σκοτεινιά και φως ο κόσμος*

αν έπρεπε να γράψω εξάπαντος κάτι, θα ‘γραφα για τη μοναξιά του ανθρώπου που ζει έγκλειστος, δεν προσδιορίζω πού, μην είσαι περίεργος αναγνώστη μου, επειδή οτιδήποτε άλλο στον κόσμο τού είναι οδυνηρά ξένο…

κάπως έτσι είναι η δική μου κόλαση, δεν επιθυμώ τίποτα σπουδαίο και αισθάνομαι τρομερά κουρασμένη… κάθε φορά και με οτιδήποτε καταπιάνομαι, από την αρχή, από το πρώτο κιόλας βήμα, αισθάνομαι πως έχω φτάσει στο τέλος της διαδρομής, λες κι έχω πραγματοποιήσει μονομιάς ότι κάποιοι καλότυχοι θα χρειαζόντουσαν χρόνια ολόκληρα, και συνεπώς καμμιά προσπάθεια δεν μπορεί να ευθυμήσει τη ζωή μου… ερωτοτροπώ βέβαια με την άγρια φύση επειδή ξέρω πως είσαι αναγνώστη μου το μοναδικό πλάσμα που δεν περιμένει από μένα τίποτα…

θα ήθελα να μπορούσα να πω και να βρισκόταν κάποιος να το πιστέψει πως στο βάθος τα πράγματα είναι όλα σεμνά κι ωραία…

μια βαθιά όμορφη φωνή, όχι γατίσια και αισθαντική, αλλά στιβαρή και συνειδητά «θηλυκή», ακούγεται σαν βάλσαμο σε ένα φόντο κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής καθολικής καταστροφής…

γιατί,

μια βαθιά όμορφη φωνή, όχι γατίσια και αισθαντική, αλλά στιβαρή και συνειδητά «θηλυκή», μοιάζει να είναι ένα από τα λίγα πράγματα που ακούγεται και έχει σημασία, πια, κι αυτή τη νύχτα που έριξε τη σκιά της πάνω μας…

«Shadow Of The Evening»…

υγ.το shadow of the evening είναι από το πρώτο της album του 1969, αυτό που στο εξώφυλλο  η Εvie Sand τρέχει με το ποδήλατο…

* Χ.Μπροχ, Βιργιλίου Θάνατος

Advertisements

18 responses to “σκοτεινιά και φως ο κόσμος*

  • moodytimes

    Ενδιαφέρον κείμενο λοιπόν, για τη μοναξιά και γι’αυτό με το οποίο κάποιος καταπιάνεται.Ή κάπως έτσι τέλος πάντων.Νομίζω πως όλοι λιγο πολύ βιώνουμε στιγμές που τα «έξω» μας φαίνονται οδυνηρά ξένα, αλλά για στασου ναι μεν μοιάζει τις περισσότερες φορές αποκαρδιώτικό αλλα μη ξέχνάς πως οταν θέλουμε να καταπιαστούμε με κάτι που αγαπάμε πολύ «αποξενωνόμαστε» εμείς οι ίδιοι γιατι ζούμε αληθινά ελεύθεροι κι όχι φυλακισμένοι,ελεύθεροι να κάνουμε αυτό που αγαπάμε, να είμαστε αυτό που στα αλήθεια είμαστε.Ο άνθρωπος και ειδικά ο ανήσυχος μικρό μου Τσοπανάκι χρειάζεται που και που αυτη τη μοναξιά,αυτή που τον κραταει έξω απο το βαρετό,μίζερο,επαναλαμβανόμενο και άχρωμο «καθημερινό».Είναι η μόνη φορα που η «φυλακή» στ’αλήθεια σοφρωνίζει. Πολλά εισαγωγικά σήμερα…φυλάκισε τις λέξεις τις αποξένωσα αλλά τους έδωσα μια σημασία που ίσως οι ίδιες να ήθελαν.Πάω για τη μουσική αποξένωση να μάθω ποιά ήταν η Evie Sands.
    Καληνύχτα

    Μου αρέσει!

  • Ράκος Κουρελάριος

    Μα, τι είναι αυτά που γράφετε βραδιάτικα;! Κι αν εσείς θέλετε να «χαλάτε» έτσι τα βράδια σας, σεβαστείτε λιγάκι «τον αναγνώστη σας». Τον όποιο αναγνώστη σας.

    Θα μου πείτε, πως το μπλογκ είναι και χώρος προσωπικής έκφρασης.

    Εντάξει! Εντάξει!

    Αλλά πώς «πετάτε» εκείνο το «δεν επιθυμώ τίποτα σπουδαίο και αισθάνομαι τρομερά κουρασμένη…»… Δεν σας είχα για τόσο κυνική. Ή, μάλλον, δεν σας είχα για καθόλου κυνική. Γιατί δεν είστε…

    Τσ! Τσ! Τσ!

    Καλό βραδάκι. Όνειρα Γλυκά!

    Μου αρέσει!

  • xroma anemou

    η «εξουσία» του συγγραφέα και η «εξουσία» του αναγνώστη…

    Μου αρέσει!

  • xroma anemou

    έτσι όπως περιέγραφες τη φωνή της, μου είχε περάσει σαν φλας από το νου μου η φωνή της Nico…

    Μου αρέσει!

  • χ.κ.

    σ’αυτή τη θηλυκή φωνή θα ‘θελα να αφιερώσω ένα ποστ μου
    (απ’τα ποστ ρεστάντ)

    καλημέρα Katabran

    Μου αρέσει!

  • Theorema

    Μια θηλυκή φωνή θέλει να σου μουρμουρίσει ένα τραγούδι… Με αγάπη 🙂

    Μου αρέσει!

  • Soduck

    Δεν αντέχω τι να πω, γιατί δεν ξέρω πως να το πω. Ίσως μπορεί να τα πει μια φωνή… όχι γατίσια και αισθαντική, αλλά στιβαρή και συνειδητά “θηλυκή”
    Άκου … μ αυτή τη σειρά
    πρώτα αυτό

    και αμέσως μετά αυτό

    Και τα δύο, για το άκουσμά τους χρειάζονται αυτόν τον ιδιότυπο κυνισμό σου (που σε αντίθεση με τον φίλτατο κ. Κουρελάριο, θεωρώ ότι σε κατακλύζει)

    …αλητεύεις Katabran;

    Μου αρέσει!

  • Soduck

    (στο δεύτερο, το βλέμμα της λέει πιο πολλά απ τα λόγια της).

    Υ.Γ. Απ ότι έχω καταλάβει ίσως δεν είναι το είδος της μουσικής που ακούς, αλλά ελπίζω να το αντέξεις για έξι λεπτά περίπου…

    Καλημέρα!

    Μου αρέσει!

  • xroma anemou

    Πω πω…. τι να πω για όλα τα τραγούδια στη σειρά. Ευχαριστώ…

    Soduck, δεν το ήξερα το «Γυναίκες». Το στέλνω κατευθείαν για απάντηση σε μια αδιέξοδη κουβέντα…

    Όσο για το «Δεν έχω χρόνο μάτια μου» είναι όλα, το βλέμμα της, τα λόγια, οι σκηνές στο βιντεάκι… άσε…

    ΥΓ. Katabran, πάλι κάτι έκανα στον υπολογιστή (προσπαθώντας να διορθώσω κάτι άλλο – που δεν μπόρεσα να το διορθώσω τελικά, τι έκπληξη!) και κάθε φορά πρέπει να ξαναγράφω μέιλ και νικ. Πατάω τώρα την ειδοποίηση για μέιλ αν υπάρχουν καινούργια άρθρα, μπας και διορθωθεί η κατάσταση.

    Μου αρέσει!

  • katabran

    φχαριστώ σας…
    πάω για τη μουσική αποξένωση που μου χαρίσατε!

    Μου αρέσει!

  • Μοναδική Τριανταφυλλιά

    …υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στη *μοναξιά* και τη *μοναχικότητα*.
    Όταν νιώθεις μοναξιά, σκέφτεσαι τον άλλον, σου λείπει ο άλλος, είσαι
    εξαρτημένος. Η μοναξιά είναι μια αρνητική κατάσταση.
    Η μοναξιά είναι η απουσία του άλλου. Η μοναχικότητα είναι η παρουσία του
    εαυτού. Η μοναχικότητα είναι πολύ θετική, είναι αληθινή ελευθερία. Είναι
    μια παρουσία που ξεχειλίζει. Είσαι τόσο γεμάτος από παρουσία, που
    μπορείς να γεμίσεις ολόκληρο το σύμπαν με την παρουσία σου και δεν
    υπάρχει η ανάγκη του άλλου.

    από το βιβλίο του Όσσο «Από τη μοναξιά στη μοναχικότητα»

    Μου αρέσει!

  • drg2 ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ

    Μοναξιά, σημαίνει κουράστηκα να δινω και να παιρνω και γίνομαι ένας πλήρης μοναχικός, μέχρι που η μοναδικότητά, μου δείχνει το ελάχιστο που καταλαμβάνω στο σύνολο.Τό σύνολο με τρομάζει γιατί είναι μικροπρεπές και δεν χωρώ ή μάλλον τεράστιο και φοβάμαι μην χαθώ μέσα του. Ένα μου μένει ,να γίνω αρχηγός και να το φτιάξω στα μέτρα μου,μα έχει πολλούς αρχηγούς, ίσως τενεκέδες, μα δεν μπορώ να τους πολεμήσω γιατί κάνουν θόρυβο που με τρελένει.Πιό λογικό βρίσκω να αποσυρθώ στην κλίνη μου,με τις δικές μου σκέψεις, ελπίζοντας στην αίσθηση κάποιου πρωτότυπου ονείρου.Το βρήκα κινδυνεύω απο κατάθλιψη., η ανια με κουράζει που ποτέ δεν κουράζομαι. ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ.σ.σ. μια βόλτα σε μουσείο θα φτιάξει πιστεύω την διάθεσή σου.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac