η ιστορία έχει ξεκινήσει προ πολλού…

να ένα σπίτι μουσικής!

είναι φτιαγμένο από μουσικά λιθάρια, από μουσικές πέτρες…

οι τοίχοι του, όπως τους χτυπούν σφυράκια, κάνουν όλες τις νότες πιθανές…

ξέρω ότι υπάρχει ένα ντο δίεση πάνω από τον καναπέ, το φα, πιο οξύ, βρίσκεται κάτω από το παράθυρο, το πάτωμα είναι ολόκληρο φριαγμένο από σι ματζόρε, σε μια ερεθιστική απόχρωση…

υπάρχει μια εκπληκτική ατονική, σειριακή πόρτα: αρκεί να την αγγίξεις μόλις με τα ακροδάχτυλα για να παράγεις ένα σωρό αλά Νόνο – Μπέριο – Μαντέρνα…

να ωθήσεις σε παραλλήρημα τον Στοκχάουζεν, ο οποίος στην εικόνα εισχωρεί πιο δικαιωματικά από άλλους, μ’ εκείνο το «χάουζ» , «σπίτι» , ενσωματωμένο στο επίθετό του….

δεν πρόκειται μόνο για ένα σπίτι…

υπάρχει μια ολόκληρη μουσική χώρα αναγνώστη μου, που περιέχει το σπίτι – πιάνο, το σπίτι – αρμονία, το σπίτι – φαγκότο…

είναι μια χώρα ορχήστρα…

το βράδυ, οι κάτοικοι, παίζοντας τα σπίτια τους, δυο όλα κι όλα, δημιουργούν όλοι μαζί, δυο όλοι κι όλοι, ένα ωραίο κονσέρτο, προτού πάνε για ύπνο…

τη νύχτα, ενώ όλοι κοιμούνται, οι  «φυλακισμένοι» , δυο κι εκεί, παίζουν τα σίδερα του κελιού τους… κτλ…

η ιστορία έχει ξεκινήσει προ πολλού…

////////

μια πέτρα που ρίχνεις στη λίμνη προκαλεί ομόκεντρους κύκλους, οι οποίοι συνεχώς μεγαλώνουν στην επιφάνειά τους, εμπλέκοντας στην κίνησή τους, σε διαφορετικές αποστάσεις, με διαφορετικό αποτέλεσμα, το νούφαρο, τηνν καλαμιά, τη χάρτινη βαρκούλα, και το φελλό του ψαρά…

πράγματα, που το καθένα υπάρχει για λογαριασμό του, στην ησυχία ή στον ύπνο του, λες και τα καλούν στη ζωή, αναγκάζονται να αντιδράσουν, να έρθουν σε σχέση μεταξύ τους…

άλλες αόρατες κινήσεις αναπαράγονται πιο βαθειά, προς όλες τις κατευθύνσεις, καθώς η πέτρα βυθίζεται στη λίμνη μετακινώντας φύκια, τρομάζοντας ψάρια, προκαλώντας!

όταν, μετά, φτάσει στο βυθό, αναταράζει τη λάσπη, χτυπάει τα αντικείμενα που κείτονται εκεί ξεχασμένα: μερικά αποκαλύπτονται, άλλα σκεπάζονται με τη σειρά τους από την άμμο…

άπειρα γεγονότα, ή μικρογεγονότα αναγνώστη μου, συμβαίνουν σε σύντομο χρονικό διάστημα…

με τον ίδιο τρόπο μια λέξη, που τη ρίχνεις τυχαία στο μυαλό μου, παράγει και κύκλους στην επιφάνεια ή στο βυθό μου και εμπλέκει στην πτώση της ήχους, εικόνες, αναλογίες, αναμνήσεις, σημασίες και όνειρα σε μια κίνηση που δε με αφήνει ποτέ ήσυχη!

Advertisements

3 responses to “η ιστορία έχει ξεκινήσει προ πολλού…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac