άλλη μια ώρα…

δεν ξέρω τι έγινε με τους άλλους, αλλά η δική μου πραγματικότητα δεν έχει καμμιά σχέση με τις προθέσεις μου, τη βούλησή μου και τις ιδέες μου…

όχι πως δίνω άφεση αμαρτιών, πως αλλού ρίχνω τα βάρη, αλλά για το πώς μπέρδεψαν έτσι τα πράγματα, πώς λειτούργησαν τα γρανάζια, μόνο η τύχη και η ανάγκη μπορούν να απολογηθούν καλύτερα!

Advertisements

14 responses to “άλλη μια ώρα…

  • Joker

    Θέλουν ειδική μεταχείριση η ανάγκη και η τύχη..Άσε που δεν ανοίγονται και εύκολα
    Η αλλαγή ξεκινάει με ένα ψίθυρο έλεγε η αφίσα από τις «Υπηρέτριες»…Για να σε δω λοιπόν

    Μου αρέσει!

  • χρηχα

    Δεν αρκούν , λένε , οι καλές προθέσεις….

    Αυτός έιναι ο λόγος που πάντα εύχομαι τύχη, σε όλους….υγεία και τύχη….είναι που πολλές φορές έτυχε να είμαι ένα βήμα από την ακτή , αλλά η τύχη έριξε ένα κύμα και με ξαναπαρέσυρε μεσοπέλαγα….

    Ακόμη θαλασσοπνίγομαι….

    Μου αρέσει!

  • moodytimes

    Μην περιμένεις άδικα ,η τύχη δεν απολογέιται ποτέ,όσο για την ανάγκη αποτελεί η ίδια απολογία.

    Μου αρέσει!

  • Dimitris

    Άρα εκ των συμφραζομένων συμπεραίνουμε πως πρόκειται για κλινική περίπτωση.
    Συμβαίνει…
    Ο μισός και παραπάνω πλανήτης φρενήρης αναρωτιέται γιατί η πραγματικότητα ανατρέπει όλο τον ιδεολογικό του διάκοσμο ποικιλοτρόπως…
    συμβαίνει…
    κι όσοι προσπάθησαν την ιδεολογική ανατροπή, τους φάγανε, εφαρμοσμένος κανιβαλισμός,
    Jesus, Gandhi, Lincoln, John Kennedy, Bobby Kennedy, Martin Luther King, Malcolm X, John Lennon κ.α.
    Συμβαίνει…
    Την πραγματικότητα μου μέσα…..

    Μου αρέσει!

    • katabran

      Βράδιαζε και χτυπούσαν ακόμα τα σφυριά στήνοντας το ικρίωμα, δεν είχαν ακούσει τη μεγάλη είδηση του αίματος, δεν ξέρανε πως είχα δραπετεύσει κι έγλειφα κιόλας τη χυμένη ζάχαρη στο πάτωμα, μην τρίξουν τα βήματα της παραδουλεύτρας και τη διώξουν.
      ……Όμως έπρεπε κι εγώ να ζήσω, να κάνω ένα επάγγελμα, πήγα στους αργυραμοιβούς και μ’ έδιωξαν, γιατί κατέβαιναν τα πουλιά και τρώγαν το χρυσάφι μέσα στα χέρια μου, κάθισα στην είσοδο του ναού και μου ‘ριξαν τις τρύπες των ματιών τους μες στο καπέλο μου.
      ……Όλα τέλειωσαν στο νεκροταφείο, με μια σιγανή βροχή, με λίγο φτηνό κονιάκ στα ερειπωμένα μικρομάγαζα, που αύριο θα έχουν κι εκείνα τη θέση τους στο υπερπέραν.
      ……Θυμάμαι τη νύχτα που παρίστανα την κούκλα στο φτωχό μοδιστράδικο κι οι καρφίτσες που μου κάρφωσαν, όταν πεθάνω, θα ‘ναι τα σημάδια για να με ξαναβρίσκουν.
      ……Από τότε μου ‘μεινε αυτός ο ανεμοστρόβιλος του σκύλου που τρελαίνεται. Όταν τον βρουν νεκρό, έξω απ’ την πόλη, έχει λίγο αφρό στο στόμα και το μαχαίρι μιας ανείπωτης εικόνας στα μάτια,
      ……όπως οι ήρωες.

      Τάσος Λειβαδίτης,Χωρίς επάγγελμα, από τη συλλογή Νυχτερινός επισκέπτης (1972)
      🙂

      Μου αρέσει!

  • Dimitris

    Άρα εκ των συμφραζομένων συμπεραίνω πως πρόκειται για ποιητική περίπτωση, πως τον είπες?
    Λειβαδίτης, Λειβαδίτης δεν μου λέει κάτι, δεν τον ξέρω, γράφει όμως δυνατά…

    Μου αρέσει!

  • Dimitris

    Δηλαδή?
    (Τώρα αυτό είναι καλό ή κακό?)

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac