σιντάρτα, αυτή η αργή πορεία…

το βιβλίο*, που οι περισσότεροι έχουν διαβάσει στην ύστερη εφηβεία τους, έφτασε στα χέρια μου αεροπορικώς μέσω περαματάρη φίλου, μού το χάρισε φίλος, και η χειρονομία αυτή δεν ξέρω αν ήταν λιγότερο μεστή από νόημα απ’ ότι το νόημα του ίδιου του βιβλίου…το ξεκίνησα αμέσως και το διάβαζα σιγά σιγά, γιατί δε διαβάζεται, επεξεργάζεται!

με απασχόλησε το γιατί μού χαρίστηκε αυτό το βιβλίο και μετά την επεξεργασία του  κατέληξα στο συμπέρασμα πως μού χαρίστηκε γιατί μάλλον κάποιος ξέρει καλά πως μια ζωή ψάχνω τους δρόμους, και αισθητοποιώ τα πράγματα κι εμένα που ενηλικιώνομαι τόσο αργά όσο και ο κόσμος…

δεν ξέρω αν θα πρεπε να διαβάσω την Καινή Διαθήκη αντί για το Σιντάρτα, αλλά και δεν μπορώ να πω πως διδάχθηκα κάτι που δεν έχω σαν αρχή ως πολυσελλεκτικό ον, όπως για παράδειγμα να μη φοβάμαι να παίρνω δρόμο, να κόβω δρόμο, να σέβομαι χωρίς να υπερκτιμώ ή να υποτιμώ τα πράγματα…

σιντάρτα

ο Σιντάρτα, από τότε που ήταν νέος και ζούσε στο δάσος με τους ασκητές, είχε αρχίσει να γίνεται δύσπιστος απέναντι σε διδαχές και σε δασκάλους και τους είχε γυρίσει την πλάτη… γέρασε και η στάση του δεν άλλαξε, αν και από τότε είχε πολλούς δασκάλους… μάλιστα κάποτε μια όμορφη εταίρα υπήρξε για πολύ καιρό δασκάλα του, όπως και ένας πλούσιος έμπορος αλλά και μερικοί παίχτες ζαριών, ενώ μια φορά δάσκαλός του έγινε κι ένας μαθητής του Βούδα, αλλά τα πιο πολλά τα έμαθε από έναν περαματάρη, έναν απλό , άγιο άνθρωπο, να μη σας πω πως το ποτάμι ήταν καλύτερος δάσκαλος και από τον περαματάρη…

θα σκεφτεί κανείς που ο Σιντάρτα κοροϊδεύει, μα εκείνος σε όλη του τη ζωή έκανε σκέψεις, απόκτησε κάποιες γνώσεις, γέμιζε λόγου χάρη μέσα του με γνώση για μια ώρα ή μέρα, όπως γεμίζει κανείς την καρδιά του με ζωή, μα μερικές από εκείνες τiς σκέψεις, δύσκολο να μεταδοθούν, γιατί η σοφία δε γίνεται να μεταδοθεί, αφού η σοφία που προσπαθεί να μεταδώσει ο σοφός, μοιάζει με τρέλα…

θα σκεφτεί  κανείς πως ο Σιντάρτα αστειεύεται, μα εκείνος λέει απλά πως τη γνώση μπορεί να τη μεταδώσει κανείς, τη σοφία όμως όχι, μπορεί κανείς να τη βρει, να τη ζήσει, να στηριχτεί σε αυτή, να κάνει θαύματα με τη βοήθειά της, αλλά δεν μπορεί να τη διατυπώσει με λόγια και να τη διδάξει… κι αυτό το είχε διαιοσθανθεί από παιδί και αυτό ακριβώς ήταν που τον έδιωχνε μακριά από τους δασκάλους!

αλήθεια; ψέμματα;

μα το αντίθετο κάθε αλήθειας είναι εξίσου αληθινό με την αλήθεια!μια αλήθεια μπορεί να εκφραστεί και  να ντυθεί με λόγια μόνο όταν είναι μονόπλευρη και μονόπλευρο είναι καθετί που μπορεί κανείς να συλλογιστεί με σκέψεις και να εκφράσει με λόγια, μονόπλευρο! μισό!αποσπασμένο από την ολότητα! από τον κύκλο!

όταν διδάσκει κανείς κι όταν κανείς διδάσκεται, διαχωρίζει και διαχωρίζεται από τον κόσμο…

ο κόσμος όμως, ότι υπάρχει γύρω μας και μέσα μας δεν είναι μονόπλευρο…

ποτέ ένας άνθρωπος ή μια πράξη δεν είναι μόνο το ένα ή το άλλο!

μοιάζει βέβαια έτσι, γιατί είμαστε υποταγμένοι στην πλάνη πως ο χρόνος είναι αλήθεια, μα ο χρόνος δεν είναι πραγματικός, κι αν ο χρόνος δεν είναι κάτι πραγματικό, τότε και η απόσταση που μιάζει να υπάρχει ανάμεσα στον κόσμο και την αιωνιότητα, ανάμεσα στον πόνο και την ευδαιμονία, ανάμεσα στο καλό και το κακό, είναι κι αυτή μια πλάνη….

μέσα στον καθένα υπάρχει το ατελές…

ο κόσμος λοιπόν του Σιντάρτα, αυτή η αργή πορεία, είναι πλήρης και τέλειος κάθε στιγμή, κάθε λάθος φέρει μέσα του το σωστό, τα μικρά παιδιά έχουν μέσα τους το γέροντα, τα βρέφη το θάνατο, κι ο άγιος το ληστή…

το μόνο που θέλω να με ενδιαφέρει και να αγαπώ είναι να αγαπώ, να με ενδιαφέρει και να θέλω τα πράγματα!

τα πράγματα είναι τεκμήρια, και το Σιντάρτα* ως μυθιστορηματικό τεκμήριο της σύγχρονης εποχής δεν κάνει τίποτε άλλο από το να περιγράφει την μοναχική πορεία ενός ανθρώπου που ψάχνει να βρει τον εαυτό  του στην απλότητα και την ομορφιά του κόσμου που αγωνίζεται να δημιουργήσει κάθε άνθρωπος, όπου όλα δημιουργούνται, δε χαρίζονται, και τίποτα δε δεσμεύεται από την πίστη ή τις φιλοδοξίες κανενός! εξάλλου οι επαναστάσεις στη σύγχρονη εποχή είναι διαφορετικές αφού δεν έχουν στόχο πια την αλλαγή της κοινωνίας, αλλά την αλλαγή του ατόμου, και ο ευρωπαϊκός πολιτισμός του επιστημονικού ορθολογισμού με παρέα τις λογικές αρχές που μαθαίναμε στα αμφιθέατρα, οδήγησε στον παραλογισμό των συνεπειών τους όπως ισχυριζόταν ο Καμύ, έθρεψε των ωφελιμισμό των δυτικών και δυτικότροπων αλλά και τον υλισμό των ανατολικών ή ανατολικότροπων και στέρησε από τον άνθρωπο τη θεά φύση, ή θεωρώντας ύποπτη την απλή ευτυχία, τη χαρά και την αγάπη, αποθέωσε την ασκητική και την πειθαρχία, ισοπεδώνοντς τα όντα…

αλλά ας μην πω περισσότερα, τα λόγια δεν κάνουν καλό στο νόημα, όλα αλλάζουν λίγο όταν τα εκφράζει κανείς με λόγια, διαστρεβλώνονται, γίνονται λίγο τρελά, ναι, είναι πολύ  καλό αυτό, μου αρέσει πολύ και συμφωνώ απόλυτα, ότι για έναν άνθρωπο είναι σοφία και θησαυρός, στον άλλο ηχεί σαν τρέλα…

γι αυτό αγαπώ τον Σιντάρτα που αγαπά την πέτρα! τα λογια δεν μπορώ να τα αγαπώ, δεν είναι σκληρά ή μαλακά, δεν έχουν χρώματα, οσμή ή γεύση, δεν έχουν τίποτα εκτός από λόγια…

*(φιλο)ινδικό αλληγορικό παραμύθι του Χέρμαν Έσσε

Advertisements

5 responses to “σιντάρτα, αυτή η αργή πορεία…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac