με σταθερή προσήλωση στο αριστερό φτερό…

το ξέρω πως είναι έτοιμοι , κάθε στιγμή, ετούτη, ή την προσεχή, να ξεκλειδώσουν πόρτες, να γαντζωθούν σε κιγκλιδώματα, και να κοιτάξουν εχθρικά, πάνω ή κάτω, ανάλογα με τη δική μου θέση ως προς αυτούς… και νάτους, να διαμαρτύρονται, άλογα, κι απαιτητικά, γι αυτόν τον ανυπόφορο, λεν, θόρυβο, που δεν τους επιτρέπει να αφουγκρασθούν προσεχτικά το στάξιμο της οροφής, της βρύσης ή της μύτης τους, των πιο ευάλωτων,  εννοείται. εξ’ αυτών… τον θόρυβο που κάνει η κάσα μου, που κουβαλώ, εδώ και τόσες μέρες, τόσους ορόφους, τόσα σκαλιά, τόσο καιρό χαμένο, αντίς να κάθομαι σε αράπικα χαλιά, και τον ιστό της έμπνευσής μου να υφαίνω… αλλά οι μετακινήσεις μου, δε φταίω, είναι συνεχείς… και η κάσα μου βαριά…και τα ασημικά μέσα, εκτυφλωτικά… κι όπως τη σέρνω πίσω μου, αν έξαφνα κοντοσταθώ, κι η κλειδωνιά της χαλαρή, όλα τα ασημικά θα χυθούν και τότε είναι που όλοι θα απορούν, τι άνθρωπος είναι λες αυτός, και ποιες οι αποσκευές του! μήτε στιγμής ανάπαυση, όχι για μένα! όχι… κι άλλωστε το έλεγα και χθες, προχθές, όσο θυμούμαι, όροφοι, στάδια μεταβατικά… κάποτε, ξακουστή, θα γελώ με τούτες τις χρονοτριβές, τίποτε πίσω μου δε θα παίρνω… κάποτε, πια, ονομαστή, θα λεν για μένα, έχασε μια ζωή, κουβαλώντας σε σκάλες κακοτράχαλες, σε σκάλες γλυστερές… μία κάσα! ολόγιομη με ασημικά, ηχηρά, λαμπρά, κλασσικά, που κληρονόμησε και που δεν άνοιξε ποτέ, λιγάκι για να δει, τι καθυστέρηση οικτρή, και τι προσωπικότης! και οι διαμπερείς τους διατριβές, οξυδερκείς, θαυμαστικές, όλες απολογηματικές, το φέρσιμό μου θα εξηγούν, τον βίον και το έργο μου, έργο μιας τέτοια νιότης…με σταθερή προσήλωση στο αριστερό φτερό της!

.

Advertisements

7 responses to “με σταθερή προσήλωση στο αριστερό φτερό…

  • yannidakis

    οι μετακινήσεις δεν είναι κακές. Γιατί όμως σε κάσα; Κανείς δεν πρέπει να χάνει την ελπίδα της υγείας και ευημερίας στη ζωή, αλλιώς έχει χάσει και το νόημά της :[

    Μου αρέσει!

  • Theorema

    Μην απογοητεύεσαι, κοριτσάκι. Από τους απογοητευμένους πέφτουν τα κάστρα, και μόνο οι επίμονοι ονειροπόλοι αγγίζουν τελικά την όποια αλήθεια…

    Μου αρέσει!

  • moodytimes

    Ψάχνω κι εγω στη κάσα του μυαλού μου και διαβαζοντας σε ξεθαβω λίγο απο Καββαδία λίγο απο Καβαφη,μου έρχονται στο μυαλό τελείως αυθόρμητα σε διαβεβαιώνω,τέλος μου ήρθε το ΚΙΒΩΤΙΟ του Άρη Αλεξάνδρου.
    Να ξερεις μερικοί άνθρωποι έχουν το χάρισμα κι αυτά που αγγίζουν εκτός κάσας να τα κάνουν ασημικά….

    Μου αρέσει!

  • moodytimes

    Το παραπάνω τραγούδι ήταν απο το άλμπουμ που ψήφισα για καλύτερο το 1997….

    Μου αρέσει!

  • kafsokaliva

    Η μνήμη θανάτου – αν υπάρχει – είναι κάτι σαν χάρισμα. Ζωντανεύει και τους νεκρούς, τους πλησίον και τους μακράν. Όχι σαν ζόμπι, αλλά ως αναστημένους!
    Μου άρεσε.

    Μου αρέσει!

  • silentcrossing

    Το αριστερό φτερό της είναι πληγωμένο από τις πέτρες. Αν του βάλει λίγο ιώδιο σε μπαμπάκι να κλείσει η πληγούλα και μετά το δέσει με γάζα αντισηπτική μπορεί και να πετάξει πάλι στον ουρανό. Κι από ψηλά θα βλέπει όχι πόλεις και στάχτες και ανθρώπους, μα πεδιάδες και νησιά και θάλασσες τρικυμισμένες που μια παλιά εποχή αποκοίμισαν τα πάθη και καταδίκασαν τις πολιτείες σε αιώνια λήθη…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac