ουαί,

DSC02239

μια φάρσα,

στέκεται πάνω από τη μιζέρια  την ατελείωτη της ζωής του ανθρώπου,

αιωρείται,

με μια σημασία βαριά και βαθιά,

η σημασία της ύπαρξής του,

κι εκείνη, 

η ύπαρξή,

δε την αφήνει στιγμή να πλήξει από μοναξιά…

ουαί!

σαν ελληνική τραγωδία!

πάνω στη θολούρα της μέρας και της νύχτας

η γαλήνη και η ευτυχία, ανθοί που ¨κάηκαν» από τις «καιρικές» συνθήκες,

και σεβαστό, κανένα πια καθήκον δεν μπορώ να «δω»,

ακόμα και οι  καλύτερες προθέσεις, παρανομούν…

μονάχα ένα έχω, βούληση, λέξη θαμμένη στη συνείδησή μου του θεατή!

κι ενώ το μαγκανοπήγαδο, ως τυχαία συμβάντα, επιμένει να ξερνάει,

τις αγωνίες της μέρας,

τις ειρωνείες της στιγμής,

τις επιθυμίες της νύχτας,

τους φόβους της βδομάδας, 

τις επιθυμίες της νύχτας,

τις αστοχίες της ώρας,

λες και είναι συμπτώσεις, λες και είναι θέμα τύχης,

εγώ, ως χαζοχαρούμενη ηρωίδα εμπεριέχομαι σε  κακόβουλες φάρσες ή σκηνές κωμωδίας που σκηνοθετώ με θέμα τις ατελέσφορες προσπάθειες και τις διαψευσμένες ελπίδες, αφού τις τραγωδίες δε συνιστώ, και να εξασφαλίσω θέλω την αξιοπρέπεια των τραγικών ηρώων…

υ.γ. η φωτογραφία ανήκει σε τμήμα εκθέματος του αρχαιολογικού μουσείου στα Ιωάννινα…

Advertisements

4 responses to “ουαί,

  • Joker

    «Τυχαία συμβάντα»..η ζωή εξαρτάται μισή από την τύχη και μισή από δικές μας επιλογές..αυτή ήταν πάνω κάτω η φράση δε θυμάμαι σε ποιο βιβλίο τη διάβασα αν και νομίζω στο Σελίν.ως τραγικοί ήρωες δε ξέρω τι μοίρα θα έχουμε αλλά αν μπορούμε να σκηνοθετούμε κωμωδίες τότε αν μη τι άλλο προσθέτουμε εποικοδομητικές στιγμές στην μερικές φορές πεζή πορεία μας

    Μου αρέσει!

  • χρηχα

    Δεν ξέρω….με κάνει να θυμώνω όταν λέγεται ότι η ύπαρξη του ανθρώπου δεν είναι παρά μόνο μια φάρσα…..

    Επίσης το ουαί δεν μου ταιριάζει….είναι που έχω περάσει πολλά και δύσκολα από μικρός και δεν είμαι διατεθειμένος να το βάλω κάτω….

    το έγραψα πριν λίγο στην «φεγγαρένια» με παρόμοιο θέμα…εκείνη δεν μπορούσε να «βάλει τα πράγματα στην σειρά» εσύ είσαι σήμερα γεμάτη πεσιμισμό…..
    τα πράγματα είνα αυτά που είναι…εμείς κάνουμε το καλύτερο δυνατό που μπορούμε και αν το χάος της πραγματικότητας βοηθήσει τα πράγματα να μας «κάτσουν » και κάπως βολικά , θα θεωρούμε τον εαυτό μας και ευνοημένο….όπως και να’χει πάντως, αν και όταν έκανα το καλύτερο που μπορούσα , από την δική μου μεριά είμαι ήσυχος…..γιατί δεν μπορώ και τα πάντα….άνθρωπος είμαι….

    Μου αρέσει!

  • katabran

    αλλ΄ ει μόνον αδελφέ…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac