escuela natura…

Ο Diego Camacho Escamez – Αbel Paz, περιγράφει ένα κόσμο αυτοδιαχειριζόμενο την ουτοπία, ένα κόσμο απέναντι στη δυστοπία, που όλοι βιώνουμε σήμερα κάτω από το βάρος της παγκόσμιας δικατατορίας του χρήματος και της απόγνωσης… και επειδή στον κόσμο του εμπορεύματος δεν υπάρχουν ελευθεριακά σχολεία, ο συγγραφέας αναλαμβάνει τον πολύτιμο ρόλο του αφηγητή…

εξάλλου ως πηγή γνώσης, η προφορική αφήγηση είναι αυτή που διατήρησε ζωντανή την ιστορία στον κόσμο…

μετά από λίγη ώρα ο Γκράθια μου έφερε διάφορα βιβλία ένα από αυτά, ένα γενικό κείμενο, ονομαζόταν lecturas instructivas (διδακτικά αναγνώσματα), γραμμένο από ένα παλιό διεθνιστή, τον Θέλσο Γκόμις, πρώην καθηγητή του escuela moderna, υπήρχαν ακόμη διάφορα εγχειρίδια, ανατομίας, ζωολογίας, γεωγραφίας, γεωλογίας και αριθμητικής, επίσης είχαμε ένα τετράδιο γραφής, κάθε σελίδα του οποίου είχε ένα κείμενο προς αντιγραφή, ένα τετράδιο ζωγραφικής και ένα ακόμη που προοριζόταν για εκθέσεις ιδεών με ελεύθερα θέματα, οι οποίες διαβαζόταν κάθε δευτέρα, και φυσικά μολύβια, πένες και μελανοδοχείο, γόμες κλπ. φαντάστηκα ότι όλα αυτά θα κόστιζαν πολύ κι έτσι πήγα και είπα στον Γκράθια ότι ο θείος μου δεν ήταν πλούσιος, εκείνος έβαλε τα γέλια, μου έδωσε ένα χτυπηματάκι στον ώμο και με καθησύχασε, λέγοντάς μου ότι κανένας από όσους ήταν εκεί δεν «ήταν παιδί πλουσίου, οι «περισσότεροι», επέμεινε, «έχουν τους γονείς τους άνεργους και κάποιοι τους έχουν στη φυλακή», μού μίλησε σαν να ήμουν μεγάλος και μπορούσα να καταλάβω ότι υπήρχαν φυλακισμένοι χωρίς να είναι δολοφόνοι ή κλέφτες, ουσιαστικά, ήμουν έτοιμος να το καταλάβω, αφού ο θείος μου είχε κάνει φυλακή και δεν ήταν ούτε δολοφόνος ούτε κλέφτης…

όταν έφτασα σπίτι, ο θείος δεν είχε γυρίσει ακόμα από τη δουλειά, αλλά πολύ σύντομα επέστρεψε και με ρώτησε πώς ήταν το σχολείο, λίγα είχα να του πω, εκτός από το κόστος όλων των βιβλίων που ήμουν υποχρεωμένος να αγοράσω… ο θείος μου δε φάνηκε να εντυπωσιάζεται από αυτό και επέμεινε πολύ στην εντύπωση που είχα αποκομίσει… για κείνον το σημαντικότερο από όλα ήταν να νιώθω άνετα και να μάθω γρήγορα όλα όσα  έπρεπε να γνωρίζω, δεδομένης της ηλικίας μου,και του πόσο κοντά βρισκόμουν στην… είσοδο κάποιου εργοστασίου…

όπως λένε και οι ζαπατίστας, «η πρώτη περιοχή που πρέπει να απελεύθερώσουμε βρίσκεται στο κεφάλι μας»

Abel Paz “Φραγκοσυκιές και σκορπιοί”

Αbel Paz, Φραγκοσυκιές και σκορπιοί, τα χρόνια πριν από την ισπανική επανάσταση του 1936, Εκδόσεις Πανοπτικόν.

υ.γ. υπόσχεση επιστροφής στα ράφια της ακαταμάχητης ελευθεριακής βιβλιοθήκης του Α.P.

Advertisements

7 responses to “escuela natura…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac