μια προσωπική υπόθεση,

τόσο σκληρή,όσο και απαλή!

τόσο ωμή,όσο και δειλή!

τόσο δραματική,όσο και κυνική!

ο Μπερντ είναι καθηγητής, αντικοινωνικός και περίκλειστος, και η γυναίκα του γεννά ένα αγόρι με δυο κεφάλια, πρέπει να πάρει μια απόφαση, το παιδί ή θα εγχειριστει ή θα υποβληθεί στο ρίσκο της …σωτηρίας, ή όχι!

και εδώ, επεισέρχεται το θέμα της «σωτηρίας»!

ποιος θα σωθεί;

ο Μπερντ;

το παιδί;

από τι θα σωθεί όποιος σωθεί;

μια φάρσα λένε πως είναι ζωή και ως ανόητοι οι άνθρωποι τηνπαίρνουμε σοβαρά,

χάνουμε τα λογικά μας, προσπαθούμε να βρούμε τα καταφύγιά μας, ενδεχομένως αναζητούμε τη φροντίδα ή την κατανόηση που δε γνωρίσαμε, γιατί η φάρσα μας στοιχειώνει, δε μας αφήνει να ησυχάσουμε, αλλά αναζητούμε χάμω και το σωτήριο χαλί, που θα ανασηκώσουμε για να θαψουμε από κάτω τα προβλήματα!

έτσι ακριβώς συμβαίνει και με τον Μπερντ! τον αντιήρωα! καφκικός τύπος, ακροβάτης εμπειροτέχνης, ισορροπεί ανάμεσα στην απόλυτη λύτρωση και την τέλεια καταστροφή μέχρις εσχάτων, και μέχρις εσχάτων κανείς δεν είναι σε θέση να προδικάσει την απόφασή του, ούτε καν ο Κενζαμπούρο Όε!

Οε Κενζαμπουρο

με νύξεις ως προς τα κοινωνικά «πρέπει» , που σαφώς δε βελτιώνουν τις δύσκολες καταστάσεις, αλλά οδηγούν με ακρίβεια , στη βαθειά απομόνωση των ανθρώπων, τον μηδενισμό των συναισθημάτων, δεν παίρνει θέση απέναντι στοπρόβλημα, εκθέτει τον ήρωά του να πληγώνεται, να ματώνει ασύστολα λόγω ενοχών και δείχνει την πραγματικότητα μιας κοινωνίας όπου οι άνθρωποι πια δε ζουν, μονάχα επιβιώνουν…

το βιβλίο δε με κέρδισε από την πρώτηστιγμή, είχα κι εγώ την προσωπική μου πάλη, τόσο το θέμα της ιστορίας, όσο και κάποια σημεία της με «έχαναν», με «κέρδισε» όμως όλες τις φορές που κόντευε η «φυγή» μου, ο τίτλος !

δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί αυτό το «τέρας» με τα δυο κεφάλια αποτελούσε προσωπική υπόθεση του πατέρα και όχι και των δυο γονιών του! ήξερα πως ο συγγραφέας είχε μια κάποια παρόμοια προσωπική υπόθεση, ήξερα ότι ήταν γιαπωνέζος, πρόσφατα διάβασα αρκετή γιαπωνέζικη λογοτεχνία, και άμβλυνα τις ενστάσεις με τη σκέψη: είναι θέμα κουλτούρας!

ίσως και να διασκέδασα παρά το τραγικό της υπόθεσης, με τη χρήση του λόγου, πόσο δύσκολο είναι να μεταφράσει κανείς γιαπωνέζικα, αφού οι μεταφορές και οι παρομοιώσεις ήταν συνεχείς και ιδιαίτερες και υπήρξαν στιγμέςπου νόμισα πως διαβάζω μια σοβαροφανή κωμωδία, αλλά ποια είμαι εγώ που θα κρίνω τον Κενζαμπούρο Όε!

τέλος, να μην ξεχάσω να σημειώσω πως τα συναισθήματα που ένιωσα κλείνοντας το βιβλίο κι αφήνοντάς το στο ράφι, έμοιαζαν με εκείνα που ένιωσα κάνοντας το ίδιο μόνο που στη θέση του παιδιού με τα δυο κεφάλια ήταν το πέμπτο παιδί της Ντόρις Λέσινγκ…

 

Advertisements

2 responses to “μια προσωπική υπόθεση,

  • mplaougrinias

    Μου θύμισε λίγο ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ την ταινία του Πάυλου Τάσσιου.Καλημέρα, απο ιαπωνική λογοτεχνεία δεν έχω ιδέα και σκέφτομαι να ξεκινήσω με Μουρακάμι.Καλημέρα

    Μου αρέσει!

  • katabran

    ναι,θυμίζει την ταινία την οποία δεν έχω δει, Μουρακάμι έχω διαβάσει, το «νότια των συνόρων δυτικά του ήλιου, ο απατεώνας μπορεί να σου δανείσει «το νορβηγικό δάσος» , εγώ αυτό… το τελευταίο του ΙQ84 ,τον πρώτο τόμο, τρεις είναι, το διάβασα πρόσφατα και μου άρεσε αρκετά…
    καλημέρα 🙂

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac