το όνειρο ενός γελοίου…

είμαι γελοίος άνθρωπος…

τώρα με λένε τρελό!

αυτός θα ήταν ανώτερος τίτλος, αν δεν έπαυα να είμαι γελοίος για τους ανθρώπους…

μα τώρα πια δεν θυμώνω, γιατί όλοι είναι αρκετά «ευγενικοί μαζί μου, και όταν με κοροϊδεύουν, είναι, θάλεγες, ακόμα πιο ευγενικοί…

ευχαρίστως θα γελούσα μαζί τους, όχι τόσο με τον εαυτό μου, όσο για να τους είμαι ευχάριστος, αν δεν ένιωθα τόση θλίψη κοιτάζοντάς τους…

θλίβομαι που βλέπω πως δεν γνωρίζουν την αλήθεια, αυτή την αλήθεια που εγώ την γνωρίζω…

τι σκληρό που είναι να την γνωρίζεις μόνο εσύ!

 μα δεν θα καταλάβουν!

 όχι,δεν θα καταλάβουν…

να λοιπόν που ξέρω την αλήθεια.

αυτή την αλήθεια, την έμαθα πέρυσι το Νοέμβρη ακριβώς στις τρεις του Νοέμβρη, και 

από τότες την έχω πάντα μέσα στο μυαλό μου…

ήτανε μια θεοσκότεινη νύχτα, η πιο σκοτεινή νύχτα που μπορεί ποτές να γίνει…

γύριζα σπίτι μου, θυμάμαι, κατά τις έντεκα η ώρα, και ακριβώς σκεφτόμουν πως θα ήτανε αδύνατο να δεις μια νύχτα πιο σκοτεινή από εκείνη!

 

βλέπετε,όσο κι αν ήμουν αδιάφορος, ωστόσο είχα και κάποια ευαισθησία,

έστω και για τον πόνο,παραδείγματος χάρη…

αν με χτυπούσε κανένας, θα πονούσα…

μα κι από ηθική άποψη,αν μου συνέβαινε κάτι πολύ δυσάρεστο,

θα λυπόμουν όπως και πριν, ενώ στη ζωή αδιαφορούσα για τα πάντα…

 

όνειρο;

μα μήπως όνειρο δεν είναι η ζωή μας;

και μάλιστα θάλεγα τι σημασία έχει, τι σημασία έχει αν δεν ξανάρθει ποτέ πια ο παράδεισος κι αν δεν υπάχρει πια…

(αφού σας λέω, το καταλαβαίνω)

κι όμως, εγώ θα κηρύξω τον παράδεισο!

 κι όμως, τι απλό που είναι!

θα μπορούσαν μέσα σε μια μέρα, μέσα σε μια ώρα μόνο, ναξαναγίνουν όλα!

το ουσιώδες,

είναι ν’ αγαπούμε τον πλησίον μας σαν τον εαυτό μας,

ναι,

αυτό είναι το ουσιώδες και το παν,

χωρίς να χρειάζεται τίποτα’ άλλο!

τότε, αμέσως θα ξέρουμε πώς να χτίσουμε τον παράδεισο…

κι όμως, αυτή είναι παμπάλαια αλήθεια, 

την έχουμε διαβάσει και αναμασήσει εκατομμύρια φορές, 

μα δε παύει να είναι αποτελεσματική…

η συνείδηση της ζωής είναι ανώτερη απ’ τη ζωή,

η γνώση των νόμων της ευτυχίας είναι ανώτερη από την ευτυχία!

 αυτά πρέπει να καταπολεμήσουμε!

και θα παλέψω!

φτάνει να το θελήσουν όλοι και αμέσως όλα θα χτιστούν…

 …
όσο για το κοριτσάκι, έψαξα να το βρω …
και θα εξακολουθήσω να ψάχνω, να ψάχνω…

ο Αleksandr Petrov είναι ρώσος δημιουργός και σκηνοθέτης κινουμένων σχεδίων, το στίλ του μπορεί να χαρακτηριστεί σαν ρομαντικός ρεαλισμός…

το δυο βίντεο είναι η μεταφορά σε κινούμενα υαλογραφήματα από τον Αleksandr Petrov του φανταστικού παραμυθιού του Fyodor Dostoyevsky με τίτλο «το όνειρο ενός γελοίου ανθρώπου»,  απ’ όπου και τα μέρη του κειμένου…

 

 

Advertisements

8 responses to “το όνειρο ενός γελοίου…

  • moodytimes

    Έγκλημα Και Τιμωρία…το παλιό βιβλίο με το χοντρό υπέροχο εξώφυλλο που μου χάρισε ο παππούς και άλλαξε την οπτική μου για κάμποσα πράγματα.
    Κανένα άλλο σχόλιο,δεν χρειάζεται θα περιμένω να δω τα βιντεάκια απο κάποιον που μόλις μου κέντρισε το ενδιαφέρον

    Μου αρέσει!

  • moodytimes

    Το δε βιντεάκι ένα εικαστικό αριστούργημα.Νόμιζα πως έβλεπα καρε καρε πίνακες ζωγραφικής

    Μου αρέσει!

  • M

    Πάρα πολύ όμορφη δουλειά του Petrov αν και όταν έχω διαβάσει ένα βιβλίο και έχω ήδη φαντασιωθεί τον πρωταγωνιστή και την όλη ατμόσφαιρα, μου αρέσει μεν να βλέπω και τη «μετάφραση» σε πρόσωπα από την φαντασία κάποιου άλλου αλλά σπανίως τα θεωρώ καλύτερα από τα δικά μου :-)))) Το βιβλίο δε του Ντοστογιέφσκι υπέροχο! Και ναι, η συνείδηση της ζωής ΕΙΝΑΙ ανώτερη από τη ζωή, αλλά πόσοι το έχουν συνειδητοποιήσει αυτό?

    Σε φιλώ γλυκιά Καταμπράν!

    Μου αρέσει!

  • melita

    Διαβάζοντας την συγκεκριμένη ανάρτηση μου ήρθαν στο μυαλό τα λόγια του Ελύτη : » Ώσπου τέλος ένιωσα κι ας πα να μ’ έλεγαν τρελό πώς από ‘να τίποτα γίνεται ο Παράδεισος».
    Καλό βραδάκι να έχεις.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac