o άναξ, ου το μαντείον εστι …*

αφήνοντας κατά μέρος την αυταρέσκειά της, θα περάσει μήπως στο στάδιο της προσπάθειας και της συνέπειας;

ή

μήπως για να ιδιοποιηθεί το είναι της, πουλήσει την ψυχή της στο διάβολο;

ο κατακερματισμός των απαντήσεών της, θα σημαίνει ότι δεν εισακούστηκαν οι ερωτήσεις…

αν οι ερωτήσεις χειριστούν ως μαχαίρια, είναι εφικτό να προσθέσει κι άλλες…

πχ:

τί να πράξει κανείς σε αυτή την κατάσταση;

υπάρχουν εντούτοις απαντήσεις που, παρότι ερωτηματικές, θα θεωρηθούν σωστές… 

κι αυτό επειδή, 

τα «κόμματα» , έστω κι αν στοχεύουν στο σώμα, δεν είναι παρά «κομμάτια» …

«παν ερπετόν πληγή νέμεται», έλεγε ο Ηράκλειος

δεν ξέρω τί λέει το μαντείο, πάντως αναγνώστη μου, εμείς, δεν κρύβουμε ούτε σημαίνουμε τίποτα κι άσε να λένε τα «κομμάτια»…

έφτασα στο σχολείο αρκετά νωρίς  μα επειδάν τάχιστα οι παίδες τα λεγόμενα συνιώσιν, ευθύς πέμπουσιν (οι γονείς*) εις διαδασκάλων
μαθησομένους και γράμματα και μουσικήν και τα εν παλαίστρα…

στο μάθημά μου τα  κοίταγα με βλέμμα δειλό  …

αναρωτιόμουν μήπως τα αφήσω στα μισά του δρόμου χωρίς να υπάρχει κανείς να τα εκπαιδεύσει…

το έριξα στην παράφραση…

κάθομαι και ρεμβάζω, τους είπα, επιθυμίες κ’ αισθήσεις, κομίζοντας εις την παιδεία  τα μισοειδωμένα πρόσωπά σας και τις γραμμές των σωμάτων σας στοιχημένες την ώρα της πρωινής προσευχής…

σχεδόν ανεπαισθήτως παρατηρούσα, έτσι τον βίον συμπληρώνω,
συνδυάζουσα εντυπώσεις,   συνδυάζουσα τες μέρες…*

ένιωθα σα να προσπαθούσα να κρατηθώ στο δρόμο, δρόμο δεν έβρισκα, παράδερνα ανάμεσα σε διαφάνειες, μουσικές, calligrammes κι έστρεφα με το βλέμμα σε μακρινές κορυφογραμμές, πηδώντας τα παράθυρα της αίθουσας, λες και θα συναντούσα τόσο μακριά κάποιον να με οδηγήσει…στο δικό τους έδαφος, που τόσο αγαπώ αλλά κάθε φορά σείεται κάτω από τα πόδια μου… ένιωθα φλογερές τις ψυχές τους και τις καρδιές τους φλογισμένες αλλά τη σκέψη τους χωρις κατεύθυνση… πίστευα ότι ήμουν διαλεκτική και κακοποιούσα τις αρχές της τάξης με ένα ακόμη επεισόδιο … μετά τους είπα, τρέξτε! αλλά μη ξεχάσετε τα μπουφάν σας, κάνει κρύο…και έξω!

και τώρα είμαι και νιώθω, σε κατάσταση αναμονής, εφεδρείας  και επιφυλακής, σαν τα σαλιγκάρια που μπορούν να ανταποκρίνονται άμεσα και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες στο επόμενο «επεισόδιο» …

*O άναξ, ου το μαντείον εστι το εν Δελφοίς, ούτε λέγει ούτε κρύπτει αλλά σημαίνει

*αντικατάσταση του (οι λακεδαιμόνιοι)  εν παρενθέσει…

*Εκόμισα εις την Τέχνη, K.Καβάφης

Advertisements

26 responses to “o άναξ, ου το μαντείον εστι …*

  • moodytimes

    Όντως…What’s Going On…σε ταραγμένους καιρούς το τραγούδαγε κι αυτό ο Marvin.
    Με τη λαιμητόμο της απόλυσης πάνω απο το κεφάλι μου για δεύτερη φορα σε ένα χρόνο και τον υποψήφιο δήμιο να δίνει την ίδια δικαιολογία «δυστυχώς πρεπει να διώξουμε κόσμο» παύω να ψάχνω για ερωτήσεις κι απαντήσεις.Τα μαντεία βλέπεις τωρα πια έγιναν τηλεφωνικά 090 και μεταμεσονύχτια διαφημιστικά της συμφοράς που αν δεν είσαι ντηπ αμοιβάδα δε τα εμπιστεύεσαι.
    Πρωινές προσευχές εκει που πάω εγώ κάνουν όλοι,στο τραμ,στο μετρό,στο τραίνο,εσχάτως και στην δουλειά όσοι δεν έχουν κλείσει ακόμα χρόνο και αν απολυθούν δε δικαιούνται αποζημίωσης συμφωνα με τα νέα σοσια-ληστικά μέτρα του αφασία ποδηλάτη,του ζωχάδα χοντρού συνταγματολόγου και των αληθινών αφεντικών τους γιατι στα λόγια τα αφεντικά τους υποτίθεται ότι είμαστε εμείς.Τώρα πως γίνεται αφεντικά να μένουν στο δρόμο να χορταίνουν ανασφάλεια κι απελπισία και οι «υπάλληλοι» να έχουν χεστει στο χρήμα που μπορούν να το ξεκοκαλήσουν μέχρι και τα εγγόνια τους είναι ένα άλλο θέμα που δε το εξηγούν τα μαντεία αλλά μάλλον η κοινή λογική.
    Είναι τραγικό να βλέπω και να ακούω μικρα παιδιά να μιλάνε για κρίση, χαμογελάω όταν ακούω κάποια άλλα να μην έχουν πάρει χαμπάρι τι γίνεται αλλα μου κόβεται το χαμόγελο όταν σκέφτομαι πως θα αναγκαστούν κάποια στιγμή κάποια πραγματα να τους τα εξηγήσουν οι γονείς τους.Σαλιγκάρι ένοιωθα κι εγώ αλλα τώρα δε θα «βγω» όταν πάψει η μπόρα,τώρα θέλω να γίνω μουσκίδι κι ας με παρασύρουν και τα νερά.
    Δώσαμε ένα χωράφι χωρίς μέλλον στα παιδιά για να γίνουν αυτά εκπαιδευμένα σαλιγκάρια.

    Μου αρέσει!

    • katabran

      σαλίγκαρε σαλίγκαρε πού είν’τα κέρατά σου
      γιατί σε ψάχνει η μάνα σου και κλαίνε τα παιδιά σου…

      μου κόβεται το αίμα κάθε φορά που μιλάς για απολύσεις…
      άσχετο, το ξερες ότι το σαλιγκάρι δεν έχει αίμα;
      αν γίνουμε εκπαιδευμένα σαλιγκάρια πάλι μπορεί να γίνουμε κι ωραίος μεζές…
      απ την άλλη, κοίτα Μοοdy, αν διώξουν κόσμο, μπορούμε να ασχοληθούμε με την εκτροφή σαλιγκαριώνε…

      Μου αρέσει!

  • Soduck

    …νόμος και βουλή πείθεσθαι ενός…

    Μου αρέσει!

  • χ.κ.

    λέει ο Αξελός στο Ο Ηράκλειτος και η φιλοσοφία: «Ο άνθρωπος όταν καταπιάνεται να αναζητήσει τον εαυτό του, συναντάει αυτό που είναι απεριόριστα μεγαλύτερο από την ατομικότητά του:συναντάει δηλαδή την αληθινή ανθρωπιά.Αυτή η ανθρωπιά είναι μια απο τις εκφάνσεις της συμπαντικότητας και η σύλληψή της συμβουλεύει τον άνθρωπο να ξεπεράσει τη ζωώδη του αμεσότητα.Ετσι ο άνθρωπος αρχίζει να γυρεύει εκείνες τις μεσιτείες που τον κάνουν απόσπασμα του Σύμπαντος»

    κάνε ό,τι μπορείς γι’αυτά τα παιδιά
    καλημέρα Κ

    Μου αρέσει!

  • Soduck

    κοινός; λόγος; του άνακτος ή της άνασσας;

    (η εκτροφή σαλιγκαριώνε θέλει πολλά λεφτά άρη… )

    Μου αρέσει!

  • Soduck

    εξαιρετικό! και με κείνη μόλις μας σύστησες. βρες μου έναν τρόπο να σου πω ευχαριστώ

    Μου αρέσει!

  • kafsokaliva

    Κανείς δε γνωρίζει τί ακριβώς συμβαίνει σήμερα γιατί κανείς δε θέλει να συμβεί κάτι, στην πραγματικότητα δε ξέρουμε ποτέ τί συμβαίνει ξέρουμε μόνο τί θα θέλαμε να συμβεί, κι είναι κάπως έτσι που γίνονται τα πράγματα.

    Μου αρέσει!

    • katabran

      καλησπέρα και πολύ σε φχαριστώ για την συνεισφορά!(θα το χρησιμοποιήσω στην τάξη)
      la révolution est inéluctable alors…
      ελπίζω να ξεσκόνισες και τα γαλλικά σου καθώς οι στίχοι υπάρχουν κάτω από το βίδεον…

      Μου αρέσει!

      • kafsokaliva

        Τι να κάνω…τα ξεσκονόπανα, τα απαιτούν οι καιροί.
        Οι μαθητές σου θα πάνε για master σε λίγο καιρό!

        Το τραγούδι μ’ αρέσει προς το τέλος, εκεί που λέει: «…υπάρχουν πάντα τρελλοί, και μαλάκες για να τους ακολουθήσουν.»

        Μου αρέσει!

  • Νέστορας Καλφίδης

    χμμμ… όσο και να ανησυχείς φαίνονται να είναι σε καλά χέρια… Καλησπέρες!

    Μου αρέσει!

  • Theorema

    ο κατακερματισμός των απαντήσεών της, μπορεί να σημαίνει πως και η ίδια χάθηκε… στη μετάφραση των σκέψεών της; στα σημεία των καιρών; στις απορίες της;… στην ασυνεννοησία τριγύρω της; σε ένα κάποιο είδος λύπης;…

    Μου αρέσει!

  • katabran

    η βουλή λυπάται;
    τότε θα την αδίκησα!
    πόσο σε φχαριστώ αιώρημα για τις ρητορικές σου ερωτήσεις …

    Μου αρέσει!

  • Joker

    Σε διάβασα, σε διάβασα πάλι, σε ξαναδιάβασα και φοβόμουν λίγο να σχολιάσω γιατί είναι τόσο όμορφο αυτό που έγραψες, που δεν ήθελα να χαλάσω κάτι… Νομίζω ότι ο συνδυασμός μουσικής, εικόνας, calligramme ήταν ο ιδανικός για να μας μείνουν 5 πράγματα.. Και όχι μην μας αφήσεις στα μισά του δρόμου γιατί φοβάμαι ότι θα υπάρξουν λίγοι που θα θελήσουν να μας εκπαιδεύσουν…

    Μου αρέσει!

  • scarlett

    τυχερα τα παιδια που ερχονται σε επαφη με τετοιες παρουσιες.
    θα βρουν την κατευθυνση, την όποια. κι αν δεν ειναι η σωστη θα την αλλαξουν

    Μου αρέσει!

  • Ράκος Κουρελάριος

    «[Ο Ηράκλειτος] ἀναχωρήσας δ’ εἰς τὸ ἱερὸν τῆς Ἀρτέμιδος μετὰ τῶν παίδων ἠστραγάλιζε· περιστάντων δ’ αὐτὸν τῶν Ἐφεσίων, «τί, ὦ κάκιστοι, θαυμάζετε;», εἶπεν· «ἢ οὐ κρεῖττον τοῦτο ποιεῖν ἢ μεθ’ ὑμῶν πολιτεύεσθαι;»

    Τα παιδιά και τα μάτια μας. Οι ενήλικοι δεν «παιζόμαστε» πια.

    Καλημέρα σας!

    Μου αρέσει!

  • drg2 ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ

    To μόνο που έχει να χάσει το προλεταριάτο είναι οι αλυσίδες του!!
    Έτσι ή αλλιώς τα κέρδη των ολίγων βρίσκονται σε Ελβετικές τράπεζες,
    Αναρωτιέμαι πώς γίνεται οι λίγοι να έχουν πολλαπλάσια από το σύνολο των πολλών
    Πώς τα μάζεψαν; και αν τα μάζεψαν γιατί τα μάζεψαν; οι επιχορηγούμενες υποδείξεις επένδυσης θα έχουν συνέχεια; Ασφαλώς ναι! Στο όνομα της ανάπτυξης γιατί; Αφού η φτώχεια θα διαιωνίζεται; Μήπως η Πυθία ή οι σοφοί της αρχαιότητας μπορούν να απαντήσουν; Επανάσταση δίχως αίμα δεν γίνεται!!Μόνο τα τείχη της Ιεριχούς έπεσαν με καραμούζες

    Μου αρέσει!

  • houlk

    …Και όταν θα ‘ρθουν οι καιροί
    που θα ‘χει σβήσει το κερί
    στην καταιγίδα

    Υπερασπίσου το παιδί,
    γιατί αν γλιτώσει το παιδί
    υπάρχει ελπίδα…

    Καλώς σε βρήκα.

    Μου αρέσει!

  • Καλωσήρθατε!Μήπως να φεύγουμε καλύτερα; | Lατοχαιnτιyα..

    […] Α δε φταίω εγώ αναγνώστη μου! Αυτή η Katabran φταίει και τα calligramme της! Share this:TwitterFacebookLike this:LikeBe the first to like this post. This entry was […]

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac