ο μεγαλοβιομήχανος…

έφτιαχνε τα καλαθάκια του με τον τρόπο του, τα ύφαινε με το τραγούδι και την ψυχή του, αν τα έφτιαχνε όμως σε μεγάλες ποσότητες, δε θα του ΄φτανε ούτε η ψυχή, μα ούτε και τα τραγούδια του θα ήταν αρκετά, δε θα χε διαφορά το ένα από το άλλο κι αυτό θα του ράγιζε την καρδιά γιατί κανένα καλαθάκι δεν μοιάζει με κάποιο άλλο, το καθένα πλέκεται με το τραγούδι που ακούει κάθε πρωί που ανατέλει ο ήλιος, που αρχίζουν τα πουλιά να κελαηδούν και που οι πεταλούδες φτάνουν και κάθονται μέσα του, έτσι ώστε κάθε μέρα μέσα σε κάθε καλαθάκι να φωλιάζει και μια καινούρια ομορφιά, αφού οι πεταλούδες αγαπούνε τα καλαθάκια και τα ωραία τους χρώματα… γι αυτό έρχονται, γι αυτό και εκείνος τα πλέκει βλέποντάς τις…

έτσι, «δεν ήτανε γραφτό οι σκουπιδοτενεκέδες της αμερικής να υποδεχτούν, άδεια, τσαλακωμένα και σκισμένα καλαθάκια που ένας μεξικανός ινδιάνος είχε υφάνει με τα όνειρα της ψυχής, της καρδιάς του τους παλμούς, και τα ποιήματα που δεν είχε ακόμα τραγουδήσει…»

γι αυτό και ο  κ. Γουίνθροπ, ο καλός νεοϋρκέζος πολίτης, θα αναχωρήσει από αυτή την παράξενη και άγρια χώρα, ξεχνώντας την ένδοξη αποστολή του, μη έχοντας καταλάβει ποτέ ποια είναι η καπιταλιστική μοίρα του μισθωτού εργάτη, μη κατανοώντας πως η παραγωγή αγαθών που δεν του ανήκουν και η ελάχιστη αμοιβή που δεν καθορίζει όπως και η ακρίβεια των αγαθών που δεν ελέγχει, οδηγούν στην άρνηση συνεργασίας του ινδιάνου ή με λιγότερα λόγια στην απόρριψη της μισθωτής εργασίας…

καλαθάκια: μια ανώνυμη αγροτική, μη ακαδημαϊκή, λαϊκή δημιουργία, μια συμβολική παραγωγή των «πρωτόγονων» ή «μη δυτικών¨φυλών, δεν αποδομούν κανένα μύθο περί γνησιότητας, δε θα αποτελέσουν περιζήτητο έκθεμα κανενός δικτύου γκαλερί ή συλλεκτών, ούτε να καταστούν στοιχείο επιχειρηματικότητας της  οικονομικής πραγματικότητας …

δημιουργός: απελευθερωμένος από συμπλέγματα ανωτερότητας που χαρακτηρίζουν τους μοντέρνους δημιουργούς, δεν ανησυχεί για την πρωτοπορία, την αυθεντικότητα και την εξαργύρωσή τους, σέβεται τα υλικά του, τη φύση, αγαπά την ομορφιά που υπάρχει σε καθένα από τα καλαθάκια του, χωρίς να συνδέεται μαζί τους παθολογικά , ούτε όμως και εμμονικά εξαιτίας της χρηματικής τους αξίας…

traven

«ο μεγαλοβιομήχανος»: μια σύγκρουση πολιτισμών: επιχειρείν και ενεδύειν, απέναντι στον απλό βιοπορισμό, σε ένα ρεαλιστικό παραμύθι για τις ιδέες και τους εκπροσώπους τους…

Traven: δεν ήταν «άγνωστος στρατιώτης», ούτε και γνωστός συγγραφέας, ήταν ένας ρομαντικός που με όπλο τον άνετο λόγο, καταδεικνύει την εκμετάλλευση στις πρόσωπο με πρόσωπο σχέσεις, και ανυψώνει τις μικρές στιγμές νίκης της ανθρώπινης αντίστασης, οραματιζόμενος την κοινωνική δικαιοσύνη…

Advertisements

7 responses to “ο μεγαλοβιομήχανος…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac