λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μ’ αρέσουν…

θα μπορούσε να ‘ναι αλλιώς!

εγώ δεν ήθελα να  χαθώ στο μεγαλείο της πανσελήνου!

ήθελα άλλο, κανονικό προβολέα να φέγγει πάνω μας…

δεν ήθελα λάμψη fausse!

εσύ αναγνώστη μου ξέρεις τι σόι δορυφόρος σού είμαι…

συνεπώς ξέρεις πως δε θα σε άφηνα να εστιάσεις πάνω της…

εξάλλου προχθές, το ίδιο το φεγγάρι μού λεγε πως οι άνθρωποι  θα ανοίξουν τους αρχαιολογικούς χώρους για χάρη του, μου το λεγε και γέλαγε, διότι ούτε μεγαλύτερο θα ήταν από τις άλλες φορές που γεμίζει, ούτε δικό του είναι το φως!

ακόμα μου είπε πως δεν είναι ούτε χάρτινο!

μου είπε πως είναι στείρο και άγονο!

παραδέχτηκε πως είναι και λίγο σαν κι εμάς τους ανθρώπους, έχει και τη μυστική του, την κρυφή του σκοτεινή πλευρά!

και πίστεψέ με αναγνώστη μου, την ώρα που εσύ έχασκες εψές με το στόμα ορθάνοιχτο να κοιτάς το δίσκο του το φωτεινό, από πίσω ακριβώς υπήρχε πίσα και κατράμι το σκοτάδι!

λίγο νωρίτερα εγώ καθόμουν στην ακρογιαλιά, που ήταν αληθινή και  όχι ψεύτικη…που λέει  ένα άσμα!

καθόμουν ώρες αναγνώστη μου!

και το είδα βγήκε από τη θάλασσα!

βγήκες από τη θάλασσα; το ρώτησα

μου φάνηκε ότι μου κλεισε εκείνο το μάτι του το αχνόγκριζο και στράβωσε ένα χαμόγελο στο σκυθρωπό του στόμα…

(τώρα βέβαια, σκέφτομαι, πως αν ζούσα στη σκανδιναβία,  θα βλεπα δυο μάτια κι ανάμεσά τους δυο παιδιά να κουβαλούν μέσα σε κουβά νερό ή μήπως δάκρυα, μπορεί λέω τώρα να κουβαλούν και δάκρυα αφού ή όψη του μάλλον θλιμμένη μοιάζει μου…)

να πάρω το βιβλίο μου μαζί , έχει φως πολύ , άσε που μπορώ λέω να βουτήξω νύχτα, είναι τόσο καθαρά τα νερά που το πρωί σκεφτόμουν πως αν άφηνα το βιβλίο στον πάτο της θάλασσας θα βλεπα από την επιφάνεια να διαβάσω…

ξέχνα το! μου είπε

γιατί φεγγγαράκι μου λαμπρό φέγγε μου να κολυμπώ;

ξέχνα ότι ξέρεις για μένα! είμαι μεν ο κυβερνήτης σου αλλά εσύ απόψε άναψε τον προβολέα και ρίχτον σε αυτούς που  εκστασιάζονται επί τη ευκαιρία! και θυμήσου! ποτέ δεν είδε κανείς φως  στο βυθό!γκαραντί!

σύμφημι! του λέω και δένω τα χέρια πίσω μου…

φαντασία μου μεγάλη σαν εσέ δεν είναι άλλη,πάμε σε ένα αρχαιολογικό χώρο αναγνώστη μου!

άσε την ακρογιαλιά μου ήσυχη και συ και το αυγουστιάτικό σου φεγγάρι!

εγώ θα αρχίσω να κάνω κύκλους γύρω σου αναγνώστη μου μέχρι να με προσέξεις, μέχρι να αποσπάσω την προσοχή σου από τα δρώμενα επί τη ευκαιρία της πανσελήνου, παρατηρώ ένα κάποιο λάιφ στάιλ επί τούτου[;] χρωματάκι καροτέν σε αλλοδαπούς και ημεδαπούς, ψηφιακές λήψεις και εγκεφαλικές διαλείψεις [ο tempora, o mores!] μόνο κάτι τετράποδα συλλαμβάνω ανεπηρέαστα…

τελικά είχες δίκιο κύριε Σεφέρη…

«στα σκοτεινά πηγαίνουμε, στα σκοτεινά προχωρούμε


οι ήρωες προχωρούν στα σκοτεινά


λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μαρέσουν»

όπως προχθές αναγνώστη μου που το είδα  λιγνό  να ξαπλώνει και να ραχατεύει στην πλαγιά του βουνού που βλέπω από τη βεράντα μου  ή λίγες μέρες πιο πίσω που έμοιαζε στο νύχι που έκοψα από τον αριστερό μου αντίχειρα!


τώρα βέβαια , την επόμενη της πανσελήνου του αυγούστου, σκέφτομαι ποιος κοιτούσε ποιον αναγνώστη μου…

οι άνθρωποι το φεγγάρι ή το φεγγάρι τους ανθρώπους;

δε συμπεριλαμβάνω την αφεντιά μου στους τελευταίους καθόσον  είναι γνωστή η αδυναμία μου στα αστέρια και δη στα πεφταστέρια!

αυτά που πέφτουν μη αντέχοντας το βάρος των ευχών…

και μιας και όσοι οι άνθρωποι άλλες τόσες και οι επιθυμίες τους, έχω κι εγώ τις δικές μου μα δε ξέρω πώς γράφονται…

τόσα [ι] …

τώρα που ανέφερα τα πεφταστέρια, θυμήθηκα πως το φεγγάρι έχει κι άλλο ένα μειονέκτημα, είναι εξαιρετικά νωθρό!

ενώ η αδυναμία μου είναι τόσο ταχεία στην τροχιά της που δεν προλαβαίνω να ευχηθώ, χάνεται, σβήνει…

γι αυτό αναγνώστη μου, αν σου συμβαίνει και  σένα το ίδιο, κάνε ότι κάνω εάν και εφόσον είσαι σταθερός στις επιθυμίες σου κι αυτές μοναδικές για σένα, δηλαδή κάθε που βλέπεις πεφταστέρι πες:» ξέρεις εσύ!»


Advertisements

4 responses to “λίγες οι νύχτες με φεγγάρι που μ’ αρέσουν…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac