τα βότσαλα …

όταν περπατάμε μαζί 

αλλά και …

όταν περπατάμε μόνοι

προσέχουμενα μην αγγίξουμε το χωρισμό που στο πλευρό μας βαδίζει

μα ακούγεται κάτω από τα παπούτσια μας σαν βότσαλο που το βάρος μας αγγίζει 

και σκέφτομαι πως κάθε φορά όπως και κάθε βότσαλο διαθέτει μια διαφορετική φυσιογνωμία

σαν τους ανθρώπους ακριβώς…

πώς είναι να προχωράς ανάμεσα στους ανθρώπους όπως ανάμεσα σε φυσικές ανωμαλίες;

δεν ξέρω αν είναι είναι η μοναξιά που με κάνει να το αναρωτιέμαι αυτό, αλλά θυμάμαι πως ένιωσα ξάφνιασμα όταν παιδί κάποτε μπροστά σε καθρέφτη κοίταζα την εικόνα μου κι αναρωτιόμουν, είμαι εγώ; και έπιανα το μέτωπό μου, τα μάγουλά μου, τον ώμο μου, το χέρι μου… λες και η αμφιβολία με έπνιγε… αυτή εκεί μέσα, ποια ήταν;

ποια είμαι λοιπόν κατά την ώρα του ξυπνήματός μου;

τί είναι πάλι αυτό το ξάφνιασμα που νιώθω;

χρησιμοποιώ τη σκέψη μου…

αντιλαμβάνομαι μια επιφάνεια πλατειά σαν αγκαλιά…

και γυμνώνω την καρδιά μου για να μπορέσω να φτάσω όσο πιο βαθειά γίνεται…

δεν υπάρχει καμιά προεξοχή, όλα είναι λεία, στρωτά, απαλά…

αισθάνομαι τις αισθήσεις μου να πέφτουν και να χάνονται σαν σταλαγματιές στην άκρη ενός σπάγγου…

και τα πάντα γίνονται συγκατάβαση…ευτυχία… γαλήνη…

κι εκείνη η ασίγαστη δίψα μου δείχνει πως δεν υπάρχει τίποτε πια να ομολογήσω…

έχω πλέον πιστέψει στον άλλο άνθρωπο!

κι ας είναι μόνο μερικές δεκάδες οι στιγμές κάθε φορά…

αρκούν…

τη μια στιγμή δεν είμαι τίποτα κι έπειτα γίνομαι ξεχωριστή σαν βότσαλο…

αυτό είναι που φχαριστιέμαι τελικά σε αυτόν τον τόπο…

κοντά του μαθαίνω αυτό το μυστικό ρυθμό:

να χάνομαι για να υπάρξω…

κοντά του μαθαίνω πως αν βάλω τις παλάμες μου δυνατά πάνω του, εκεί κι αποτυπώνω την αφή μου …

Advertisements

11 responses to “τα βότσαλα …

  • Tick Tack Goes My Automatic Heart | Lατοχαιnτιyα..

    […] παρατηρώντας και κάνοντας παρέα με τα διαφορετικά βότσαλα που έχουν να σου διηγηθούν αμέτρητες πειρατικές και […]

    Μου αρέσει!

  • Joker

    Ψάχνω και εγώ συχνά να δω τι είμαι, με κοιτάζω, με ξανακοιτάζω και μετά τα παρατάω.. Βότσαλο λοιπόν!
    Ευτυχία και γαλήνη νιώθω και εγώ κάθε φορά που σε διαβάζω…Φτιάχνεις εικόνες που φοβάμαι να βάλω τις παλάμες μου πάνω τους για να μην τις χαλάσω…

    Δεν είναι βότσαλο σίγουρα, είναι όμως κάτι ξεχωριστό…

    Μου αρέσει!

  • leo

    αναδημοσιεύω. Μου άρεσε.

    Μου αρέσει!

  • onlyandjustme

    η μοναξιά μπορεί να παίξει διάφορα παιχνίδια….Αν όμως τη χρησιμοποιείς με το σωστό τρόπο,μπορεί να δημιουργήσει τόσο όμορφα κείμενα…καλησπέρα καλή μου katabran! 🙂

    Μου αρέσει!

  • χρηχα

    «να χάνομαι για να υπάρξω»…….

    μαγεία…….

    εύγε…..

    Μου αρέσει!

  • Angiecillin Leon

    έχεις παρατηρήσει πως λούζει το νερό στην ακροθαλασσιά το κάθε βότσαλο χωριστά;
    τις στιγμές που αποτραβιέται (το νερό) νιώθω τη μοναξιά, όταν πάλι ξανάρχεται νιώθω κομμάτι του Όλου και παθαίνω πανικό στην ιδέα τούτης της πολυκοσμίας
    οι ανάσες κάθε φορά με κάνουν να στέκομαι ατάραχη και να εντάσσομαι στην ενότητα… μόνη ή με παρέα… αρκεί να μην μπει στη μέση η διτότητα.
    την καλημέρα μου κοριτσάκι

    Μου αρέσει!

  • katabran

    φχαριστώ σας όλους!

    Μου αρέσει!

  • roubinakiM (@roubinakiM)

    όπως έχουμε πει, η αφή είναι η σκληρότερη αίσθηση

    Μου αρέσει!

  • Niki

    Αυτό που είμαστε πάντα μας διαφεύγει. Άντε, το πολύ πολύ, να ισχυριστεί κανείς πως…. συντελείται από ένα άθροισμα ρευστών ταυτοτήτων και εύθραυστων. Πράγματι,είναι ένας βίαιος ετεροκαθορισμός που εγκαθιστά την αλλοτριωτική σχέση με αυτό που λέμε εαυτό, η οποία είναι συνεχής και παντοτινή. Ωστόσο, είναι σ΄αυτήν ακριβώς την τραγωδία, την επίγνωση του αδυνάτου της αυτονομίας ή, με άλλα λόγια, στο πένθος της παντοδυναμίας του Είναι, που οφείλουμε την ικανότητα του σχετίζεσθαι. και του επαναστατείν……..Διότι εάν δεν υπήρχε αυτή η βία του ετεροκαθορισμού που, μέσω ανάγκης και εξάρτησης, σφραγίζει το πρωταρχικό ζεύγος ( και όλες τις άλλες σχέσεις) δεν θα κατορθώναμε ποτέ ούτε καν να…μιλήσουμε. (και δεν θα υπήρχε λόγος καθώς θα μασταν όλοι αυτιστικοί).
    Είναι, δηλαδή, ω ρ α ί ο και όχι μόνον βίαιο και αναγκαίο. Άλλωστε, όπως λέει και ο Φουκώ, η εξουσία δεν είναι κάτι που το υφιστάμεθα…..Δι ημών εις ημάς διαχέεται….και εξαιτίας της, άρα, είναι που γινόμαστε, εν δυνάμει, αμφισβητίες…….

    Με άλλα λόγια, σίγουρα μας προόρισαν, όμως, το γεγονός ότι δυνάμεθαι να το αναγνωρίσουμε, σημαίνει πως κάτι διέφυγε του ετεροκαθορισμού καταφέροντας ένα….ρήγμα στην ισχύ του, Ναι, ο ίδιος ο ετεροκαθορισμός , μας δίνει τα εργαλεία ακύρωσής του… ( τον Λόγο )
    Ωστόσο, ας μην ανησυχούμε, παλεύοντας ,ως δον Κιχώτες του εαυτού… Ποτέ δεν κατοικούμε, απολύτως, στα άκρα-μέτρα : μοιρολατρεία – αυτονομία….και συχνά, τα μαλλιά της αγαπημένης μας είναι στην πραγματικότητα( ! μια βρώμικη σφουγγαρίστρα…..Αντίθετα, ας δεχτούμε πως ίσως, , κινούμαστε ασυντέλεστοι, στον μεταξύ τους ευρύχωρο χώρο, όχι ακριβώς εμείς, αλλά οι βαρειές και πολλαπλές πτυχώσειας του Είναι μας……πολλές στρώσεις που αναδιπλούνται….(το Μπαρόκ του Ντελέζ ; ) τυλιγμένοι, αιωνίως, τα βαρύτιμα ασυντέλεστα πένθη μας………..

    Με άλλα λόγια, αυτό που λέμε εαυτός, ήδη, δεν υπάρχει.

    Από καιρού εις καιρόν, στα διάκενα του Είναι, και όταν μας θυμάται, μονάχα, αυτό που εμείς έχουμε ξεχάσει, δυνάμεθα ξανά, για λίγο, να…. μην είμαστε, ως εάν να μπορούσαμε να το διανοηθούμε.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac