μαθήματα…

έτσι κι αλλιώς αυτό το κείμενο, θα διαβαστεί αν διαβαστεί, πριν από τις διαλέξεις του βιβλίου , αν διαβαστούν κι αυτές…

πάντως αν διαβαστεί, ας είναι γνωστό πως δεν αναφέρεται σε αυτές!

λοιπόν, προσδοκώ μια φυσική, ψυχική και νοητική κατάσταση που να συνδυάζει τρεις ιδιότητες:

είσαι γαλήνιος;

διαβάζεις χωρίς βιασύνη;

μήπως παρεμβάλλεις διαρκώς τον εαυτό σου και τη «μόρφωσή» σου;

μήπως περιμένεις ή πηγαίνεις από συνήθεια στην κατακλείδα, για να … βγάλεις συμπέρασμα;

μήπως περιμένεις … συνταγές;

ας το ξεκαθαρίσουμε, δεν υπόσχομαι συνταγές επιτυχίας, νέα αναλυτικά προγράμματα για γυμνάσια και λύκεια, θαυμάζω βέβαια, τις δυνατές φύσεις που μπορούν να διανύσουν ολόκληρη τη διαδρομή, μιας, δυο, τριών, δεκατριών σχολικών χρονιών, από τα ρηχά της εμπειρίας μου ως τα ύψη των αυθεντικών μου προβλημάτων κι από εκεί πάλι, προς τα κάτω, ως τα χαμηλώματα των πιο στεγνών νομικών ρυθμίσεων και λεπτομερειακών διαταγμάτων, όπου περδικλώνομαι γιατί πάντα βιάζομαι, από το χρόνο που δε μου φτάνει, κι ας μου προσθέσουν δυο ώρες και δεκαδυό τη βδομάδα, αγκομαχώντας κατορθώνω να σκαρφαλώσω ραχούλες και βουνά και να ροβολήσω τα πλάγια ώσπου κάπου σε ένα ίσιωμα καμπίσιο να σταματήσω, μα πάντα νιώθωντας ξεχωριστή χαρά, στη θέα την ελεύθερη, τη μοιρασμένη ανάμεσα στα κεφάλια των παιδιών με φόντο την εποχή που έρχεται…

βλέπω λοιπόν να έρχεται μια εποχή όπου σοβαροί άνθρωποι, που θα συνεργάζονται για μια εντελώς ανανεωμένη και αποκαθαρμένη παιδεία, θα γίνουν οι νομοθέτες της αγωγής που οδηγεί στην αληθινή μόρφωση… βλέπω πως θα τα καταφέρουν με τις συνταγές… είναι μακρινή βέβαια αυτή η εποχή, οπότε κάποια πράγματα πρέπει, επιβάλλεται να συμβούν εντωμεταξύ…

μια απεργία ας πούμε κατά τη διάρκεια των πανελλαδικών!

ίσως χρειαστεί ανάμεσα σε αυτή και στο τώρα να παρεμβληθεί η κατάργηση του γυμνασίου, ίσως και του λυκείου, μα πάνω απ’ όλα του πανεπιστημίου…

τελος πάντων, ίσως χρειαστεί ένας ολικός μετασχηματισμός, ώστε τα παλιά εμβλήματα να φαντάζουν στα μάτια των μεταγενέστερων σαν κατάλοιπα από την εποχή των λιμναίων οικισμών…

είσαι γαλήνιος;

μήπως σε έχει παρασύρει η ιλιγγιώδης σπουδή της εποχής μας;

πρόσεξε, ετούτη η εποχή έτσι κι αλλιώς κατρακυλάει, αν οι άνθρωποί της εξακολουθούν να αισθάνονται, κάτι ας πούμε σαν ειδωλολατρτική ευχαρίστηση από την εμπλοκή στους τροχούς της, θα κατρακυλήσει μαζί με τις δυο ώρες που θα δουλέψεις παραπάνω, μαζί με τα λεφτά που σού έκοψαν, μαζί με τη θεατρική παράσταση που δε θα προλάβεις να ανεβάσεις, αν  δε, έχεις συνηθίσει ακόμα να μετράς την αξία των πραγμάτων ανάλογα με την εξοικονόμηση ή τη σπατάλη χρόνου, χώρου, σχέσεων … κατρακυλάς πριν την εποχή!

(πολύ λίγοι θα χουν φτάσει ως εδώ, διαβάζοντας)

συμβαίνει να έχεις «καιρό» λοιπόν…

ας αφιερώσουμε τότε, τις πιο γόνιμες στιγμές μας, τις πιο δυνατές της μέρας μας στο στοχασμό για το μέλλον της παιδείας μας…

αν θέλουμε, με συν ή πλην δυο ώρες, να επιστρέφουμε, όπως πάντα, με άδειο ρεζερβουάρ, αλλά με γεμάτο, φουσκωμένο το στήθος από εκείνα τα αληθινά και χρήσιμα που χαρίσαμε στα παιδιά…

ας μείνουμε λίγοι, πάρα πολύ λίγοι…

ας μην ξεμάθουμε να σκεπτόμαστε τους ακροατές μας επειδή κινδυνεύει η θέση μας, ας διαφυλάξουμε εκείνο το μυστικό που μας βοηθάει να σημειώνουμε και να διαβάζουμε ανάμεσα στις γραμμές των βιβλίων τους, ώστε μετά από καιρό, όταν τύχει να τα ξαναπιάσουν στα χέρια τους, να στοχαστούν πως μας είχαν δασκάλους…

ας φανούμε απερίσκεπτα σπάταλοι…

είσαι ακόμα γαλήνιος;

είσαι αμέριμνος;

είσαι έτοιμος να ξεκινήσεις δρόμο μακρύ που το τέρμα του μόνο μια πολύ κατοπινή γενιά θα το αντικρύσει στην απόλυτη καθαρότητά του;

μήπως είσαι έντονα ερεθισμένος;

σκέφτεσαι να ριχτείς στη δράση;

ή λες να αφήσεις να εξελιχθεί ο τρύγος;

εγώ πάντως, δε θα αφήσω να παρεμβληθεί ο εαυτός μου, εξάλλου δεν είμαι σύγχρονος άνθρωπος, είμαι παλαιάς κοπής, θέλω το μέτρο και το κριτήριο της πραγματικότητας, θέλω να μην έχω μεγάλη ιδέα για τη μόρφωση, θέλω να τη βλέπω με καταφρόνεση…

ίσως και να παραδοθώ στην καθοδήγηση αυτού που θα μού μιλήσει για όσα αγνοώ…

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

ίσως, ας πούμε κατά τη διάρκεια των πανελλαδικών, ψάξω με τούτο το βιβλίο στο χέρι για ανθρώπους που μια όμοια αίσθηση τους σέρνει κι αυτούς άλλοτε εδώ κι άλλοτε εκεί για συμλήρωση του εαυτού μα και του ωραρίου…

είμαι σίγουρη πως υπάρχουν ανιδιοτελείς, που βαστούν μέσα τους τον πόνο για τη φθορά του … λειτουργήματος!

είμαι σίγουρη πως υπάρχουν εκείνοι που ο Αριστοτέλης λέει πως περνούν από τη ζωή διστακτικοί και άπραγοι, εκτός κι αν απαιτήσουν ένα μεγάλο έργο και μια μεγάλη τιμή…

σε αυτούς φωνάζω, μη χωθούν στις σπηλιές της μοναξιάς και της δυσπιστίας… για δυο ώρες!

είναι πολύ περισσότερες αυτές που χρειαζόμαστε! είναι βδομάδες, μήνες, χρόνια, δεκαετίες… για να κάνουμε θέατρο, πρόβες και πρόβες  ατέλειωτες, στη διάρκεια των διακοπών, τα σαββατοκύριακα, για να προλάβουμε τα δωρεάν μαθήματα της ενισχυτικής , για να σώσουμε το ποταμάκι απέναντι από το σχολείο που σαπίζει, για τη χορωδία, για να παίξει καλά βιολί η Γεωργία, κιθάρα ο Κώστας, για εναλλακτικές γιορτές, για την κινηματογραφική λέσχη, για τη δανειστική βιβλιοθήκη, για να διευρυνθεί «ο κύκλος των χαμένων ποιητών», για τη σωματική ακεραιότητα τους, για την ψυχική τους ηρεμία, για το σχολικό περιοδικό, για να διορθώσεις τα πονήματά τους, για να βάλεις βαθμούς ενώ στα τετραγωνάκια έχουν στριμωχτεί οι φάτσες τους, για να ετοιμάσεις κάτι ελκυστικό για αύριο, για να μετράς και να ξαναμετράς τις απουσίες τους, για να μαζεύεις τα άδεια σακουλάκια του molto από τον κήπο, για να βάφεις εκατοντάδες χάρτινα λουλούδια για τα κολλάζ, για να φυτεύεις στα παρτέρια θάμνους, για να γεμίζεις τους τοίχους μηνύματα και μικρές ιστορίες, για να συμπληρώνεις τα πρωτόκολλα, τα μητρώα, για να προλάβεις, για να προλάβεις, για να προλάβεις, θες βδομάδες, μήνες, χρόνια, δεκαετίες…όχι δυο ώρες!

είσαι στριφνός!

είσαι πότε μίζερος και πότε αντάρτης…

πείσε τους μικρούς, πείσε τους γονιούς πως κάνεις τη δουλειά σου, μα δε σού φτάνει ο χρόνος και δε θα απεργήσεις επειδή σού προσθέτουν δυο ώρες ενώ εσύ χρειάζεσαι τον καιρό που δε σου ‘φτασε ποτέ για να προλάβεις έστω μια φορά, να φορέσεις την αρματωσιά στο πεδίο της μάχης…

πείσε τους πως δεν είσαι άνθρωπος της θεωρίας, και τα μάτια σου δε γλυστρούν βιαστικά από τη μια επιφάνεια στην άλλη αλλά ξέρουν να ανακαλύπτουν την πρόσβαση στην ουσία των πραγμάτων…

Advertisements

13 responses to “μαθήματα…

  • blougrinias

    Πολύ «εσωτερικό» κείμενο με πολύ τεκμηριωμένες απόψεις αλλά θα το ξαναπώ έχω σιχαθεί αυτά τα μπαλάκια που πετούν οι ανίκανες και μισθωμένες κυβερνήσεις στις διάφορες επαγγελματικές ομάδες βάζοντας μπροστά τον «κόσμο», τον οποίον κόσμο τον ξεχνούν εντελώς όταν πρόκειται να του τσακίσουν τον μισθό, την σύνταξη, το μέλλον γενικότερα.
    Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν είμαι υπερ της απεργίας αλλά ρε γαμώ το τι θα γίνει πια μ’αυτούς?????
    Καλημέρα δεν είπα

    Μου αρέσει!

    • blaougrinias

      Kόλλημα με το word πρωί πρωί,δεν δέχεται το λογ/μο μου γιατί δεν είμαι ο admin

      Μου αρέσει!

    • katabran

      όταν το δημόσιο σχολείο υπολειτουργεί δεν υπάρχουν περιθώρια ανοχής, δεν διαλέξαμε εμείς το χρόνο της απεργίας αλλά η κυβέρνηση με τον εκβιασμό…δουλεύουμε σε ένα σχολείο που δε λειτουργεί με αυτόματο πιλότο, με μαθητές που τους έχουν κλέψει την ελπίδα, την παιδικότητα και τους έχουν αναγκάσει να ζουν μαζί με τις οικογένειες τους την εξαθλίωση, τους στηρίζουμε ανθρώπινα, τους αποχαιρετούμε όταν φεύγουν μαζί με τις οικογένειές τους που μεταναστεύουν, αλλά και τους πουλάμε, ανεχόμαστε, λες και χρωστάμε σε κανέναν το διορισμό μας, να μας λοιδορούν ως τεμπέληδες, ασυνείδητους και αναίσθητους, ποιοι; όλοι εκείνοι που οδήγησαν την κοινωνία σε εξαθλίωση και με ακόμα μεγαλύτερο πάθος ανεχόμαστε την προπαγάνδα των μίντια, που είναι συνυπεύθυνα στο έγκλημα ενάντια σε όλους εμάς…ξέρουμε όμως και ότι τα παιδιά, που δεν είναι μόνο των γονιών τους, είναι και δικά μας παιδιά, καταλαβαίνουν ότι οι δάσκαλοί τους δεν πρέπει να είναι δουλικά και φοβισμένα ανθρωπάκια…
      και κάτι για να γελάσεις:η κυβέρνηση ετοιμάζεται να επιτάξει 85.000 καθηγητές πριν καν την κήρυξη της απεργίας τους!!!τι θα γίνει μ’ αυτούς;μη ρωτάς λοιπόν!
      καλημέρα!

      Μου αρέσει!

  • moodytimes

    Πείσε με εσύ πως σ’ένα κράτος που προτιμά να σώσει τράπεζες και μεγαλοφοροφυγάδες, σ’ένα κράτος που ο πολιτισμός και η αισθητική βιάζονται κτηνωδώς καθημερινά απο τα ΜΜΕ και το πρότυπο που πλασσάρει είναι ο γραβατωμένος χρηματοφασίστας,σ’ένα κράτος που η υγεία απλώνει το χέρι για να ζητιανέψει, η ανεργία κάνει ντοκτορά και σ’ένα κράτος που μεγάλη μερίδα των πολιτών του ακολουθεί σαν πρόβατα διάσημα ψωνια στα τουιτεροφεισμπούκια και δίνει ρεσιτάλ αγένειας και ψευτοτσαμπουκά…μια απεργία σε λάθος χρόνο κιόλας μπορεί ν’αλλάξει κάτι.Μήπως χρειάζεται να πείσουμε εμείς πρώτοι των εαυτό μας ότι πρέπει να αλλάξουμε?

    Μου αρέσει!

    • katabran

      στεναχωριέμαι γιατί η ηγεσία της ολμε (και με ευθύνη των περισσότερων ελμε και παρατάξεων) δεν προετοίμασε την μόνη απάντηση που μας απέμεινε, δηλαδή την απεργία διάρκειας «εδώ και τώρα»!όσοι παρακολουθούν εδώ και δύο χρόνια τα έργα και τις ημέρες του δσ της ολμε, πρέπει να παραδεχτούν ότι αξίζει στην ηγεσία της (δακε- πασκ) ειδικό βραβειο από την εσωτερική τρόικα, που κατάφεραν να την αφήσουν ανενόχλητη ώστε να φέρει το δημόσιο σχολείο σε διάλυση και τους εκπαιδευτικούς στην κρεμάλα!
      να σού θυμίσω τους αγώνες και την αγωνία του δικού μου «καταργημένου’ σχολείου;
      δε θέλω να σε πείσω, θέλω να με πιστέψεις…

      Μου αρέσει!

  • Joker

    Δε ξέρω αν είναι σωστή στιγμή ή αν είναι λάθος, πάντως δε νιώθω ότι «παίζουν με το μέλλον μας» ( ναι γράφτηκε σε εφημερίδα αυτή η ανόητη ατάκα) οι εργαζόμενοι έχουν δικαιώματα,τα ίδια που θα έχουμε και εμείς σε κάποια χρόνια, κάπως πρέπει να τα διεκδικήσουν…Αφού λοιπόν οι πανελλαδικές έχουν μετατραπεί από απλές εξετάσεις για την είσοδο στην τριτοβάθμια σε εθνικό γεγονός, ίσως να είναι τελικά και η κατάλληλη στιγμή για απεργία…
    Παρένθεση: Ελπίζω κανείς να μην απεργεί για τις 2 παραπάνω ώρες, το σχολείο εξάλλου έπρεπε να είναι γιορτή,απ’τις γιορτές πάντα φεύγουμε τελευταίοι…
    Χαίρομαι για όσα γράφεις

    Μου αρέσει!

  • Τάσος Κάρτας

    «Φως στην άκρη του τούνελ» (ή Ιδέες ουρανοκατέβατες έξω απ’ την «πλατωνική σπηλιά», που διαλύουν τις σκιές των ψευδαισθήσεων – κι ύστερα ξύπνησα… ) Τα όνειρα όμως κι η μεταφυσική στομώνουν το σπαθί του άδικου λόγου της εξουσίας κάνοντας τον κυρίαρχη επιλογή, δηλαδή, ούτε λίγο ούτε πολύ προτείνεις μια μεταφυσική ουτοπία που απ’ άλλο δρόμο οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα της ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ (που δεν δικαιώνεται ποτέ και με τίποτε)

    Μου αρέσει!

    • katabran

      αρνούμαι τον προαποφασισμένο από τους «εκπροσώπους» μου, χρόνο της ήττας μου, απλά αυτό!
      φύλλο πορείας παίρνω εδώ και χρόνια…
      δε συμμετέχω σε στημένα, δε συνδικαλίζομαι για να μην απολυθώ…
      κουράζομαι από τα χιλιόμετρα , γι αυτό και κοιμάμαι…το πότε και πώς θα ξυπνήσω είναι δική μου δουλειά!

      Μου αρέσει!

  • Καρτας Τάσος

    Καταλαβαίνω το μένος σου για τα στημένα επικοινωνιακά παιχνίδια (παρόλο που η αντίδρασή σου μονομερώς καταδικάζει μόνο τη μία πλευρά αθωώνοντας στην πράξη την ευθύνη των επιλογών και αποφάσεων της πολιτικής εξουσίας) και το συμμερίζομαι σε μεγάλο βαθμό. Η ένστασή μου όμως είναι επί της ουσίας που μάλλον σε βολεύει να την βγάζεις έξω από το παιχνίδι των στοχασμών σου. Δηλαδή, οι ιδέες από μόνες τους είναι ωραίες και μεγάλες, ικανές να διεγείρουν συναισθήματα, συγκινήσεις και χειροκροτήματα, χωρίς καμιά πραγματική αξία όμως στο βαθμό που δεν εντάσσονται στο πλαίσιο του πραγματικού κόσμου. Θέλω να πω ότι, μπορεί να φαίνεται καλό να αποστασιοποιούμαστε από τη ζοφερή πραγματικότητα που μας αηδιάζει, αλλά όταν καταλήγουμε να ζούμε αποκλειστικά και μόνο στο νοητό κόσμο των ιδεών και κλείνουμε τα μάτια κάνοντας πως δεν βλέπουμε την άλλη «υλική» πραγματικότητα γύρω μας (λέγε με βολικό άλλοθι) είναι, ούτε λίγο ούτε πολύ, σαν να «φαντασιονόμαστε» ότι κάνουμε αγώνα ιερό και μάλιστα, μπορεί σαν τον Δον Κιχώτη, να νομίζουμε ότι με τις ιδέες μας και μόνο κατατροπώνουμε πανίσχυρους αντιπάλους, ενώ στην ουσία παλεύουμε με τις σκιές και τα είδωλα του σπηλαίου μας. Δεν έχω την ιδέα ούτε πιστεύω ότι, στην παρούσα συγκυρία, θα μπορούσαμε να κάνουμε με αποτελεσματικό τρόπο κάποιον άλλο αγώνα ενάντια στην πολιτική (κυρίως) βαρβαρότητα που κατά την ταπεινή μου γνώμη έχει ξεπεράσει κάθε κόκκινη γραμμή ανοχής , αλλά τουλάχιστον ας μην υποκρινόμαστε ότι «βάρβαροι» δεν υπάρχουν πια, και ότι ο μόνος εχθρός είναι μέσα μας που δεν θέλουμε να το παίξουμε αλτρουιστές και να αγωνιστούμε για ιδανικά και όνειρα σε κόσμους νοητούς (με αυτή την έννοια, έλεγα στο προηγούμενο σημείωμα, ότι η στάση μας οπλίζει στην ουσία και στην πράξη τον άδικο λόγο της εξουσίας κι εσύ φαντάστηκες ότι χειροκροτώ την, για γέλια και για κλάματα, πρόταση της ΟΛΜΕ για απεργία στις πανελλαδικές)

    Μου αρέσει!

    • katabran

      δεν αντιδρώ μονομερώς, ισως δε με κατάλαβες, συμφωνώ σε πολλά απ’ όσα γράφεις, αλλά δε θα παίξω μπάλλα σε λάθος γήπεδο…
      ούτε θα κάθομαι επί μέρες να κουβεντιάζω αν η ΟΛΜΕ έκανε καλά ν’ αποφασίσει απεργίες μέσα στις Πανελλαδικές ή το υπουργείο να ψηφίσει το πολυνομοσχέδιο τώρα…έχω τόσο σοκαριστεί από τη δήλωση του υπουργού παιδείας, πως «το δικαίωμα των νέων να διαγωνιστούν στην πρώτη πιο κρίσιμη εξέταση της ζωής τους σε ένα περιβάλλον ομαλότητας και ηρεμίας είναι ιερό», που αποφάσισα όσο μάθημα μού χει μείνει να κάνω , να το κάνω στον νάρθηκα της εκκλησίας…επίσης αποφάσισα πως ως εκπαιδευτικός δε θα γίνω τραγικός ήρωας, γιατί τότε θα πρέπει τα πάντα γύρω από εμένα να μπορούν να σβήσουν, αφήνοντας τη μορφή μου να διαγράφεται στον ορίζοντα στη στάση που συνοψίζει το ρόλο μου, όπως ο Δον Κιχώτης απέναντι στους ανεμόμυλους και όπως οι πιστολάδες του μυθικού Ουέστ, ολομόναχοι στους έρημους δρόμους το καταμεσήμερο…
      καλημέρα

      Μου αρέσει!

  • Καρτας Τάσος

    «το δικαίωμα των νέων να διαγωνιστούν στην πρώτη πιο κρίσιμη εξέταση της ζωής τους σε ένα περιβάλλον ομαλότητας και ηρεμίας είναι ιερό», αυτή ακριβώς η δήλωση του υπουργού παιδείας με σοκάρισε και μένα σε αφάνταστο βαθμό αλλά κυρίως γιατί την είχαν εκστομίσει τα χείλη κάποιου που με πόνο ψυχής (βεβαίως, βεβαίως) ψήφισε νόμους και διατάξεις μνημονίων και άλλες τόσες νομοθετικές πράξεις, παρακαλώ, με σοφία «Αθηνάς», θεωρώντας εντελώς θεμιτές τις παράπλευρες απώλειες εκατομμυρίων ανέργων και τυχαίες τις χιλιάδες αυτοκτονίες ανθρώπων, που από τη μια στιγμή στην άλλη βρέθηκαν να μην έχουν στον ήλιο μοίρα και θέλησαν, με αυτό τον τρόπο να σώσουν λίγη από την αξιοπρέπεια τους; Κατά τα άλλα, η αγωνία των παιδιών και των οικογενειών τους τον… μάρανε, αυτόν και όλους τους ομοίους του!!! Το είπαμε (και ίσως συμφωνήσαμε) οι ιδέες και τα λόγια από μόνα τους ως ράσα δεν κάνουν τον παπά!!!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac