die blendung…

τα στάδια της τρέλας είναι τρία…

πού είναι η τρέλλα;

στον κόσμο!

που είναι ο κόσμος;

στο κεφάλι !

«ένα κεφάλι χωρίς κόσμο», «ακέφαλος κόσμος», «ο κόσμος μέσα στο κεφάλι»…

και η ζωή τί είναι;

η ζωή δεν είναι παρά μια απελπισμένη προσπάθεια να σκεφτείς όλα όσα υπάρχουν στον κόσμο, να σκεφτείς την άγρια πραγματικότητα…

έτσι ακριβώς ο Κην, ο σινολόγος ολκής, ο οποίος είχε την πιο σημαντική βιβλιοθήκη της μεγάλης πόλης και κουβαλούσε πάντα ένα μέρος της επάνω του σκεφτόταν τη ζωή…

τα βιβλία, ήταν το μοναδικό του πάθος,  και το μοναδικό πάθος που είχε επιτρέψει στον εαυτό του …

ζούσε μια ολόκληρη ζωή, αυστηρή και γεμάτη μελέτη…

τα βιβλία, έστω και ανάξια, τον έβαζαν εύκολα σε πειρασμό να τ’ αγοράσει…

είχε πάντα μαζί του έναν χαρτοφύλακα, που τον έσφιγγε πάνω του με ένα ειδικό τρόπο που είχε επινοήσει, ώστε να εφάπτεται σχεδόν ολόκληρος στο κορμί του…

έτσι, μέσα του, δικαιολογούσε την υπερβολική έγνοια του , το περιεχόμενο ήταν πολύτιμο!

πίστευε πως επιστήμη και αλήθεια είναι ένα και το αυτό: και την αλήθεια την πλησιάζεις μόνο αν  απαρνηθείς τους ανθρώπους, η καθημερινή ζωή είναι σύγχυση, επιπολαιότητα και πλάνη…κάθε διαβάτης κι ένας ψεύτης! το πλήθος αποτελείται από κακούς ηθοποιούς! η πείρα είναι περιττή, δική του φιλοδοξία ήταν να υπάρχει ίδιος: πεισματικά!όχι ένα μήνα ή ένα χρόνο, όλη του τη ζωή θα έμενε ίδιος!

είχε δει τον εαυτό του , ψηλό κι αδύνατο, δεν τον είδε σε καθρέφτη, πού να βρεθεί χώρος για καθρέφτη με τόσα βιβλία, τον είχε δει σε βιτρίνα βιβιλοπωλείου, ήξερε πως το πρόσωπό του ήταν στενό, αυστηρό, οστεώδες, αυτό έφτανε…

δε συζητούσε με περαστικούς, προσωπικές δοσοληψίες δεν είχε με κανέναν, αρνούνταν όλες τις προσκλήσεις, ποτέ δεν εξαργύρωνε τη φήμη του…

θεωρούσε τον εαυτό του αναμφίβολα ιδιοφυή, δεν πίστευε πως μνήμη και ιδιοφυία είναι ένα και το αυτό, αλλά θα ήταν αντιεπιστημονικό να ισχυριστεί ότι η τρομερή του μνήμη δεν τον είχε βοηθήσει ως τώρα στο έργο του… μέσα στο κεφάλι του βρισκόταν μια άλλη βιβλιοθήκη, πλούσια και αξιόπιστη σαν αυτή του τελευταίου πατώματος, του 4ου ορόφου, του αρθμού 24, της οδού Έρλιχ… εκεί όπου τα πλαϊνά παράθυρα είχαν χτιστεί , για να κερδίσει χώρο για περισσότερα βιβλία , αλλά και για να εξαφανίσει τον πειρασμό να χαζεύει την κίνηση του δρόμου, πειρασμό ανήθικο και χρονοβόρο που ο άνθρωπος αποκτά προφανώς μέσα στον κόσμο, εκεί, στη βιβλιοθήκη του, οι φεγγίτες της οροφής που είχε ανοίξει, έριχναν το φως από ψηλά, ευλογημένη ιδέα όπως θεωρούσε, αφού έτσι εκπλήρωνε την πιο μεγάλη του επιθυμία: μια βιβλιοθήκη, οργανωμένη, που έκλεινε απ’ όλες τις μεριές και κανένα περιττό έπιπλο και κανένας περιττός άνθρωπος δεν μπορούσε να αποσπάσει την προσοχή του από τις πιο σοβαρές σκέψεις…

κοιμόταν σε ένα πτυσσόμενο κρεβάτι, λίγες ώρες, έβλεπε όνειρα που διέφεραν από των άλλων ανθρώπων, αφού ήταν καθαρά, δεν αποτελούνταν από συγκεχυμένες, άχρωμες ή ασαφείς εικόνες, διότι η νύχτα δεν του έδειχνε τα πράγματα αντεστραμμένα, και τα πάντα διατηρούσαν το λογικό νόημά τους…

τα γεύματά του ήταν λιτά, ασυνείδητα, το μάσημα ήταν αυτονόητο, το ίδιο και η πέψη…

τη ζωή του άλλαξε μια γαλάζια κολλαριστή φούστα, που έφτανε ως το χαλί, τσουλώντας…

πριν χρόνια είχε βάλει μια αγγελία στην εφημερίδα:»λόγιος με βιβλιοθήκη ασυνήθους μεγέθους, ζητεί ευσυνείδητη και υπεύθυνη οικονόμο, δεκτά μόνον άτομα ακεραίου χαρακτήρος, οι ακατάλληλοι θα διωχθούν κακήν κακώς, θέμα μισθού αδιάφορον»

ο Κην περιεργαζόταν με τρόπο τη φούστα, ήταν πιο γαλάζια από το κανονικό, και πιο σκληρά κολλαρισμένη, η φούστα ήταν η Θηρεσία!

η φούστα αγαπητέ κύριε Κην, ανήκε στη Θηρεσία, όπως το κέλυφος στην αχιβάδα… αν μπορείς δοκίμασε ν’ ανοίξεις με το ζόρι μια κλειστή αχιβάδα… μια γιγάντια αχιβάδα σαν τη φούστα, πρέπει να την ποδοπατήσεις, να γίνει θρύψαλα και βλέννα… χωρίς όστρακο, χωρίς φούστα, Θηρεσία δε θα υπήρχε και συ δε θα…

θα είχες μέλλον, θα έφτανες στο μέλον… θα ‘χες σβήσει από το χάρτι το παρόν, από το παρόν πήγαζε η δυστυχία σου, η δυστυχία του κόσμου, οι άνθρωποι ζουν ελάχιστα στο μέλλον, εσύ ποθούσες το μέλλον για να ‘χει ο κόσμος μεγαλύτερο παρελθόν, επειδή το παρελθόν είναι καλό και δεν πειράζει κανέναν… ο θεός στον οποίο προσευχόσουν, ήταν ο θεός του μέλλοντος: το παρελθόν! νόμισες πως μόνο αυτός τολμά να απαλλάξει το παρελθόν από το γελοίο θηλυκό γένος, που τόσοι σοφοί κόλλησαν σε έννοιες ωραίες και αφηρημένες, εκμηδενίζοντας την προσφορά τους… αν ήξερε ο Μιχαηλάγγελος πως η απιεκόνισή του στην οροφή της Καπέλλα Σιστίνα, θα χαλούσε τον νεογέννητο και τέλειο κόσμο δε θα ζωγράφιζε κοιμόμενο τον Αδάμ… αν ήταν ξύπνιος θα ‘σφιγγε γερά το πλευρό του, δε θα τον λήστευε ο θεός, δε θα φανέρωνε στην Ευα τη ματαιοδοξία του να προσεύχονται στο όνομά του οι άνθρωποι… κύριε Κην, νόμισες πως οι αρσενικές καταλήξεις θα φέρουν την αλλαγή… παρακαλούσες τον Παρελθόν να σου επιτρέψει αυτή την αλλαγή… εξάλλου όσο και να αντιδράσουν οι γλωσσολόγοι, η γλώσσα είναι για τους ανθρώπους και όχι οι άνθρωποι για τη γλώσσα… ακόμα και οι τερμίτες έχουν καταργήσει το φύλο!

βέβαια εσύ δεν ήσουν άνθρωπος, ούτε τερμίτης ήσουν, ήσουν μόνο κεφάλι…

ένα σαλεμένο κεφάλι… απερίγραπτα δυστυχές και εξωφρενικά αστείο… 

θα σωζόσουν με ένα θαύμα, παρόμοιο με την ερωτική εξέγερση των τερμιτών, την απίθανη πυρπόληση των 25.000 τόμων σου ή την καταστροφή τος Καπέλλα Σιστίνα από τον ίδιο τον Μιχαηλάγγελο!

το έπος του εξευτελισμού, ένα ογκώδες, ξεχωριστά ζοφερό, προκλητικά παράδοξο, διανοητικά και συγκινησιακά απαιτητικό μυθιστόρημα με τίτλο «Η τύφλωση», του  Ελίας Κανέττι

κυκλοφόρησε το 1935 στη Βιέννη, κεντρικός ήρωας ο φανατικός ή μονομανής στα όρια της τρέλας κ.Κην…

εκδόσεις «γράμματα», μετάφραση Τζένη Μαστοράκη

Advertisements

10 responses to “die blendung…

  • Ράκος "Lumpen" Κουρελάριος

    «Was ist das Schwerste von allem? Was dir das Leichteste dünket:
    Mit den Augen zu sehn, was vor den Augen dir lieget.»

    Γκαίτες 🙂

    _ _ _ _ _ _ _ _ _

    Στραβομάρααα!!!

    _ _ _ _ _ _ _ _ _

    Καλημεράννος, καλημερόλες, καλημερόλους!

    Μου αρέσει!

    • katabran

      Φάουστ: αχ! σπούδασα φιλοσοφία και νομική και γιατρική κι’ αλί μου και θεολογία με κόπο και μ’ επιμονή… και νά με εδώ με τόσα φώτα, εγώ, μωρός όσο και πρώτα… ναι, πιότερα ξέρω παρά όλοι μαζί γιατροί, δικηγόροι, παπάδες, χαζοί… έτσι όμως κι’ η χαρά μού είναι φευγάτη, δεν το φαντάζομαι πως ξέρω κάτι καλό στον κόσμο να το διδάξω, να τον φωτίσω, να τον αλλάξω… γι’ αυτό έχω στην μαγεία παραδοθεί …

      καλησπεράκος!

      Μου αρέσει!

  • moodytimes

    «το πλήθος αποτελείται από κακούς ηθοποιούς» ή αλλιώς «ο κόσμος είναι ένα θεατρικό σανίδι» όπως έλεγε και ο Σαίξπηρ στο «Όπως Επιθυμείτε».
    Βιβλία,τραγούδια,ταινίες…ένας κόσμος εκει,ένας κόσμος εδώ κι εσύ να προσπαθείς,τις περισσότερες φορές μάταια, να ισορροπείς κάπου ανάμεσα.Τα πάθη σου τα όνειρα σου βρίσκονται αλλού αλλά αλλού βρίσκεσαι κι εσύ…καημένε Κύριε Κήν.
    Ραντεβού στον Αναγνώστη.

    Μου αρέσει!

  • χαρη

    τελικά πρέπει κάποτε να το διαβάσω αυτό το βιβλίο… (όλο στα υπόψιν κείται)

    τον Κανέτι τον έχω σε μεγάλη εκτίμηση αφότου διάβασα το βιβλίο του για τον Κάφκα

    (ο καθένας ό,τι θυμάται χαίρεται με άλλα λόγια 😯 )

    καλησπερίζω 🙂

    Μου αρέσει!

  • χρηχα

    Τελικά πόσο γελοίοι είμαστε μέσα στην καθημερινή σοβαρότητά μας;

    Έχουμε στόχους και σκοπούς…

    Έχουμε κύρος και αξία….

    Έχουμε….

    και τι δεν έχουμε …

    Μου αρέσει!

    • katabran

      η αναφορά στην «τρέλλα» αποτελεί ίσως μια πλάνη, μια παρεξήγηση…
      μήπως θα ‘ταν καλύτερα να γίνεται αναφορά σε δυνατές ανθρώπινες υποστάσεις;
      ανάμεσα στις σημασίες, η τρέλλα, εγγυητής για να μην οριστικοποιούνται οι επιβολές αντιστοιχιών ανάμεσα στα ενεργήματα και τις υποστάσεις ατόμων και ομάδων!

      καλημέρα σου Χ.!

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac