«διχοτομίες»

Σήμερα πιὰ οἱ «μύθοι» δὲν ἀνθίζουν, γόνιμοι κι ἀνθρώπινοι, ἐξιλαστήριοι καὶ σωστικοί,  ἀ π ο φ ο ρ τ ι σ τ ι κ ο ὶ  ἀπὸ στόμα σὲ στόμα κι ἀπὸ καρδιὰ σὲ καρδιά. Ὁ Λόγος  κ ό ν τ υ ν ε,  θάμπωσε – ἔχασε τό «μέταλλό» του. Τώρα  δ ά ν ε ι ο  τὸ μέταλλο, μικροφωνικό, φονικό. 

Ρένος ἈποστολίδηςΚριτικὴ τοῦ Μεταπολέμου«, σελ.96.]

η αξιοπιστία…

μολονότι με το πρώτο συνθετικό αρχίζει το γλύστρημα στην οθόνη,

σαφές εργογράφημα του τετριμμένου,

κάνει θόρυβο,

όμοιο με των πιάτων που μαζεύονται από το τραπέζι όπου,

κάθονται και εκθέτουν την ευχή, την τροποποιήση, το σύνθημα και το παρασύνθημα αυτοί,

εμείς, τους αναστεναγμούς, την εγκαρτέρηση ή την αντίσταση…

λαμπερό εμπόδιο οι γενναίοι και οι ασυναίσθητες φορτίσεις!

Οἱ ἄνεμοι σὲ τέτοια σπίτια, φρέσκων ὑπάρξεων, χωρίς παρελθόντα, εἶναι βασιλιᾶδες – καὶ δέ σφυρίζουν καταπιεσμένοι. Ἁλωνίζουν ἐλεύθεροι καὶ παγκυρίαρχοι – ἐ π ι κ υ ρ ί α ρ χ ο ι!

Ρένος Ἀποστολίδης [«Στὸν κυνηγημένο καιρό«, σελ.31]

το απόγευμα, περπατώντας στους δρόμους των αέναων εντυπώσεων, σε μόνιμη απόσταση από την καθημερινότητα, δεν αναγνωρίζω το σαθρό υπόβαθρο των προτιμήσεων…

τρέλλα…

η ιστορία και η ανθρωπολογία επιμένουν ότι κάθε κοινωνία σε διάφορες χρονικές περιόδους διαμορφώνει σχήματα και σταθερότυπους για να ονομάσει, να εξευμενίσει και να ελέγξει την τρέλλα…

η τρέλλα δείχνει πώς μια κοινωνία σημειώνει τα σύνορα του «λεκτέου», του «προσδιορίσιμου», του «φυσιολογικού», του «ελεγχόμενου»…

στις κοινωνίες με δεσπόζουσα πολιτιστικά πρότυπα τον ορθολογισμό, τη διαχείριση της πληροφόρησης και την τακτοποίηση των λέξεων και των αντικειμένων, η τρέλλα εμφανίζεται ως απαρχή χειρισμών και επεμβάσεων…

αλλά και ως μοχλός ανατροπής διαχωρισμού στις διχοτομίες:

λόγος/εικόνα

πραγματικό/φανταστικό

μέσα/έξω

Advertisements

21 responses to “«διχοτομίες»

  • xtina

    κι η τρέλλα έχει τη λογική της μη νομίζεις..
    καλημερούδια!χχχ

    Μου αρέσει!

  • koufetarios

    Τελικά ο ρεαλισμός ως αντίληψη και ως ιδέα είναι μία σουρεάλ απεικόνιση του ίδιου μας του εαυτού.

    Μου αρέσει!

  • moodytimes

    Δεν μπορώ άλλο την εγκαρτέρηση,πνίγω τους αναστεναγμούς….αντιδρώ.
    Έχω διχοτομηθεί κάμποσες φορές…δε πάει άλλο.
    Σ’ευχαριστώ που με ξαναφερες σε επαφή με τον αγαπημένο μου αναρχικό!

    Μου αρέσει!

  • Ράκος "Lumpen" Κουρελάριος

    Η κουκούλα της κοινωνικοποίησης δεν έχει τρύπες για τα μάτια, ούτε τρύπα για το στόμα. Αόμματοι κοντανασαίνουμε…

    Μου αρέσει!

  • perseus76

    Μακάριοι εκείνοι, οι λίγοι, που κραδαίνοντας ξύλινα σπαθιά, εξακολουθούν να θερίζουν ανεμόμυλους

    Μου αρέσει!

    • katabran

      εξάλλου κι ο Δον Κιχώτης αν έβλεπε τους ανεμόμυλους ως ανεμόμυλους και όχι ως γίγαντες, δε θα υπήρχε μυθιστόρημα κι αν δεν υπήρχε ο Δον Κιχώτης δε θα υπήρχε ο πρίγκηπας Μίσκιν, επομένως …

      Μου αρέσει!

  • χρηχα

    Τρέλα ονομάζεται οτιδήποτε δεν «ταιριάζει» με τις νόρμες που καθορίζει το κυρίαρχο «ρεύμα»…η κοινωνικοποίηση δεν αφήνει περιθώρια να δεις αλλιώς τα πράγματα και να συνεχίσεις να ανήκεις στην συγκεκριμένη ομάδα….

    Υπάρχει και μια ρήση που μ’ αρέσει να χρησιμοποιώ : «κεφάλι που ξεχωρίζει , κόβεται»…

    ή αν θέλετε την πιο γνωστή παραλλαγή: «ό,τι περισσεύει κόβεται στο κρεβάτι του Προκρούστη….»

    Είναι όμως αυτό αποδεκτό σε μια κοινωνία της διαφοράς και της ποικιλίας;
    Εδώ έχουμε παρεξηγήσει τα πράγματα, η σημερινή κοινωνία διαφημίζει τον εαυτό της σαν κοινωνία της πολυποικοιλότητας, αλλά δεν το εννοεί αυτό…αυτό που εννοεί είναι οι χιλιάδες λεπτομερέστατες εξειδικεύσεις (όπως ακριβώς η ιατρική εξειδικεύεται και υποδιαιρείται όλο και πιο λεπτομερειακά), αλλά κρατάει ακόμα περισσότερο σφικτά τα όρια , με άκρως λεπτομερειακά καθορισμένα τα όρια της κάθε μιας «εξειδίκευσης»…
    Και τελικά φτάνουμε να βρίσκουμε την διαφορετικότητα , σήμερα, ακόμη ευκολότερα ως τρέλα παρά ως διαφορετικότητα….

    Την καλησπέρα μου…

    Μου αρέσει!

  • Joker

    Άμα κάποιοι πιο αξιόλογοι βρίσκονταν σε εκείνο το τραπέζι, ο λόγος θα ξαναέβρισκε το «μέταλλο» του…Είναι καιρός για έργα όμως!Από όλους μας! Εξαιρετικά και τα δύο αποσπάσματα, ειδικά το πρώτο με προβλημάτισε αρκετά..
    Όσο για την τρέλα, στην ταινία «Αλέξης Ζορμπάς» του Κακογιάννη ο Ζορμπάς λέει σε κάποια στιγμή στον Εγγλέζο: «Αφεντικό σε συμπαθώ πάρα πολύ. Έχεις τα πάντα εκτός από λίγη τρέλα και όλοι οι άνθρωποι χρειάζονται λίγη τρέλα.Αλλιώς δεν μπορεί να σπάσει το σκοινί και να ελευθερωθεί.»
    Καλημέρα και από εδώ 😀

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac