στρωτά ερωτήματα…

όταν θεσμοποιείται κάτι, δε με καλύπτει και πιστεύω ότι δεν καλύπτει ούτε εκείνους που βίωσαν τα γεγονότα…

σε αυτή τη βιτσιόζα χώρα που έτυχε να γεννηθώ ώσπου να πεθάνω θα αναρωτιέμαι :

υπήρξε περίοδος που δε ζήσαμε αντάμα την ευτέλεια και το μεγαλείο;

τη μιζέρια και την αρχοντιά;

τη γενναιότητα και τη σπιουνιά;

χωρίς αυταρέσκεια και επινίκιους δισλεξικούς χαιρετισμούς 

 

Advertisements

18 responses to “στρωτά ερωτήματα…

  • moodytimes

    Δεν ξέρω αν είναι στρωτή η απάντηση αλλά «μάλλον όχι»

    Μου αρέσει!

  • Ράκος "Lumpen" Κουρελάριος

    Αυτή η χώρα πάντα παρήγαγε περισσότερους ήρωες απ’ όσους είχε ανάγκη κι απ’ όσους μπορούσε να καταναλώσει…

    Ο αγώνας της γενιάς του Πολυτεχνείου τώρα δικαιώνεται. Τώρα, που ξεπουλάνε τις Καγιέν για ένα κομμάτι ψωμί, για να μπορέσουν να ξεπληρώσουν τα χρέη της πα-ΡΤ-ίδας τους.

    Καλημεράννος!

    Μου αρέσει!

    • zahari

      Ρακε
      ομως εκτος απο αυτους ποσοι αλλοι δεν μεινανε πισω σιωπηλοι;
      Και κατι αλλο: σκεψου τι αντεξε αυτη η γενια και η επομενη.Την απολυτη μοναξια του τιποτα…εκτος απο την δεξια εχασε οριστικα και την αριστερα.Ο κυνισμος εμοιαζε το η μονη λυση .Μερικους το πηραν βαρια -κανανε λεφτα- αλλοι απλως κανανε χιουμορ. Μονο αυτο. Καλο Σ/Κ.

      Μου αρέσει!

      • Ράκος "Lumpen" Κουρελάριος

        Δίκιο έχετε. Απλά, καμιά φορά όταν λέμε γενιά του Πολυτεχνείου εννοούμε αυτούς «έπιασαν την καλή» [όποια κι αν ήταν αυτή].

        Συνάντησα τυχαία προχτές έναν φίλο της γενιάς του Π. Τον περασμένο μήνα πούλησε όλη τη συλλογή ροκ LP που είχε. Αυτόν τον μήνα, για να την βγάλει, πούλησε ένα ρολόι της μητέρας του. Κατέβαινε στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα για την πανευρωπαϊκή μέρα κατά της λιτότητας…

        Την επόμενη γενιά, τη γενιά μου, δεν την θέρισε μόνον ο κυνισμός. Ήταν και πολλά άλλα, πριν απ’ αυτόν και μετά. Το χιούμορ ήταν μια κάποια λύση για πολλά χρόνια, αλλά έπρεπε να μάθουμε να γελάμε σε βάρος μας για να νιώσουμε επιτέλους ότι είμαστε Άνθρωποι. Ιστορίες…

        Καλησπέρα και καλό Σ/Κ.

        Μου αρέσει!

    • katabran

      εκείνο που με ενοχλεί αφάνταστα είναι πως μια αλήθεια, λόγου χάρη «η εξαργύρωση επιταγών» γίνεται επιχείρημα των φασιστοειδών και πείθει τους αδαείς συμπολίτες μας…

      έχετε δίκιο Ράκε, όποια κι αν είναι η γενιά σας/μας το χιούμορ ή οκ κυνισμός μας είναι σπουδαία, διότι πριν απ’ όλους/α στόχος τους είμαστε εμείς…

      αυτό βέβαια για να γίνει κατανοητό, προϋποθέτει πως πρέπει να υπάρχει παρόμοια αίσθηση και στους «παραλήπτες»…

      καλημεράκος!
      🙂

      Μου αρέσει!

  • zahari

    Αχ katabran
    ψαχνω τωρα για το μεγαλειο…ισως μονο στο πιτσιρικα που μοιραζοτανε το σαντουιτς με το φιλαρακι του.

    Μου αρέσει!

    • katabran

      όταν ο μύθος εκλαμβάνεται ως αληθινό γεγονός,βλάπτει το γεγονός…όταν όμως έρχεται να δώσει ομορφιά και φαντασία, εξάπτει την επιθυμία για να ξεπεραστεί το σύμβολο και η συμβολικότητα να γίνει ανάγκη και τέχνη…τότε ο μύθος παίζει καταλυτικό και ανατρεπτικό ρόλο…

      ζάχαρη η καλημέρα σου…

      Μου αρέσει!

  • xtina12

    ικανοί για τα καλύτερα και για τα χειρότερα
    (αλλά αν και μας χαρακτηρίζει,δεν νομίζω να είναι μόνο ελληνικό βίτσιο αυτό..)
    πάντα σκέφτομαι τι είναι αυτό που παρεμβάλλεται και αναστέλλει τη θετική κίνηση, τη δημιουργία και κάνει τον άνθρωπο ή την ομάδα να διαλύεται και να καταστρέφει.στρωτά το έθεσες…
    φιλιά Κ

    Μου αρέσει!

    • katabran

      αν από υπερβολική αδυναμία, δεν μπορούμε ούτε να προκαλέσουμε το καλό, ούτε κακό να κάνουμε, κάνουμε κακό στην εικόνα του κόσμου που έχουμε μέσα μας…
      οπότε ότι καλό κι αν γίνει, μοιάζει με βρισιά πια…

      xxx

      Μου αρέσει!

  • karagiozaki

    το μεγαλείο έρχεται λόγω της ευτέλειας, η αρχοντιά γεννιέται στη μιζέρια και η γενναιότητα καταφτάνει να πολεμήσει τη σπιουνιά. νομίζω τουλάχιστον.
    αλλιώς θα ήμασταν Ελβετία και θα φτιάχναμε ρολόγια. (μπορεί ήταν καλύτερο βέβαια δεν ξέρω)
    🙂

    Μου αρέσει!

  • Joker

    κοίτα σύμπτωση, χθες το άκουγα το άσμα…
    το πολυτεχνείο ζει;

    ps. το θέλω στο αρχείο μου εκείνο το powerpoint

    Μου αρέσει!

  • Joker

    Έχε χάρη που γέλασα με το κέρμα στην Φοντάνα Ντι Τρέβι, αλλιώς να είσαι σίγουρη ότι θα γκρίνιαζα που δεν έγινες εσύ φιλόλογος….

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac