η μέθοδος

αυτό καθαυτό το αντικείμενο απουσιάζει,

και η μέθοδος ξεκάθαρη δεν είναι…

όσοι γνωρίζουν σωπαίνουν,

κι όσοι δεν τα ξέρουν, μιλούν γι αυτά…

προσωπικές είναι οι υποθέσεις…

επιτρέπονται λοιπόν οι αντιφάσεις!

παραδείγματα και πειράματα υπάρχουν…

κάθε καιρός με ορίζει με τρόπο διαφορετικό,

κάθε καιρός μου προσφέρει άλλο νόημα,

κάθε καιρός μια έννοια και ένα βίωμα βαθύ που κάπως ζητά να εκφραστεί,

ποιος καιρός έχει τελικά μέτρο και ρυθμό;

ποιο το βίωμα το βαθύ;

από πού αναδύεται;

από τα περασμένα; από το αίσθημα; από το συναίσθημα;ένα οποιοδήποτε συναίσθημα; από το πάθος; ένα οποιοδήποτε πάθος;

με μέσα ύποπτα λοιπόν και στίχους,

θέλω να ομορφύνω το φάλτσο μου,

θέλω να δείξω το λίγο μου πολύ…

ίσως θα πρεπε να περιμένω να μεγαλώσω κι άλλο πριν…

θα πρεπε να περιμένω μέχρι να ναι αργά…

για να ναι καλές αυτές οι γραμμές…

μα ο ενδόμυχος κόσμος, μελωδικός σαν τραγούδι,

δραπετεύει, παθαίνει και παθαίνεται, δονείται, μετατρέπει σε μουσική τη σκέψη, εισδύει στο αντικείμενο…

και το αξιώνει να εκφραστεί κι ας μην είναι η μέθοδος ξεκάθαρη ακόμα…

θέση και άρση, φρόνηση και πάθος, σιγανό και γρήγορο,νερό και φωτιά,σκοτάδι και φως, ασχήμια και ομορφία, κρύο και ζεστό, ευχές και κατάρες, σμίξιμο και αποχωρισμός…

θα μπορούσα να προσθέσω άπειρα , αλλά αυτά βλέπω τούτο τον καιρό  τέλεια, γιατί τα βλέπω από κοντά σαν πινελιές σε πίνακα…

η ζωγραφιά πέφτει κατά ένα μέρος έξω απ’ την κορνίζα αφήνοντάς της κενό ένα μέρος που μοιάζει κατάστιχτο από άδειες τρύπες η μοιάζει λες και τα χρώματα έχουν ξεβάψει και πάνε να εξομοιωθούν προς κάτι λερωμένο…

είμαι στηνπεριοχή της αυθαιρεσίας ή της πλάνης;

η καθεμιά διεκδικεί για τον εαυτό της τη γνησιότητα του πίνακα, ολόκληρο το κάδρο της εμπιστοσύνης μου!

τρομάζω… ίσως ανησυχώ ή μήπως φοβάμαι;

αδυνατώ να βρω τολεκτικό ισοδύναμο του μυστήριου συναισθήματος!

από πού ξεπηδά, ποιος τογεννά; οι λέξεις;

έτσι όπως οι φθόγγοι ενώνονται ο ένας με τον άλλο;

το γεννούν οι μουσικές; έτσι καθώς οι νότες ακολουθούν η μια την άλλη;

όλα ενώνονται, θωπεύουν, αγκαλιάζουν, φιλούν!

κι εγώ εκεί, αναζητώ το λεκτικό ισοδύναμο, με μέθοδο ακόμα μη ξεκάθαρη, στο κέντρο μου…

από εκεί μια λέξη, διοχετεύει ηρεμία, πηγαινοέρχεται  σαν ρεύμα, διαπερνά αντικείμενο και μέθοδο,κάνει τους άψυχους συμβολισμούς μου ουσίες μαγικές και τα πλήκτρα γίνονται βαγόνια…

και βλέπω πολλές πολιτείες, πολλούς ανθρώπους, πολλά ζώα, αισθάνομαι πως πετούν τα πουλιά, γνωρίζω τί κίνηση κάνουν τα μικρά λουλούδια όταν ανοίγουν τοπρωί, ξανασυλλογιέμαι δρόμους, μέρη, συναντήσεις απροσδόκητες, αναχωρήσεις που τις έβλεπα από καιρό να ζυγώνουν, μυρίζω μέρες παιδικές με ανεξιχνίαστο ακόμα μυστήριο, αντικρίζω γονείς που πλήγωνα όταν τη χαρά που μού έφερναν δεν καταλάβαινα, βρίσκομαι σε ήσυχα δωμάτια, θυμάμαι  αρρώστιες που άρχιζαν παράξενα, βλέπω ακροθαλασσιές, βλέπω την ακροθαλασσιά,τη θάλασσα, τα ταξίδια, τις ερωτικές νύχτες, ακούω κραυγές γέννας, βλέπω τη λευτεριά, τη ζωή που σπαράζει στο κλάμα από την πρώτη της στιγμή, το θάνατο,τη νύχτα με τα παράθυρα ανοιχτά, την ψυχή που πετά ,το πέταγμα…

βλέπω … όλα μου τα ανθρώπινα, και τα βλέπω σα να μού είναι γνωστές μελωδίες ή σαν τραγούδια που πρώτη φορά  τ’ ακούω!

κι έρχονται και με ξεσκεπάζουν απ’την ψυχή μου κι απ’ τον κόσμο!

απoκαλύπτομαι κι είναι μαγικό και πολύτιμο αυτό, είναι η απόλυτη εγγύηση της παρουσίας μιας ψυχής…

ούτε μουσική,ούτε μέτρα, λόγια κοινά, πενιχρά, ίσα ίσα ένα μονάχα επίθετο,»γαλήνια»…

με λογής λογής τρόπους υπηρετώ τη συνείδησή μου, δίνω νόημα στο βίωμά μου, ζω κι εκφράζομαι αναλυμένη σε διαισθήσεις αόριστες και σύντομες σαν αστραπές, δίψα άσβεστη και νοσταλγία με καίνε, δε μπορώ δα και ν’ αδράχνω όλες τις μέρες, ούτε την εγκόσμια αστειοσύνη να εκτιμήσω ή να περιορίσω, μα κάποια συστατικά θέλω ίδια να μείνουν κι επιμένω στην αξία της μεθόδου έστω και απόντος του αντικειμένου…

 

 

 

 

Advertisements

One response to “η μέθοδος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac