δεν πειράζει … μια άλλη φορά!

όταν ήμουν δεκατεσσάρων χρονών έγραφα σε ένα μπλε τετράδιο, όμοιο με αυτά του σχολείου, και το έκρυβα στο βάθος ενός συρταριού, απ’ όπου όταν έλειπα από το σπίτι, η μάνα μου το ξέθαβε και διάβαζε τις σκέψεις μου… από τότε έως τώρα πέρασαν πολλά χρόνια κι ακόμα όταν με κοιτάζει προσεκτικά έχει αυτό το βλέμμα της ανησυχίας… εγώ τότε, άργησα να αντιληφθώ τη λαθρανάγνωση, μα όταν την κατάλαβα άρχισα επίτηδες να γράφω τερατώδη ψέμματα! μετά, καθώς τα χρόνια πέρναγαν, ένιωθα τόση σύγχυση που ανησυχούσα κι εγώ, μέχρι που βαρέθηκα να γράφω…

αργότερα σκέφτηκα πως έπρεπε να κρατήσω κάτι σαν χρονολόγιο, εκεί θα συνέδεα τα γεγονότα της ζωής μου με τα βιβλία που διάβαζα, τη μουσικήπου άκουγα, τις ταινίες που έβλεπα και τις ομάδες που αγαπούσα… ήμουν ήδη στο πανεπιστήμιο, ήμουν κουρασμένη και άυπνη και κακοταϊσμένη,ζούσα χαμηλοφώνως και προσπαθούσα να αποφύγω τη βλακεία, εκείνη που περιέγραφε ο Κούντερα στο «αστείο», εκείνη που κάνει τη ζωή επισφαλή και χωρίς νόημα, εγχείρημα φιλόδοξο, κατέληξα κατάκοπη…

και όταν ήμουν δεκατεσσάρων και όταν ήμουν στα αμφιθέατρα αλλά και τώρα, μα και όταν γεράσω,αν γεράσω, ένα πάντα είναι αυτό που με κάνει να αναδύομαι στην επιφάνεια του κόσμου και να χώνω το μπλε τετράδιο στο βάθοςτου συρταριού κάθε φορά που έχω κάτι να πω και μετανιώνω: το «δεν πειράζει…»

δεν πειράζει, την άλλη φορά…

δικαιολογίες δυσκολίες και κάθε λογής τεμπελιές, καταθλίψεις, κεσάτια και διαταραχές με αποπροσανατολίζουν και κρατώ σημειώσεις γύρω από τα πιο ετρόκλητα πράγματα, που κάποια στιγμή εκρήγνυνται μέσα μου όταν φτάσω να νιώσω πια σαν παγιδευμένη ανάμεσα στη φωτιά και το νερό…

μετά, ηρεμώ, σχίζω τα χαρτιά και τα ξεχνώ όλα…

νησί

γίνομαι νησί, μικρό νησί, νησάκι, δυο στιγμές αρκούν για τη διαμετακόμιση!

δεν ξέρω ακριβώς τι νιώθω: αμεριμνησία; χαρά;

δεν ξέρω ακριβώς τι μυρίζω: πατάτες ή γόπες τηγανιτές;

δεν ξέρω ακριβώς τι βλέπω ή ξέρω;

δεν ξέρω ακριβώς τι αγγίζω, ξέρω όμως το «πόσο» , για όλα αυτά!

κι αυτό είναι το ακριβές μέτρο του πόσο ζωντανή είμαι !

δεν πειράζει, θα πεθάνω περισσότερο, μια άλλη φορά…

 

Advertisements

4 responses to “δεν πειράζει … μια άλλη φορά!

  • kovovoltes

    Αυτή η ‘άλλη φορά’…Μεγάλη ψευδαίσθηση. Αλλά τόσο υπαρκτή ωστόσο. Η ουσία της βρίσκεται στο εδώ και τώρα, αλλά τη μεταθέτουμε συνεχώς…γμτ… 😉

    Μου αρέσει!

  • katabran

    φχαριστώ για το χρόνο που αυτή και όχι άλλη φορά διαθέσατε να διαβάσετε 🙂

    Μου αρέσει!

  • χρηχα

    Καλησπέρα αγαπητή…….

    Πόσο με συγκίνησε αυτή σας η ανάρτηση , να ξέρατε…..

    Εκείνο το μπλε τετραδιάκι….(δεν είχαμε και κάτι καλύτερο τότε)……και τα μπλοκ ιχνογραφίας που μου τελειώναν κάθε δύο τρείς ημέρες…..όχι δεν χρειάστηκε να τα κρύψω από κανέναν…κανείς δεν είχε το ενδιαφέρον να σχοληθεί με «το βαρεμένο» της οικογένειας….αλλά πάντα όταν είπα δεν πειράζει…μια άλλη φορά, πάντα είχα την αίσθηση της έλειψης…..πάντα έχανα επεισόδια….κάποτε έψαχνα ποιήματα ή κείμενα που «κάπου τα έγραψα, δεν μπορεί», αλλά δεν μπόρεσα ποτέ να τα βρω , γιατί δεν τα είχα γράψει ποτέ….μόνο ο απόηχος των σκέψεων είχε απομείνει….

    και μια αφιερωσουλα, ελπίζω να σας αρέσει….

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac