνύει ότι η τέχνη είναι γέννημα εσωτερικής και εξωτερικής διαλεκτικής και συνάμα προϊόντα καταλυτικών συγκυριών που σχεδόν καρμικά ερμηνεύουν ή αλλάζουν τη ζωή μας…

ταχυδακτυλουργός,σαν τη φύση,ντύνει το κείμενό του με πλουμιστή φορεσιά,και μεις ως αναγνώστες, αναζητούμε ανάμεσα στην πυκνή φυλλωσιά, τους καρπούς,τους τρώμε και πετάμε τα κουκούτσια στο χώμα, αλλά σε αυτά τα κουκούτσια, όπως έλεγε και η Παξινού, βρίσκεται η σοδειά…

η σοδειά λοιπόν, μετά από την μελέτη αυτού του βιβλίου, είναι ηλεκτρικό μήνυμα, είναι κώδικας… 

είναι ο κώδικας της ανθρώπινης ύπαρξης!

απλός και πολυσύνθετος συνάμα! με άγγιξε!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac