σκέψεις χρείας

Η κυρίαρχη κατάσταση στη χώρα είναι η κατάρρευση της αξίας και ο εξευτελισμός της ανθρώπινης ζωής.
Η ευθύνη είναι ιεραρχημένη και δεν εξισώνεται. Πρώτιστα υπάρχει η ατομική ευθύνη για κάθε πράξη’ η άμεση σχέση με το κομματικοιδεολογικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινητοποιήθηκε και δραστηριοποίηθηκε ο δράστης της δολοφονίας, σχετίζεται έμμεσα με την ηθικοοικονομική κατάσταση η οποία εξώθησε πολλούς ανθρώπους στην κινητοποίηση εντός αυτού του πλαισίου. Ο κομματικοιδεολογικός και φυλετικός δαρβινισμός πηγάζει από τον ηθικόοικονομικό και κοινωνικό δαρβινισμό. Οι νομιμοποιητές του κομματικοιδεολογικού δαρβινιστικού πλαισίου δράσης και όσοι το ανέχονται, αποκτούν λόγο ύπαρξης, μονάχα λόγω της ύπαρξης των νομιμοποιητών της ηθικοοικονομικής δαρβινιστικής κατάστασης και όσων την ανέχονται. Αυτό που τους ενώνει είναι ο δαρβινισμός.
 
Μέσω του αμφίπλευρου δαρβινισμού συνεχίζεται η διάρρηξη του ήδη ξεσκισμένου κοινωνικού ιστού, η διάσταση ανάμεσα στην ατομική και κοινωνική αυτοσυντήρηση και την αυτοσυντήρηση του κομματικοκρατικού μηχανισμού και της κυρίαρχης «πολιτικής» κάστας, η αποδύνδεση του νόμου από το δίκαιο και η έλλειψη κοινωνούμενου νοήματος (συμ)μετοχής (το οποίο δεν είναι άσχετο με την αυτοσυντήρηση και διαχέεται στο ήθος, τη θέαση και την ευθύνη, προσωπικά του καθενός και της καθεμιάς), η οποία έλλειψη (συμ)πληρώνεται μέσω μιας ακατάσχετης συνθηματολογίας, ασχήμιας και ηθικολογίας και ενός υπερχειλίζοντος μίσους. Η ηθικολογία, η συνθηματολογία, το μίσος, η ασχήμια και η ενοχή, που δρουν αμφίπλευρα εξισωτικά, δεν μπορούν να γεμίσουν αυτή «τη διάρρηξη, τη διάσταση, την αποσύνδεση, την έλλειψη», τη διάσπαση της ανθρωπογεωγραφίας που κυριαρχεί στη χώρα(παρά μονάχα να την αποκρύψουν).
 
«Ο πραγματικός δημοκράτης πρέπει να φροντίζει ώστε ο δήμος να μην πέφτει σε μεγάλη φτώχεια, διότι αυτό γίνεται αιτία για την παρακμή της δημοκρατίας…», έγραφε ο Αριστοτέλης’ στο σημείο αυτό παύει η συζήτηση περί «ποιότητας της δημοκρατίας». Όσο και «ποιοτική» να είναι μια δημοκρατία, όταν εξαθλιώνονται οι άνθρωποι «η ποιότητα» καταρρέει’ πόσο μάλλον αν η εξαθλίωση συνοδεύεται από διαρρήξεις, διαστάσεις, αποσυνδέσεις, ελλείψεις και διασπάσεις σε πολλαπλά επίπεδα. Όταν σπέρνεις «δημοκρατικό» δαρβινισμό -δήθεν- της «ελευθερίας», θερίζεις αντιδημοκρατικό δαρβινισμό της -όντως- αυταρχίας. «Τη ζωή και το πολίτευμα αυτών που ζουν υπό δημοκρατικό καθεστώς τα διαφυλάσσουν οι νόμοι, ενώ τα αντίστοιχα στην τυραννία και στην ολιγαρχία η καχυποψία και οι ένοπλες φρουρές», έλεγε ο Αισχίνης’ όταν ο πρώτος που παραβαίνει τους νόμους, είναι ο φορέας που υποτίθεται πως κυβερνά υπό τους νόμους ποιος θα προστατεύσει τη ζωή των ανθρώπων, το πολίτευμα και τη «ποιότητα της δημοκρατίας»; Σε αυτό ακριβώς το σημείο αρχίζουν να ανθούν η καχυποψία και οι ένοπλες φρουρές και αυτή η άνθιση είναι αδιάψευστη επιβεβαίωση για τη συνάφεια της «ποιότητας της δημοκρατίας» σου με την τυραννία και την ολιγαρχία (υπό τη κλασσική έννοια). Και όταν καλλιεργείς, με «δημοκρατικό» τρόπο το αίσθημα της υποταγής, του εξευτελισμού και της έλλειψης αυτοσεβασμού πως ακριβώς θα υπάρξει δημοκρατικό φρόνημα προάσπισης της ελευθερίας και του σεβασμού του -οποιουδήποτε- άλλου;
Η επιτηδευμένη και τεχνητά κατασκευασμένη θεωρία των «δύο άκρων» είναι παραπλανητική, και τη παραπλάνηση αυτή έρχονται να συμπληρώσουν οι θεωρίες των «δύο πόλων», της «αριστεράς» και της «δεξιάς» και του «ευρωπαϊσμού» και του «αντιευρωπαϊσμού». Όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας. Το είπαν οι Ιησουίτες, οι Καλβινιστές, οι Ιακωβίνοι, οι Μαρξιστές, οι Φασίστες, οι Νεοφιλελεύθεροι το λένε όψιμα και οι άκριτοι Ευρωπαϊστές – τους πρόλαβε βέβαια ο Τζωρτζ Μπους. Όταν όλα όσα σχετίζονται με τους ανθρώπους γύρω σου, διαρρηγνύονται, αποσυνδέονται, εκκενώνονται, διασπώνται και μεταλλάσσονται σε πολτό, σε ασχήμια, τότε κάπως πρέπει να διατηρήσεις τη δυνατότητα να ορίσεις τον εχθρό.
 
Κατανοητό.
 
Που ακριβώς μέσα σε όλα τα προηγούμενα χωράει ο σεβασμός της αξίας της ανθρώπινης ζωής;
 
πηγή: Κοσμοϊδιογλωσσία
Advertisements

7 responses to “σκέψεις χρείας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac