ιδέα για διήγημα…

μια γυναίκα γεννάει ένα αβγό…

μπαίνει στο νοσοκομείο για φυσιολογικό τοκετό, και βγαίνει ένα αβγό, ένα αβγό τριάμιση κιλά… οι γιατροί δεν ξέρουν τι να κάνουν, του φοράνε μια πάνα και το χώνουν σε θερμοκοιτίδα… τίποτα! μετά λένε στη μητέρα να καθίσει πάνω του… τίποτα! βάζουν το αβγό στην αγκαλιά της μητέρας, εκείνη ερωτεύεται το αβγό, λέει οτι είναι το μωρό της, το αβγό δεν έχει μέλη για να κινηθεί, ούτε φωνή για να κλάψει… είναι ένα αβγό, τίποτε άλλο! η μητέρα παίρνει το αβγό στο σπίτι, του δίνει όνομα, το πλένει, ανησυχεί γι αυτό, αυτό μένει απαράλλαχτο, δε μεγαλώνει, αλλά εκείνη λέει είναι το «μωρό» της… ο άντρας της την παρατάει, οι φίλοι της δεν πηγαίνουν πια να τη δουν, εκείνη μιλάει στο αβγό, του λέει οτι το αγαπάει, το αβγό σπάει…

Πέρσιβαλ Έβερετ. Tο σβήσιμο, εκδ.Πόλις

δε θέλω να μοιάζω σε κανέναν, ψάχνω να βρω σε κάθε πράγμα το βαθύτερο νόημά του γιατί περνιέμαι για περιπλανώμενο εξιχνιαστή ερμηνειών που γυρίζει τον κόσμο, εγκαταλείπω κάθε φορά κάθε προσπάθεια να αποσαφηνίσω αυτά που θα μπορούσαν να ονομαστούν υποκειμενικά ή θεματικά νοηματικά σχήματα, και τα αντικαθιστώ με απλά περιγράμματα συγκεκριμένων περιστάσεων, από τις οποίες τουλάχιστον μπορώ να συνάγω συμπεράσματα, ικανά να  μου δώσουν μια ιδέα του κόσμου…

η αλήθεια του κόσμου μού πέφτει κατακέφαλα κάθε ώρα και στιγμή και από καιρό έχω πάψει να εκπλήσσομαι…

με άλλα λόγια, παύω να δίνω σημασία…

μερικές φορές νιώθω τόσο αποκομμένος άνθρωπος, σα να μη ξέρω να μιλήσω ούτε να μιλήσω στους ανθρώπους νιώθω, γι αυτό ακριβώς θα θελα να μαι ένα σπασμένο αβγό…

υγ. το «ακριβώς» είναι τρομερά ανακριβές καθώς οι αναλυτές του ζητήματος «ποιος έκανε το αβγό κλπ κλπ…» δεν προσπαθούσαν να δουν το κοτέτσι, αλλά μάλλον να ορίσουν τις αναγκαίες και επαρκείς προϋποθέσεις για να ονομαστεί «ζήτημα»  ένα ζήτημα… το «ακριβώς» επομένως, είναι ειρωνικό, αφού ισχυρίζεται σιωπηλά ότι το προτεινόμενο προς γραφή διήγημα, είναι υπεράνω των πεζών προσπαθειών μου να αλλάξω τον κόσμο μου…

η εικόνα στο βίδεο, είναι του René Magritte (1898-1967) και λέγεται «Captive», δηλαδή «Αιχμάλωτη» (1926)…

με μικροσκοπικά γράμματα που δεν διαβάζονται, γιατί πρέπει να πας πολύ κοντά και χτυπάνε οι συναγερμοί του μουσείου, ακριβώς δίπλα από τo φλεγόμενo μουσικό όργανο, ο καλλιτέχνης έχει προσθέσει την εξής αινιγματική επιγραφή:

«Ma chère et malfaisante,
Un soir je volerai ta guitare:
Pour faire des allumettes avec,
Pour faire des pinces à linge avec,
Pour faire une paire de claques avec,
Le son de ta guitare»

μτφ: Γλυκειά μου και κακούργα
‘Ενα βράδυ θα κλέψω την κιθάρα σου
Να φτιάξω σπίρτα
Να φτιάξω μανταλάκια
Να φτιάξω δυο χαστούκια
Με τον ήχο της κιθάρας σου…

Advertisements

18 responses to “ιδέα για διήγημα…

  • χρηχα

    Kαλησπέρα…

    Και να προσπαθούσες να μοιάζεις στους άλλους, πάλι δεν θα κατάφερνες τίποτε…δεν μπορείς να μοιάζεις με κανένα , είσαι εσύ , και είσαι τόσο ίδια με τους άλλους , όσο η φύση και τα γονίδιά σου σε φτιάξανε και τόσο διαφορετική από τους άλλους , όσο η ανησυχία του μυαλού σου και η αναζήτηση της αλήθειας σε έχει οδηγήσει…

    δεν μπορείς να μοιάζεις με τους πολλούς , σίγουρα, γιατί πολύ λίγοι είναι αυτοί που αναζητούν στ’ αλήθεια τη αλήθεια…..

    δεν μπορείς να είσαι ίδια και με κανέναν από μέσα από την μειοψηφία των ολίγων που την αναζητούν στ’αλήθεια, την αλήθεια, γιατί είναι τόσο θεμελιώδεις η διαφορές στον τρόπο που την αναζητούν που είναι αδύνατον να έχεις δύο ίδιες απόψεις….

    Μου αρέσει!

  • moodytimes

    Εδώ και αρκετό καιρό τα αυγουλάκια προσπαθούν να τα βάψουν και να τα βάζουν να τσουγκριστούν μεταξύ τους.
    Ίσως γιατι δε θέλουν απο μέσα να βγούν κλωσόπουλα
    Παρατηρώ κι εγώ και δίνω τις δικές μου ερμηνείες

    Μου αρέσει!

  • scarlett

    κι ομως ο κοσμος γυρω μας αλλαζει με καθε μας ενεργεια.
    και με τις σχεσεις αλληλεπιδρασης που αυτη προκαλει

    μου θυμισες εκεινο το παραμυθι με τον ανθρωπο που πετουσε τους ξεβρασμενους αστεριες στη θαλασσα, για να μην πεθανουν.
    «Νομιζεις πως μπορεις να αλλαξεις τον κοσμο ετσι ;» του ειπε καποιος περαστικος.
    «Γι’αυτον, ναι» του ειπε εκεινος δειχνοντας του τον αστερια που κρατουσε στα χερια του
    ..
    η διαφορετικοτητα ολων μας, ειτε ως αυγα ειτε ως ανθρωπινα οντα ειναι αδιαμφισβητητη κατα τη γνωμη μου

    Μου αρέσει!

  • karagiozaki

    -μα δεν παύεις ποτέ για κάποιους να είσαι το αυγό τους. το πολύτιμό τους.
    -ερμηνείες, ερμηνείες, ερμηνείες…. να’χα ένα ευρώ για κάθε μια από αυτές…..
    -την επιγραφή την αντιγράφω και την κρατάω. γοητεύτηκα.

    Μου αρέσει!

  • mplaougrinias

    Φοβερό κείμενο
    Ή αλλιώς κείμενο με «αυγά»
    Τώρα τελευταία όποτε βλέπω αυγά σκέφτομαι ή την τι-βι ή την Βουλή γιατί γιατρέ μου?

    Μου αρέσει!

  • Joker

    Το πρωί μου είπες ότι δεν καταλαβαίνεις πολλά πράγματα, καλύτερα σου λέω εγώ, αν τα καταλάβαινες πιθανόν να μην έγραφες τέτοια κείμενα…Μπορεί και να έγραφες όμως,δε ξέρω, εσύ άλλωστε δε μοιάζεις με κανέναν…Αναρωτιέμαι από το μεσημέρι που σε διάβασα, τι να απέγινε εκείνο το αυγό, τι να απέγινε εκείνη η μητέρα, τελικά γύρισε ο άντρας της πίσω;
    Κάποιες φορές θα ήθελα να μπω σε ένα αυγό και να κάτσω εκεί μέσα για να μην δω την αλήθεια του κόσμου μας, αλλά επειδή δε γίνεται βρίσκω άλλες διεξόδους στο θέμα..Άντε τώρα γύρνα πλάτη και κάνε τα στραβά μάτια γιατί θέλω και εγώ να αντιγράψω την αινιγματική επιγραφή…

    Μου αρέσει!

    • katabran

      ωραίο άσμα!
      σε φχαριστώ μελισσάκι…
      για όλα!
      και επειδή αναρωτιέσαι τί απέγινε το αυγό, να τι σου βρήκα

      Μου αρέσει!

      • Joker

        προσπαθώ να μην εκπλήσσομαι από αυτά που μου βρίσκεις κάθε φορά αλλά σπάνια το καταφέρνω…Το είδα δύο φορές, απολαυστικότατο! Ικανοποιήθηκα που μου λύθηκε η απορία για το αυγό και ικανοποιήθηκα ακόμη περισσότερο με το τέλος..
        Ευχαριστώ!Φιλιά! 🙂

        Μου αρέσει!

  • Κωνσταντίνος

    Το κείμενο με το αυγό το διάβασα πρόσφατα στο βιβλίο του Πέρσιβαλ Έβερετ «Το σβήσιμο»…εκεί ο συγγραφέας χρησιμοποιεί την ιστορία ως «ιδέα για διήγημα» ουσιαστικά ειρωνευόμενος τους συγγραφείς που κάνουν επιτυχία με «φθηνά» διηγήματα.Ειλικρινά θεωρώ άστοχη την χρησιμοποίηση αυτή για κάθε τυχών υπαρξιακές αναζητήσεις…

    Μου αρέσει!

  • Κωνσταντίνος

    καλώς σας βρήκα…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac