ληστές…

«ο θεός μετανιώνει σχεδόν που ‘φτιαξε την ανθρώπινη ράτσα, γαιτί όλα είναι αδικία, θλίψη και ματαιότητα και ο άνθρωπος, όσο ευσεβής κι αν είναι, δεν μπορεί να δει παρά σκληρή την υπέρτατη μεγαλειότητα…»

βραζιλιάνικη ληστρική μπαλάντα

ο άνθρωπος έχει αχόρταγη νοσταλγία για δικαιοσύνη…

επαναστατεί στην ψυχή του ενάντια στην κοινωνική τάξη πραγμάτων που του την αρνείται και, σε οποιονδήποτε κόσμο κι αν ζει, κατηγορεί είτε αυτή την κοινωνική τάξη πραγμάτων είτε ολάκερο το υλικό σύμπαν για αδικία…

κατακλύζεται από μια παράξενη, πεισματάρικη ανάγκη να θυμάται, να σκέφτεται για πράγματα και αλλάζει πράγματα…

επιπλέον, κουβαλάει μέσα του την επιθυμία να έχει  εκείνο που δεν μπορεί να έχει, έστω και στη μορφή του παραμυθιού…

αυτή είναι η βάση για τις ηρωικότερες αφηγήσεις όλων των εποχών, όλων των θρησκειών, όλων των λαών και όλων των τάξεων…

δεν αποτελούμε εξαίρεση…

να ίσως γιατί ο Ρομπέν των Δασών είναι και δικός μας ήρωας και θα παραμείνει…

για να γίνει λαϊκός θρύλος, ένας άντρας πρέπει να έχει αδρά χαρακτηριστκά…

για να γίνει τραγικός ήρωας, πρέπει τα πάντα γύρω από αυτόν να μπορούν να σβήσουν, αφήνοντας τη μορφή του  να διαγράφεται στον ορίζοντα στη στάση που συνοψίζει το ρόλο του, όπως ο Δον Κιχώτης απέναντι στους ανεμόμυλους και όπως οι πιστολάδες του μυθικού Ουέστ, ολομόναχοι στους έρημους δρόμους το καταμεσήμερο…

το κοινό επιχείρημα, απλό και ομηρικό, αφού οι άνθρωποι είναι καλοί, γενναίοι και αγνοί από τη φύση τους, αρκεί να βλέπουν, αρκετά συχνά, παραδείγματα αφοσίωσης και θάρρους για να ντραπούν και να βγουν από το λήθαργό τους…

αυτό, μπορεί να γεννήσει θρύλο…

σαν τους βαλκάνιους χαϊδούκους, τους ινδούς δακοΐτες, τους μπαντίνι του ισίας, τους ρώσοι ρασμπόινικι και τουςι συμμορίτες της Κίνας, τους μεξικάνους και περουβιανούς παράνομους, τους ληστές των ταξιδιωτών στην προνεωτερική Ευρώπη και τους ντεσπεράδος της Άγριας Δύσης, τους αυστραλούς μπουσρέιντζερς και τους βραζιλιάνους κανγκασέιρος…

αυτό, είναι «οιωνεί ληστεία»…

αυθεντική και μοναδική επαναστατική πράξη, χωρίς ωραία λόγια, χωρίς σπουδαγμένες ρητορείες, χωρίς συμβιβασμούς, χωρίς κούραση…

ανεξάρτητη, λαϊκή…

όπως ίσως οι μπακουνικοί αναρχικοί …

ο ληστής πρέπει να διαλέξει αν θα γίνει κακοποιός ή επαναστάτης…

η κοινωνική ληστεία από τη φύση της αμφισβητεί, σε επίπεδο αρχής, την καθιερωμένη τάξη πραγμάτων της ταξικής κοινωνίας και την πολιτική της λειτουργία, όποιοι και να ‘ναι οι συμβιβασμοί της με αυτά στην πράξη…

στο βαθμό που αποτελεί φαινόμενο κοινωνικής διαμαρτυρίας, μπορεί να θεωρηθεί προάγγελος ή εν δυνάμει υποκινητής της εξέγερσης…

ως προς αυτό διαφέρει ριζικά από το συνηθισμένο υπόκοσμο του εγκλήματος…

μια σπουδή πάνω στη φιγούρα του κοινωνικού ληστή ή του εξεγερμένου παράνομου που αγκάλιασε σε μια ματιά, διάπλατα ανοίγοντας το νου, όλα τ’ ανθρώπινα μαζί, από την Κίνα ως το Περού…

η μελέτη Bandits του Έρικ Χομπσμπάουμ,  εκδόθηκε πρώτη φορά το 1969 και  αποτέλεσε ένα βιβλίο-σταθμό

Advertisements

7 responses to “ληστές…

  • kafsokaliva

    Καλό!! Αν και το «μετάνιωμα» του Θεού το αισθάνομαι (εισπράττω) κάπως έτσι….όπως λέει και ένα όμορφο τραγουδάκι…»δεν μετανιώνω που αγάπησα εσένα μόνο, δεν μετανιώνω που μόνο εσένα αγαπώ…».

    Για τα περί απαλλοτριώσεως τώρα…. εδώ:

    Μου αρέσει!

  • Νέστορας

    πολύ ενδιαφέρουσα θεματολογία για μελέτη. διαφωνώ στο οτι «ο ληστής πρέπει να διαλέξει…», είναι σαν την ανακάλυψη ιδανικών μετά το χτίσιμο της ζωής που είχες γράψει παλιότερα..

    αλήθεια πως ορίζει την κοινωνική ληστεία; με βάση τα κίνητρα; με βάση τα αποτελέσματα, τις συνέπειες, τις κοινωνικές αιτίες που οδηγούν σε;

    καλημέρες

    Μου αρέσει!

    • katabran

      καταρχήν με βάση τη γεωργικοποιμενική οικονομία, αφού σε κοινωνίες τέτοιες συναντάται,μετά με βάση τη μορφή, πχ ευγενή, πρωτόγονη αντίσταση ή εκδικητική, επίσης επιδημική, σε περιόδους εξαθλύωσης κα οικονομικής κρίσης…ή κοινωνικής κατάρρευσης, μετάβασης από μιας πχ προκαπιταλιστική κοινωνία σε μια καπιταλιστική, επίσης με βάση το πρόγραμμα των ληστών, πχ υπαράσπιση και αποκατάσταση των πραγμάτων…

      καλησπέρα…

      Μου αρέσει!

  • moodytimes

    Πολύ σημαντικός ιστορικός ο Έρικ.Θα προτείνω και το τεράστιο σε όγκο μεν αλλα σπουδαίο σε σημασία δε, Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΑΚΡΩΝ.
    Καλό Διάβασμα

    Μου αρέσει!

    • katabran

      η εποχή των συμπτώσεων, διότι με αυτό το μουσικοτεμάχιο ήθελα να επιμεληθώ μουσικά το ποστ!
      συμφωνώ για τις δυο παρατηρήσεις να κολλήσω το «βρετανός μαρξιστής» στο «ιστορικός»;

      Μου αρέσει!

  • mplaougrinias

    Πάω να το αγοράσω αύριο!!!!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac