Καθ’οδόν…

Φωνές

Δυνατές γροθιές, άδεια χέρια

Ψεύτικα λόγια

Χιλιοειπωμένα

Μικρές προσδοκίες

Καμία πίστη

Χάθηκε η εμπιστοσύνη

Άδειες τσέπες

Μισά χαμόγελα

Συνοφρυωμένα πρόσωπα

Χαμένες ελπίδες

Άχρηστες γνώμες

Πληγωμένες απαντήσεις

Είσαι μικρή ακόμη!

Ανεργία

Πόνος

Πόλεμοι

Δολοφονίες

Πλεκτάνες

Σκευωρίες

Εσένα ποιος σου μίλησε;

Μεγάλα λόγια

Μεγάλες υποσχέσεις

Αβέβαιο μέλλον

Αβέβαιο αύριο

Δεν υπάρχει αύριο

Σκοτάδι

Κουρασμένα σώματα

Καμία επανάσταση

Κάποια στιγμή ίσως…

Άλυτα προβλήματα

Πόνος

Απαξιωμένοι θεσμοί

Ξεχασμένη ιστορία

Καλά ναι εντάξει, θα δούμε και εσάς…

Παρεξηγημένες γενιές

Δυσάρεστη μουσική

Δυσάρεστη λάμψη

Απαισιοδοξία

Σφιγμένα στόματα

Χούφτες ανοιχτές

Κεσεδάκια άδεια

Ανεπιθύμητοι

Χέρια κάτω από τραπέζια

Ομιλίες δίχως τέλος

Καταγγελίες από παντού

Όταν μεγαλώσεις, θα καταλάβεις!

Μισά λόγια

Λάθος πρότυπα

Μπερδεμένες γλώσσες

Κλειστές πόρτες

Βιαστικά συμπεράσματα

Καχύποπτα μάτια

Χαμένα πνεύματα

Κενά βλέμματα

Άγρια πραγματικότητα

Παντού οθόνες

Πείνα

Δάκρυα

Άνισα δικαιώματα

Αντίστροφη μέτρηση

Καμία καθησύχαση

Άσχημα όνειρα

«The dreams don’t come true, it’s the way it does»

Καιρός να το συνειδητοποιήσεις επιτέλους.Όσο πιο νωρίς,τόσο πιο καλά… Ερωτήσεις;

Ναι μία

Άντε τελείωνε

Ζεις;

….

Και περιμένεις υπομονετικά το τραπέζι να αδειάσει, το παράθυρο να ανοίξει και το φως να πάρει μαζί του ότι αφέθηκε πίσω, η τηλεόραση να πεταχτεί στα σκουπίδια, ο υπολογιστής να σπάσει, το ράδιο να κλείσει, όλες οι μπαταρίες να αφαιρεθούν, να δαμάσεις την άγρια πραγματικότητα, να κάνεις χάρτινα καραβάκια τις εφημερίδες και να τις βάλεις να  ταξιδέψουν πάνω στα δάκρυα, να αγκαλιάσεις αυτούς που κρυώνουν, να θεραπεύσεις με αγάπη τον πόνο, να ξεκλειδώσεις την κλειδωμένη πόρτα, να πετάξεις το «απ» από την αισιοδοξία, να σφίξεις το χέρι της ιστορίας, να γεμίσεις χαμόγελα τα σφιγμένα στόματα, να φτιάξεις χρωματιστές ελπίδες, να βγάλεις από το μπαούλο τα ξεχασμένα όνειρα και να τα πλύνεις με καθαρό σαπούνι, να βάλεις και ένα σε εκείνη την ανοιχτή χούφτα δίπλα στο άδειο κεσεδάκι, να καθησυχάσεις τους καχύποπτους και την ώρα που η αντίστροφη μέτρηση θα φτάνει στο τέλος της και οι προσδοκίες μου πληθαίνουν,εδώ πάνω σε έναν πλανήτη που σκούζει  και πονάει, να κάνεις επίθετο την δυσάρεστη λάμψη και να ψιθυρίσεις:

«Και βέβαια μας περιμένει όλους μας ένα λαμπρό μέλλον. Τέλος»

Τα σέβη μου!

——————————————————————————————————–

οδός…  Joker

Advertisements

37 responses to “Καθ’οδόν…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac