το παλιό δεν έχει πεθάνει , το καινούριο δεν έχει γεννηθεί…

γεια σου αναγνώστη μου!

χαθήκαμε αλλά οι μέρες με θέλουν κοντά στους μαθητές  κι έτσι σε παραμέλησα δικαιολογημένα!

οι ρόλοι εξάλλου που ο καθένας «παίζει» σε αυτή τη ζωή θέλουν πολλές πρόβες για να ‘χουν οι προσδοκίες αποτέλεσμα…

έτσι κι η αφεντιά μου είπε να εξασκηθεί πίσω από ένα θρανίο σήμερα…

ενόχλησα βέβαια κάποιους μαθητές που εξετάζονταν στη φυσική αλλά ήθελα να νιώσω το ίδιο με εκείνους!

διότι, δάσκαλος είναι ο αιώνιος μαθητής, αυτός που δεν σταματά ποτέ να ρωτάει, να ψάχνει, να διαβάζει, να μελετά, να αναθεωρεί, να βελτιώνει, να συμπληρώνει…

σε τι διαφέρει λοιπόν από τον μαθητή, παιδί, έφηβο ή ενήλικο που δεν σταματά ποτέ να ρωτάει, να ερευνά, να διαβάζει, να συζητά, να επανεξετάζει, να αναθεωρεί;

ο δάσκαλος υπερέχει επειδή γνωρίζει περισσότερα ή μήπως επειδή κατέχει τη μέθοδο απόκτησης της γνώσης;

όχι, δεν μας ενδιαφέρει ούτε η ποσότητα ούτε η σωστή μέθοδος: μας ενδιαφέρει ο πόθος, η ένταση της αναζήτησης, η φιλομάθεια…

αυτά μόνο οι μαθητές, ανεξαρτήτως ηλικίας, μπορούν να τα διδάξουν χωρίς να τα διδάσκουν!

η ίδια τους η ύπαρξη είναι ο καλύτερος δάσκαλος!

 ο καλύτερος δάσκαλος όμως πρέπει και να διδάσκει!

όποιος και όποια από τους μαθητές επιθυμεί να διδάξει κάτι, θα μπορεί να το κάνει!

είμαι βέβαιη ότι θα δεχτεί με κατανόηση, όπως όλοι μας, τις παρατηρήσεις και τις υποδείξεις των άλλων…

θα ήθελα να γνωρίζουν οι μαθητές-δάσκαλοι, ότι είμαι μαθήτρια-δασκάλα δεκαπέντε χρόνια και δεν έχω συναντήσει ακόμα άνθρωπο ανάξιο και ούτεπρόκειται να συναντήσω!

δεν μπορώ να καταλάβω την διαφορά μεταξύ της θεωρίας της σχετικότητας του Αϊνστάιν και της σπανακόπιτας της αναλφάβητης γιαγιάς μου…

δε μπορώ, τι να κάνουμε. . .

θα ήθελα επίσης να μπορούσαμε να γνωριστούμε από κοντά – να μαζευτούμε, να φάμε, να πιούμε και να συζητήσουμε…

 καλό το πισί αλλά μερικές φορές μπροστά του, μα τo γιαραμπή, νιώθω σαν το μοσχάρι που τρώει σανό στο παχνί. . . 

στη «θεολογία της προόδου» θα αφιερώσουμε μια διάλεξη με θέμα την τεχνολογία της απομόνωσης

θα τα ξαναπούμε…προς το παρόν σας εύχομαι υγεία και χαρά!

Advertisements

13 responses to “το παλιό δεν έχει πεθάνει , το καινούριο δεν έχει γεννηθεί…

  • yannidakis

    δε θα διαφωνήσω μαζί σου (ε, μην καταντήσει ρουτίνα), όμως θα προσθέσω την δική μου άποψη που λέει πως ο καλός δάσκαλος είναι αυτός που συνδυάζει τις γνώσεις με την μεταδοτικότητα, ουσιαστικά είναι αυτός που καταφέρνει να κάνει τον μαθητή που θέλει να διδαχθεί, ένα μορφωμένο άτομο… ή κάτι τέτοιο.

    όσο για το «πισι» εγώ πιστεύω πως μπορεί να μεταδώσει υπέροχα συναισθήματα, άρτιο διάλογο και έντονο πάθος. Νομίζω πως συμφωνείς κι εσύ :[

    Μου αρέσει!

  • moodytimes

    Α γεια σου κοπελούδα μ’ τα χαίρια του πισιου τα ζησες και τα ζησα.Σαφως και μαρεσει η κυβερνοτσαρκα αλλα εδω πάμε να αντικαταστήσουμε το πιασιμο του χεριου και το φιλί με το ποντίκι τα lol και τα λογκος…που λέει ο λόγκος
    Καμια θεωρία έστω και του Αινσταιν δε μου έδωσε τη ζεστασια και την επαφη που μου έδωσε μια σπανακόπιτα απο καρδιας.

    Μου αρέσει!

  • moodytimes

    Και φυσικά οι RAMONES δεν έμαθαν να μεγαλώνουν αλλα είχαν μάθει τι θα πει ανωριμο αλλα άμεσο rock n’ roll

    Μου αρέσει!

  • annyra

    Χα, ‘’ άνθρωπο ανάξιο’’ λατρεμένη Άννα δεν θα βρεις και συμφωνώ μαζί σου!
    καλή δύναμη, μια μεγάλη αγκαλιά.

    Μου αρέσει!

  • renata

    Έτσι, έτσι. Όποιος είναι στην εκπαιδευτική διαδικασία μ΄ανοιχτά μυαλά αυτό πρέπει να έχει συνεχώς στο νου του.

    Προσθέτω: Να κρατά επαφή με το παιδί μέσα του! 😉

    Μου αρέσει!

  • airesias

    Μου έδωσες την αφορμή να περπατήσω για μια ακόμη φορά στα χνάρια που αφήνουν τα παιδιά μεγαλώνοντας, μασώντας σπόρια φτύνουν τα φλούδια κατάμουτρα σ όλα τα μεγάλα και σπουδαία.
    Με αφορμή το τραγούδι θυμήθηκα αυτό.
    “Στα βήματα των παιδιών που δρασκελίζουν τον χρόνο στον κόσμο που έφτιαξαν οι μεγάλοι, δεν είναι δικός τους, κάπου αλλού βρίσκεται ο κόσμος των αγγέλων, μονό έρχονται για λίγο, έτσι από περιέργεια κι ύστερα …
    κι ύστερα οι θαυματοποιοί βιάζονται να τα μεγαλώσουν”.
    Και τέλος θα αποθέσω το ίδιο τραγούδι από τον δημιουργό του όμως με μια πιο κινηματογραφική προσέγγιση δια χειρός Jim Jarmusch…

    Μου αρέσει!

  • Dimitris

    Μου έδωσες την αφορμή να περπατήσω για μια ακόμη φορά στα χνάρια που αφήνουν τα παιδιά μεγαλώνοντας, και που μασώντας σπόρια φτύνουν τα φλούδια κατάμουτρα σ όλα τα μεγάλα και σπουδαία.
    Με αφορμή το τραγούδι θυμήθηκα αυτό.
    “Στα βήματα των παιδιών που δρασκελίζουν τον χρόνο στον κόσμο που έφτιαξαν οι μεγάλοι, δεν είναι δικός τους, κάπου αλλού βρίσκεται ο κόσμος των αγγέλων, μονό έρχονται για λίγο, έτσι από περιέργεια κι ύστερα … κι ύστερα οι θαυματοποιοί βιάζονται να τα μεγαλώσουν”.
    Και τέλος θα αποθέσω το ίδιο τραγούδι από τον δημιουργό του όμως με μια πιο κινηματογραφική προσέγγιση δια χειρός Jim Jarmusch…

    Μου αρέσει!

  • mplaougrinias

    Καλημερα
    Δεν είμαι ο πιο επιμελής μαθητης σου αλλα πέρασα για λίγο φροντιστήριο χε χε.

    Μου αρέσει!

  • Joker

    μάλλον είστε από τους λίγους δασκάλους που έχω γνωρίσει που έχουν τόσο ωραίες και σωστές απόψεις σχετικά με τους μαθητές και τους δασκάλους,δηλαδή ότι δεν διαφέρουν σε κάτι ούτε υπερέχει ο δάσκαλος του μαθητή…
    όσο για το τραγούδι…αγαπημένο! 🙂

    Μου αρέσει!

  • Theorema

    Υπέροχο, καλή μου παιδαγωγέ, και πάντοτε παραδειγματικό για όλους μας, όπως όλα τα κείμενά σου…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac