ο Δημόκριτος έλεγε…

πως ένα κακό χωρίς επανόρθωση είναι διπλό κακό!

γεια σου αναγνώστη μου,

το περασμένο σάββατο στην πόλη μου έγινε μια πανελλήνια πορεία κατά του αντιτρομοκρατικού νόμου…

έκλεισαν ρολλά, ερήμωσε η πόλη, μαζεύτηκαν οι κάδοι…

η πορεία άρχισε και … τέλειωσε!

γύριζα στους δρόμους, σπάνια έβλεπα άνθρωπο, η ησυχία ήταν εκκωφαντική…

κάποιοι λίγες ώρες πριν κυκλοφορούσε η φήμη πως θα καεί η πόλη σήμερα…

η βία αναγνώστη μου έχει κακή φήμη τελικά…

δεν είναι όμως τόσο τρομερή αν είσαι στη σωστή πλευρά της, είναι μάλλον ευχάριστη, πράγμα που σε μεγάλο βαθμό εξηγεί γιατί παραμένει δημοφιλής…

o Φερνάντο Σαβατέρ έλεγε πως είναι παράλογο να αντιλαμβανόμαστε την τρομοκρατία σαν ένα φαινόμενο που είναι παντού ενιαίο και ταυτόσημο…

το σάββατο στην έρημη πόλη, σκεφτόμουν τις λέξεις «εκφοβισμό» και «τρομοκρατία»…

τι είναι η τρομοκρατία αναγνώστη μου;

δεν είναι  μια μορφή εκφοβισμού;

κι από την άλλη τι είναι ο εκφοβισμός;

δεν είναι ένα εργαλείο  ελέγχου των ανθρώπων;

«βία στη βία της εξουσίας» λοιπόν υποτίθεται πως θα ασκούταν από τους διαδηλωτές του σαββάτου…

ποιας εξουσίας;

αυτής που, όπως έχει αποδείξει αιώνες τώρα η ιστορία, για να επηρεάσει τις κοινωνικές ομάδες, οφείλει να υπόσχεται σε αυτές εκείνο που επιθυμούν ή να τις απειλεί με εκείνο το οποίο φοβούνται!

φόβοι λοιπόν αναγνώστη μου έπεσαν στην πόλη μου εκείνη τη μέρα…

φόβοι πολλοί και διάφοροι…

όμως όλοι οι φόβοι που έχουν οι άνθρωποι δε συναγωνίζονται το φόβο του θανάτου!

θυμήθηκα τον Αλέξη Γρηγορόπουλο, τα επεισόδια που ακολούθησαν…

τα βάσανα και η έλλειψη ελευθερίας, η ανεργία και εξαθλίωση, φοβίζουν σε διαφορετικό βαθμό, αλλά η αφαίρεση της ζωής προκαλεί σε όλους ανατριχίλα… έτσι είναι και έτσι δικαιολογώ εγώ αναγνώστη μου την εκκωφαντική ησυχία που βασιλεύει στη χώρα μας τον τελευταίο καιρό…

η εξουσία δηλάδή καθώς και ο τρομοκράτης μιλούν μια γλώσσα που όλοι την κατανοούν:

να αποδεκατίσεις, δηλαδή να σκοτώσεις έναν στους δέκα, σε όλες τις γλώσσες σημαίνει ότι θα υποτάξεις τους άλλους εννέα!

όλες τις μέρες, πότε το μοναχικό πλήθος, και πότε η μεγάλη μυρμηγκιά,  σουλατσάρουν στους δρόμους των πόλεων αναγνώστη μου, δεν υπάρχουν φόβοι πυρπολήσεων μάλλον… τάξη και ασφάλεια δηλαδή!

μα τι είναι το μοναχικό πλήθος αναγνώστη μου;

τι είναι όλοι εκείνοι που αγκομαχούν και αναμειγνύονται στο πηγαινέλα της μεγάλης μυρμηγκιάς…

η πόλη, έρημη, μου θύμισε στρατόπεδο συγκέντρωσης, εκκενωμένο αλλά όχι ανύπαρκτο!

η τρομοκρατία μοιάζει με τα στρατόπεδα εξόντωσης…

βάζει στο μάτι κατά προτίμηση τα μέλη εκείνου που ο κοινωνιολόγος Ντέιβιντ Ρίσμαν αποκάλεσε  μοναχικό πλήθος, όλους εκείνους που αγκομαχούν και αναμειγνύονται στο πηγαινέλα της μεγάλης μυρμηγκιάς…

κάποτε, έπλητε γνωστές προσωπικότητες, τα αφεντικά, την εξουσία και τον πλούτο!

ήθελε να δείξει στους ισχυρούς του κόσμου ότι όσο υψηλή και αν είναι η θέση τους, αποτελούν στόχο της απελπισίας κάποιου που έχει αγανακτίσει από την -πραγματική ή υποτιθέμενη- έλλειψη δικαιοσύνης…

σήμερα όμως τα πράγματα άλλαξαν!

οι ισχυροί βρίσκονται πάντοτε στο στόχαστρο, αλλά οι τρομοκράτες προτιμούν την ποσότητα από την ποιότητα…

κι αυτό αναγνώστη μου, επειδή οι καταναλωτικές δημοκρατίες, εκείνες στις οποίες όλοι μπορούν να ψηφίζουν και η κοινή γνώμη είναι η φωνή της πολιτικής πλειοψηφίας, μπορούν να εκφοβιστούν πιο αποτελεσματικά όταν πλήττονται τυφλά μαγαζιά, νυχτερινά κέντρα διασκέδασης ή δίδυμοι πύργοι!

κάποτε ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, ασχολήθηκε με τις …βόμβες!

η πρώτη βόμβα, έλεγε, παράγει ανώνυμα θύματα και προκαλεί μια γενική αγανάκτηση εναντίον των δολοφόνων και ηθική υποστήριξη σε όσους ενεργοποιούνται για να τους τιμωρήσουν με τη μεγαλύτερη αυστηρότητα!

η δεύτερη ή η τρίτη βόμβα, αντιθέτως προκαλεί  διαμαρτυρίες εναντίον εκείνων οι οποίοι θα έπρεπε να εγγυώνται την ασφάλεια και δεν το κατορθώνουν!

όταν έρθει η σειρά της  έκτης ή της έβδομης βόμβας, οι φωνές ζητούν να ληφθούν υπόψη οι διεκδικήσεις των τρομοκρατών και ενίοτε κατηγορούν την κυβέρνηση για τυφλή αδιαλλαξία …

είναι τότε που οι φωνές πληθαίνουν, ίσως γίνονται και κυρίαρχες!

τότε,

έρχεται η ώρα του στοχασμού! για τις ιδεολογικές και κοινωνικές αιτίες που γεννούν τρομοκρατία σε κάθε ξεχωριστή περίπτωση…

ο στοχασμός βέβαια δεν συνεπάγεται την υποχρέωση να δείχνουμε κατανόηση για το φαινόμενο ή να του βρίσκουμε ελαφρυντικά και ακόμα λιγότερο να αρχίσουμε να υποχωρούμε…

το κακό βέβαια αναγνώστη μου, είναι πως στη χώρα μας άπαντες στοχάζονται!εκεί αρχίζει το παράλογο!

και είναι παράλογο να αντιλαμβανόμαστε την τρομοκρατία σαν ένα φαινόμενο που είναι παντού ίδιο και όμοιο!

να το ζωγραφίζουμε σαν ένα γιγάντιο πρόσωπο του Κακού το οποίο εκδηλώνεται πλήττοντας με διάφορους τρόπους το Καλό, που αντιπροσωπεύεται αντίθετα από τις κυβερνήσεις και τα υπάρχοντα κοινωνικο-πολιτικά συστήματα…

το να στοχαζόμαστε και να λέμε ότι το μόνο κακό είναι η τρομοκρατία της κουκούλας που θα έκαιγε την πόλη μου το σάββατο, λόγου χάρη, είναι σαν να σκεφτόμαστε ότι οφείλουμε να καταπολεμούμε μόνο την ασθένεια, χωρίς να διακρίνουμε αν προέρχεται από μόλυνση ή από έλλειψη υγιεινής, αν πλήττει τους πνεύμονες, το συκώτι ή την όραση…

ναι, ξέρω δεν είναι ωραίο να είμαστε άρρωστοι αναγνώστη μου, αλλά κανένας  δεν μπορεί να θεραπευτεί αν σε όλες τις περιπτώσεις εφαρμόζεται πάντοτε η ίδια θεραπεία πχ ηλεκτροσόκ ή ο νέος αντιτρομοκρατικός νόμος εν προκειμένω, αφού εναντίον της εφαρμογής του στη δίκη των  11 ανήλικων «τρομοκρατών» της Λάρισας στις 9 δεκέμβρη, πραγματοποιήθηκε η πορεία το περασμένο σάββατο…


εδώ, θα θυμηθείς αναγνώστη μου τα γεγονότα…

δε θα σε κουράσω πολύ ακόμα αναγνώστη μου…

θα ήθελα να είμαι σαφής όμως για να μην παρεξηγηθώ πάλι:

όσο και αν είμαστε πεπεισμένοι ότι η εγκληματική μέθοδος που χρησιμοποιεί τον άμαχο πληθυσμό σαν όμηρο είναι πάντοτε απαίσια και καταδικαστέα, δεν μπορούμε να αποδεχθούμε τη χρήση του όρου «τρομοκρατία» με τρόπο μονοσήμαντο και χωρίς συμπληρωματικές διευκρινίσεις για την Παλαιστίνη, την Κορσική, την Τσετσενία, την Κολομβία ή και για τη Νέα Υόρκη, το Ιράκ, τη Μαδρίτη, το Λονδίνο, τη Χώρα των Βάσκων…τη Λάρισα ή την Αθήνα…

υπάρχουν τρομοκρατίες που στηρίζονται στην αλαζονεία του φανατισμού και άλλες που επωφελούνται από την αληθινή απελπισία…

ορισμένοι τρομοκράτες εξεγείρονται ενάντια σε νόμους που περιθωριοποιούν τον πληθυσμό στον οποίο αναφέρονται, ενώ υπάρχουν άλλοι που επωφελούνται αντίθετα από νόμους που παραχωρούν ακόμα και προνόμια σε αυτούς τους πληθυσμούς…και ούτω καθεξής!

όμως εδώ που ζούμε αναγνώστη μου, το απίστευτο είναι ότι μετά από κάθε τρομοκρατική επίθεση υπάρχουν πάντοτε ευγενικές ψυχές που μιλούν για το «ανώφελο» της βίας…

δε συμφωνώ μαζί τους! κάνουν λάθος!

στην πραγματικότητα, για τη βία όλα μπορούν να λεχθούν εκτός από το ότι είναι ανώφελη!

αντίθετα είναι τόσο χρήσιμη ώστε δεν υπάρχει άλλη θεραπεία από το να την απαγορεύσουμε στα άτομα (και να παραχωρήσουμε, υπό αυστηρούς περιορισμούς, το μονοπώλιό της στο κράτος), γιατί διαφορετικά όλοι θα ένιωθαν τον πειρασμό να προσφύγουν σε αυτήν…

αυτά αναγνώστη μου πιστεύω εγώ και εκτιμώ ότι πιστοποιούν επαρκώς την αλήθεια του ρητού του Δημόκριτου, άσχετα αν συμφωνείς πλήρως ή εν μέρει μαζί μου!

να πούμε καλό δεκέμβρη ;

Advertisements

3 responses to “ο Δημόκριτος έλεγε…

  • yannidakis

    το προβλημα με μας ειναι οτι εσυ παρουσιαζεις μιαν απλη σκεψη με εναν πολυπλοκο τροπο, εγω παλι ρουφαω ενα προβληματικο ζητημα και με απλο τροπο το κανω να με προβληματισει.
    Η βια απο μονη της ειναι υπεροχη. Ξερεις ποσες φορες εχω ξεσπασει βιαια σε τοιχους, τιμονια, καρεκλες κλπ αντικειμενα;
    Το προβλημα εγκειται στην χρησιμοποιηση της ή μαλλον στην εφαρμογη της :[

    Μου αρέσει!

  • moodytimes

    Δημοκρατία….το κρατος ή η εξουσία του δήμου…του λαού
    Τρομοκρατία….το κρατος ή η εξουσία του τρόμου…με το τρόμο κυβερνώ , εξουσιάζω.
    Είδες μερικές φορες πως μπορει να δει κανεις τα πραγματα αν τα αναλύσει λίγο?
    Δε νομίζω να χρειάζεται να γραψω τίποτε άλλο.
    Βία ή βιά?Βία ή βιασύνη δηλαδή αν και σε κάποιες διαλέκτους η «βιά» σημαίνει και βία,μήπως και η βιασύνη δεν είναι βία πάνω στο χρόνο.
    Ολόκληρο θέμα είχε γίνει με την «βιά» του Αλαβάνου αλλα όποιος διαβαζε το Σολωμό…
    » Κάθε σῶμα ἱδρώνει, ρέει·
    λὲς κι ἐκείθενε ἡ ψυχὴ
    ἀπ’ τὸ μίσος ποὺ τὴν καίει
    πολεμάει νὰ πεταχθῇ.
    «Τῆς καρδίας κτυπίες βροντᾶνε
    μὲς στὰ στήθια τους ἀργά,
    καὶ τὰ χέρια ὅπου χουμᾶνε
    περισσότερο εἴν’ γοργά.
    Κάποιοι θίχτηκαν γιατι ειπώθηκε πως ο Υμνος Εις Την Ελευεθερίαν περιείχε βία..πιθανόν να πίστευαν πως η Ελλάδα ελευθερώθηκε στο SUPER DEAL του Φερεντίνου.
    Όχι οι κουκουλοφόροι που σκότωσαν τα παιδιά στη MARFIN είναι τρομοκρατες και όχι επαναστάτες…και οι επαναστάτες δεν είναι τρομοκρατες…επίσης τη γαλλική επανασταση δε την έκαναν ανεγκέφαλοι τραμπουκοι που είχαν την ιδιοτροπία να έχουν στο διατροφολόγιο τους ψωμί αντι για παντεσπάνι όπως πρότεινε η βασίλισσα…ούτε και την Οκτωβριανοί ένα μάτσο βολεμενοι αγρότες που έκαναν μπλοκα και δεν άφηναν το Τσαρο να πάει στη δουλειά του κι έτσι εκείνος κλαιγόταν στον Ρώσο Πρετεντερη.
    Οι επαναστάσεις συνήθως γίνονται απο απελπισμένους και καταπιεσμένους ανθρώπους,το απελπισμένο χερι το οπλίζει συχνά το άδικο και όχι η «λογική» τώρα πόσο η αντίσταση είναι «παράλογη» άλλο θεμα….αλλα τι να εξηγω πάλι τη διαφορα του «δικαιολογω» απο το «αιτιολογώ»?
    Είπαμε για κάποιους το τηλεκοντρόλ είναι προέκταση του μυαλού τους και ο σελιδοδείκτης τους φέρνει αλεργία.

    Μου αρέσει!

  • moodytimes

    Το Οκτωβριανοι με η….άλλο ήθελα να γραψω άλλο έγραψα..αχ αυτή η βιά μου.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac