still life with woodpecker

έχοντας κοπανίσει  αρκετή τεκίλα, μπορεί κανείς να γίνει θερμός υποστηρικτής της θέσης:

η οικειότητα είναι βασική πηγή ζάχαρης με την οποία γλυκαίνει η ζωή! είναι απολύτως ζωτική για ουσιώδεις παραλογισμούς! χωρίς ουσιώδεις παραλογισμούς, το χιούμορ γίνεται άκακο και συνεπώς λαπάς και η ποίηση γίνεται εξωσυναισθηματική και συνεπώς πρόζα, ο ερωτισμός γίνεται μηχανικός και συνεπώς πορνό, η συμπεριφορά μπορεί να προβλέπεται και συνεπώς να ελέγχεται ευκολότερα, όσο για τη μαγεία, δεν υπάρχει καθόλου γιατί ο στόχος είναι η εξουσία, ενώ ο μάγος δε θέλει παρά μόνο τον εαυτό του να εξουσιάζει…

έχοντας κοπανίσει αρκετή τεκίλα, μπορεί κανείς να γίνει ρομαντικός υποστηρικτής της θέσης:

η οργάνωση, η στάση ή ακόμα και η επανάσταση δεν είναι παρά το φόντο όπου παίζεται το προσωπικό του δράμα! η άγνοιά αυτής της θέσης σημαίνει παράδοση της ελευθερίας και της βούλησης σε τάσεις ολοκληρωτικές και αντικατάσταση της ψυχολογικής πραγματικότητας από την κοινωνιολογική παραίσθηση! είναι σα να ταυτίζεται δηλαδή κανεις με τους φτωχούς και τους καταπιεσμένους αφού σε κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο υπάρχουν μύρια στραβά που πρέπει να ισιώσουν, αφού ένα απ’ τα μεγαλύτερα προβλήματα του ανθρώπινου είδους είναι το πως να βοηθηθούν οι δυστυχισμένοι, να τσακιστούν οι διεφθαρμένοι, να διατηρηθεί η βιόσφαιρα και να οργανωθεί αποτελεσματικά μια βελτίωση γενική, χωρίς όμως να αναλάβουν το εγχείρημα τίποτα μαλάκες, άνθρωποι δηλαδή που, κατά τελείως ειρωνικό τρόπο, ταιριάζουν περισσότερο για να υπηρετούν οργανωμένους αγώνες, αφού σπάνια έχουν να κάνουν κάτι πιο δημιουργικό ή δεν έχουν τίποτα να κάνουν και , έχοντας περιορισμένη διορατικότητα, δε θα το έκαναν ακόμα κι αν είχαν κάτι να κάνουν…

έχοντας κοπανίσει αρκετή τεκίλα, μπορεί κανείς να γίνει ορκισμένος υποστηρικτής της θέσης:

ο έρωτας είναι ο ύστατος παράνομος, απλά δεν παραδέχεται κανόνες και το πιο απλό που μπορεί κανείς να κάνει είναι να προσυπογράψει ως συνεργός του αντί να ορκίζεται τιμή και υπακοή, και να αναζητήσει βοήθεια και παρακίνηση αποκλείοντας κάθε είδους ασφάλεια ώστε αντί να ψάχνει για τον τέλειο έρωτα ή να αναζητά τρόπους να κάνει τον έρωτα να μείνει, να αγαπά ελεύθερα και τζάμπα… χωρίς συνδυασμούς λοιπόν ή συνταγές! για να μη λιμοκτονεί κανείς συναισθηματικα, και η επιδερμίδα του πάθει σκορβούτο, πρέπει να προσυπογράψει το γεγονός πως το ζευγάρωμα, έστω κι αν εμπνέεται από ανάγκη, έστω κι αν είναι τίμιο, υγιεινό,έντιμο ή λάγνο δεν πρέπει να καταντάει δηλητήριο μα ούτε κα χλιαρό, πεζό και ρηχό σαν δείπνο με σαμπάνια και στρείδια…

έχοντας κοπανίσει αρκετή τεκίλα, μπορεί κανείς να γίνει τρελός υποστηρικτής της θέσης:

ένας θεός ξέρει αν δε θα κάνω πάλι καμμιά παλαβομάρα…

βαριέμαι, μπερδεύομαι και γενικά μου τη σπάει να περιμένω να τελείωσει μια αρχινημένη δουλειά…

βέβαια ο Κάφκα έλεγε πως δε χρειάζεται να βγει κανείς από το δωματιό του για να αποκτήσει τον κόσμο, μπορεί να μείνει καθιστός στο τραπέζι του και να ακούει, μπα, να μην ακούει, να περιμένει, λάθος, ούτε να περιμένει…ο κόσμος δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο παρά να του προσφερθεί, να ξεμασκαρευτέι και εκστασιασμένος να ξεδιπλωθεί στα πόδια του…

το αγνοούσα συστηματικά και εκούσια ώσπου το «έριξαν» μπροστά μου…

μία ιστορία αγάπης λοιπόν, που δεν είναι τόσο απλή όσο ακούγεται…

μια συνειρμική γραφή που θέλει μόνο πολλή καλή διάθεση για να την ακολουθήσεις, ένα κουλό βιβλίο, που σιχτίρισα πολλάκις, θέωρησα ψιλομπούρδα την ιστορία, ψυχάκια τον συγγραφέα, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω πουλάει μανιέρα και βγάζει εκατομμύρια…με εξυπνακίστικο τρόπο, μα ο περίεργος ελευθεριακός αναρχοκομμουνισμός του με όπλισε με σάλιο και υπομονή ώστε όχι μόνο να το τελειώσω μα και να γράψω αυτό το ποστ για χάρη του…δεν ξέρω αν Τομ Ρόμπινς , ο συγγραφέας, τείνει να αποτελέσει «είδος», λένε είναι ο Αλ Πατσίνο στη χώρα του μυθιστορήματος, αλλά έχει γράψει με τρόπο ευρηματικό, έξυπνο ή ατακαδόρικο…

σε πιάνει; 

δε γνωρίζω την απάντηση, εξάλλου ο οργασμός λένε πως είναι εγκεφαλική υπόθεση…

υ.γ. ποτέ δεν είναι αργά για να ζήσει κανείς ευτυχισμένα παιδικά χρόνια ή μια μεγάλη αγάπη σε ένα πακέτο Camel… Θα μπορούσαν να είναι οποιαδήποτε άλλα τσιγάρα; όχι!ηαγάπη κρύβεται μόνο μέσα σε αυτό το πακέτο, η ιστορία του κόσμου κρύβεται μόνο μέσα σε αυτό το πακέτο, ο τρόπος να κρατήσουμε την αγάπη και ο τρόπος για να σωθεί ο κόσμος κρύβεται μόνο μέσα σε αυτό το πακέτο και αυτό το πακέτο είναι ο λόγος που η ιστορία έχει το τέλος που της έδωσε ο συγγραφέας που ενδεχομένως ξέρει τόσα πολλά που ξέρει ακόμα και τι δεν ξέρει…

Advertisements

24 responses to “still life with woodpecker

  • Νέστορας

    ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί έγινε τόσος ντόρος γι αυτό το χάλι! έχει γράψει μερικά πολύ καλύτερα πάντως ο τύπος, αλλά όχι και φαινόμενο..
    υγ. τα κάμελ είχαν μια μαγεία, μια εξάρτηση πέραν της νικοτίνης…αχ..

    Μου αρέσει!

  • Ράκος "Lumpen" Κουρελάριος

    Ναι, τώρα που το λέτε, έχω πάνω από δυο δεκαετίες να μεθύσω με τεκίλα [μαργαρίτες, εδώ που τα λέμε, στη χώρα παραγωγής…]

    Δεν το διάβασα το ποστάκι σας… Για να πω την αμαρτία μου… Πιώμα που δεν μπορείς να πιεις, τι σε νοιάζει αν το πίνουν άλλοι…

    Καλησπεράννος!

    Μου αρέσει!

  • scarlett

    το θεμα ειναι τελικα ποτε διαβαζεις κατι katabran.
    μερικα αναγνωσματα οπως αυτο που αναφερεις τα προσπερνα ο χρονος .
    (οταν πρωτοκυκλοφορησε και με ό,τι κυκλοφορουσε τοτε στην Ελλαδα δεν ηταν ασχημο…σημερα θα μου ηταν απλα αδιαφορο)

    Μου αρέσει!

    • katabran

      συμφωνώ μαζί σου, αλλά δεν μπορώ να μην υπερασπιστώ την απόφασή μου να το διαβάσω ύστερα από πρόταση ενός παιδιού που τυγχάνει μαθήτριά μου…
      ήθελα να δω αυτά που εκείνη «είδε»…

      καλησπέρα σου 🙂

      Μου αρέσει!

  • Joker

    Αυτά που εκείνη είδε λοιπόν είναι έναν συγγραφέα σωστό τρελάρα. Μου αρέσει το χιούμορ του και ας λένε ότι είναι απλά αισχρός, και ο τρόπος που παντού βρίσκει να κολλήσει τις φιλοσοφίες του..Ναι μου άρεσε ο τρόπος σκέψης του..Μου άρεσε που υπεραπλούστευε τα όσα έλεγε με τρόπο που δε σου άφηνε περιθώριο να διαφωνήσεις μαζί του. Η πλοκή δε λέει και πολλά, αλλά δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω τον όρο αδιάφορη ή βαρετή για βιβλίο του Ρόμπινς. Ο ίδιος ο Τρυποκάρυδος άλλωστε είναι σωστό σύμβολο μόρτη επαναστάτη που κατάφερε να κάνει την αγάπη παντοτινή… Τους άλλους δεν τους πολυκατάλαβα.
    Κατέβηκε, όχι το κατέβηκε δεν είναι σωστή λέξη, ίσως έχασε όταν διάβασα το Άρωμα του ονείρου. Αλλά για αυτό θα τα πούμε ελπίζω στο άμεσο μέλλον…

    Μου αρέσει!

  • moodytimes

    Έχω καταναλώσει αρκετή τεκίλα αλλά θα αποφύγω να πω τι συμπεράσματα έβγαλα.Έχω διαβάσει το ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΟΥΜΠΟΫΣΕΣ ΜΕΛΑΓΧΟΛΟΥΝ το οποίο ήταν συμπαθέστατο.Ο Τρυποκάρυδος ήταν στα υπ’όψιν αλλά όλο το ανέβαλλα γιατί κακά τα ψέματα και μερικές φορές χειρότερη η αλήθεια έβρισκα βιβλία που με γοήτευαν περισσότερο αλλά είμαι σίγουρος πως κάποια στιγμή θα το διαβάσω….πεθύμησα μια Cuervo.

    Μου αρέσει!

  • Joker

    Επίσης ήθελα να πω ότι θεωρώ ότι δεν έχει σχέση πότε διαβάζεις κάτι. Χρονολογικά πάντα. Ηλικιακά έχει σε ορισμένες περιπτώσεις…Αυτό που πιστεύω ότι μετράει είναι το τι έχεις διαβάσει πριν από αυτό…

    Μου αρέσει!

  • Ein Steppenwolf

    ο ερωτισμός γίνεται μηχανικός και συνεπώς πορνό

    «Κακό πορνό» θα ήταν ακριβέστερο. Μην τα ισοπεδώνουμε όλα!

    Υ.Γ. Ωραία μουσική.

    Μου αρέσει!

  • Joker

    Ο Τρυποκάρυδος πάντως δικός μας πρέπει να ήταν..!

    Μου αρέσει!

  • karagiozaki

    «Το άρωμα του ονείρου» και «Ο χορός των 7 πέπλων» είναι για μένα τα καλύτερά του. Αγαπώ τα βιβλία του γιατί μου δίνουν μια αίσθηση ελαφρότητας και αισιοδοξίας απ’αυτές που σε κάνουν να χαμογελάς μόνη σου στο σκοτάδι.

    Τεκίλα (κίτρινη) έχω καμιά δεκαριά χρόνια να πιω. Την τελευταία φορά ακόμη τη θυμάται με ρίγος το στομάχι μου!

    ωραία ανάρτηση 🙂

    Μου αρέσει!

  • koufetarios

    Δεν έχω διαβάσει κάτι σχετικό με αυτόν, εάν έχεις να μου προτείνεις αυτό ή κάτι παρεμφερές θα το ήθελα. Πάντως ακούγοντας το τραγούδι αυτό σε συνδυασμό με τις μεθυσμένες σκέψεις ενός νηφάλιου (;) συγγραφέα, φχαριστήθηκα ανάγνωση.

    Την καλημέρα μου και καλό μήνα 🙂

    Μου αρέσει!

  • xtina12

    κι εγώ μαθήτρια είχα διαβάσει Ρόμπινς και Μπορίς Βιαν και Φίλιπ Κ.Ντικ, και όσο κι αν σήκωσα φρύδι αργότερα, ακόμα παρακάτω διαπίστωσα πόσο είχαν «γράψει» μέσα μου
    καλό μήνα μικρή katabran και φίλοι και μακάρι η μέθη της νιότης να μένει ζωντανή!

    Μου αρέσει!

  • χρηχα

    «το άρωμα του ονείρου»….από τα αγαπημένα μου….

    Ο έρωτας για την ζωή και ο έρωτας που μένει αιώνιος….

    Έχοντας κοπανήσει αρκετή τεκίλα, μπορεί κανείς να πει όσα δεν αφήνει να βγουν απο το στόμα του σε καμία άλλη περίπτωση, αλλά μπορεί και να ξεράσει….πάντως γράφετε φανταστικά , είδικά όσα αφορούν στον έρωτα και τις ιδιότητές του …..

    Καλημέρα

    Καλή εβδομάδα….και καλό μήνα…

    Μου αρέσει!

  • mplaougrinias

    Το καλύτερο βιβλίο που διάβασα τελευταία ήταν Ο ΞΕΝΟΣ του Καμύ, επίκαιρο πολύ κιόλας
    Καλησπέρα σας αγαπητή!!!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac