γαβ! γαβ…γαβ!

γαβγίζεις;

φυσικά και γαβγίζω! ζει κανείς μ’ενα ξερό μισθό;

μα πρέπει να μιλάς! να μιλάς!

δοκίμασα να μιλήσω όπως είχε πει κάποιος στην επιφάνεια του κόσμου αλλά το βρήκα εξαιρετικά δύσκολο κι επικίνδυνο…

γιατί;

γιατί κάθε αντίλογος κάτω απ το φλοιό βγαίνει στην επιφάνεια πολλαπλάσιος!

σεισμολογικό ακούγεται…και φοβικό συνάμα!

είναι!

εξάλλου  η αρχιτεκτονική του ανθρώπινου μυαλού περιλαμβάνει αρκετά προϊστορικά σπήλαια κατοικημένα από πανάρχαιους φόβους και ένστικτα!

και τι σχέση έχει αυτή η διαπίστωση με το να συμπληρώνεις το “εισόδημα” γαβγίζοντας;

χμμ, έτσι αποφεύγω να ενεργοποιήσω την τάση μου να λειτουργώ ενίοτε υπερβολικά προθετικά,   αναγνωρίζοντας  στιγμιαία απειλητικές προθέσεις! στο “σκύλος που γαβγίζει δεν δαγκώνει” νιώθoυν ασφαλείς οι γύρω μου , τα λοιπά να παν’ να …

δεν ξέρω για σένα αλλά εγώ λατρεύω τις βόλτες με το κουτάβι μου…

κι εγώ κυρίως να τις σκέφτομαι…

πάμε μια σκέψη;

υγ. αν δεν έγινα κατανοητή αναγνώστη μου δε φταίω εγώ, η διαλεκτική αλκοόλη πηδάει …την καλημέρα μου!

Advertisements

17 responses to “γαβ! γαβ…γαβ!

  • Soduck

    «Πάμε μια σκέψη;» Μου φτιάξατε τη μέρα!

    Ως πιθανή απάντηση στο γάβγισμα που δεν δαγκώνει θα σας παραπέμψω στον αγαπημένο κ.Κ και τις γάτες

    Καλημέρα!!

    Μου αρέσει!

  • χ.κ.

    απ’το πολύ κρύπτογραφικό στο τέλος θα ξε-χάσουμε τι θέλαμε να πούμε καλή μου Κ
    θέλει ένα θάρρος συμφωνώ να βγαίνουμε στην επιφάνεια και να μιλάμε καθαρά, να πούμε «σ’αγαπώ», κι αν σπάσουμε και κανά πόδι
    δεν είναι και το τέλος του κόσμου (μπορεί να είναι κι αφορμή για κάτι ακόμα ομορφότερο)
    τρίποδο+μονόποδο=τετράποδο ωραία τους ταίριαξες αυτούς τους δύο!
    γαβημέρα 🙂

    Μου αρέσει!

  • xroma_anemou

    Άσε καλύτερα, katabran…

    Τη δική μου τη ζωή (και όχι μόνο!) την πήδηξαν οι αλκοόλες και τα ψυχωτικά άλλων (α! μην ξεχάσω και το «πατάω επί πτωμάτων» κάποιων τρίτων…)

    Καλύτερα που δεν είσαι κατανοητή, γιατί δε θέλω να σε καταλάβω σήμερα.

    Μου αρέσει!

  • kafsokaliva

    Επέτρεψέ μου την αντιγραφή, αλλά αισθάνομαι κάπως αλληλέγγυος.

    «…αν φερθείς με έλεος για τα χρωστούμενα, ακόμα και αν παραπονιέσαι φωναχτά, σατυρικά, με όσο χιούμορ και κουράγιο σου έχουν απομείνει, ίσως και να σε περάσουν για αυτό το “σκυλί” που γαβγίζει αλλά που τελικά δεν δαγκώνει. Αν πάλι, δεις τα αφεντικά σου με αυτή την άλλη, την εσχατολογική προοπτική τους, για το πώς μπορούν να γίνουν στο μέλλον και όχι μόνο για το πώς είναι τώρα και με πόση απαξίωση και αδιαφορία σου συμπεριφέρονται, τότε έχεις επιλέξει το δρόμο της επαιτείας. Δύσκολος δρόμος και σχεδόν απελπισμένος. Ωστόσο, λίγο αργότερα αντιλαμβάνεσαι και το εξής: Ότι και τα αφεντικά σου έχουν κάνει την δική τους επιλογή! Επέλεξαν τα ήσυχα «σκυλιά» που δαγκώνουν! Τους αφήνεις λοιπόν να πορεύονται με τις δαγκωματιές τους.

    Γι’ αυτό, συνέχισε το γάβγισμα Katabran…είναι ψυχοθεραπευτικά ασφαλές για σένα και κάρβουνο αναμένο για τους άλλους.

    Μου αρέσει!

  • xroma_anemou

    Τελικά είναι σαν τα δύο μισά του ουρανού… Εκείνοι που ψάχνουν να χορτάσουν και εκείνοι που δεν το ψάχνουν καν, που ξέρουν ότι το παιχνίδι το όρισαν και το έπαιξαν άλλοι γι’ αυτούς…

    Μου αρέσει!

  • χρηχα

    Καλησπέρα…..

    Υποκλίνομαι πάλι…..αυτό το κείμενο δεν είναι κείμενο, πεζό, είναι ποίηση…..

    (επίσης ζηλεύω ,λιγάκι, για την έμπνευση, που όπως φαίνεται έρχεται αβίαστα……)

    Μου αρέσει!

  • moodytimes

    Υπάρχει το γαύγισμα απο χαρα το οποίο έχει πολύ μεγαλύτερη ειλικρίνεια απο ένα φτηνό ,ψυχρό «πόσο χαίρομαι που σε βλέπω».
    Υπάρχει το γάβγισμα «αφήστε με ησυχο» που και πάλι το προτιμώ απο οποιαδήποτε μάσκα «πως μπορώ να βοηθήσω?»
    Μαθαμε να παραλληλίζουμε το γαβγισμα με ανικανότητα άρθρωσης λόγου.
    Γι αυτά τα προιστορικά ένστικτα και τους φόβους του ανθρώπινου μυαλού έχει γραψει πολλά κι ενδιαφέροντα ο Κωστής Παπαγιώργης.
    Το πόσο αγαπώ τα κουτάβια το ξέρεις καλά οπότε δεν επανέρχομαι.
    Αφήνω τη καλημέρα μου μαζί με το τραγούδι

    Μου αρέσει!

  • Ράκος Κουρελάριος

    Γαυγίσματα…
    Νιαουρίσματα…
    «Ανθρωπίσματα»…
    Η ζωή συνεχίζει την υπέροχη βόλτα της…

    Μου αρέσει!

  • Ράκος Κουρελάριος

    Όχι βέβαια! Μονάχη της ούτε βήμα δεν μπορεί να κάνει…

    Μου αρέσει!

  • drg2 ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ

    Xρόνια γαυγίζω με τις σκέψεις μου!!!!
    κάποιοι γελούσαν για να μην με βρίσουν.
    Ότι βάλλει ο νούς του ανθρώπου γίνεται!!
    Τώρα σιωπηλός, περιμένω με το ουρλιαχτό
    της πεινασμένης αγέλης , να ακουστεί
    της λύτρωσης το σύνθημα,πάνω στην γή.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac