ίδια μελαγχολία…

ο κρύος χρόνος φτάνει στο τέλος του

με τη βαμβακερή μου ρόμπα ψάχνω για τον ήλιο στη βεράντα

ο νότιος κήπος είναι γυμνός

χωρίς φύλλα

τα σάπια κλαριά σωρός στο βορεινό

αδειάζω το φλυτζάνι ως στον πάτο

κι όταν κοιτάζω μες στην κουζίνα

η εστία είναι σβηστή

βιβλία και ποιήματα πεταμένα εδώ κι εκεί κοντά στην καρέκλα μου

όμως το φως σβήνει

και δε θα προλάβω να διαβάσω

η ζωή μου εδώ δεν είναι σαν την οδύνη στο Τσεν όπου ο Κομφούκιος πέθανε σχεδόν της πείνας

όμως μερικές φορές υποφέρω από μια φοβερή ντροπή

τρώω

μετά

άσε με να θυμηθώ…

για να καταλαγιάσω την ανησυχία μου

να πω

οι παλιοί σοφοί υπέφεραν από την ίδια μελαγχολία

Advertisements

6 responses to “ίδια μελαγχολία…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac