ZANAN-E BEDUN-E MARDAN

που πάει να πει “γυναίκες χωρίς άνδρες”!

ποιες είναι αυτές και πόσες;

στη ζωή πολλές, στην ταινία της Σιρίν Νεσάτ της,Ιρανής φωτογράφου και εικαστικού και τώρα κινηματογραφίστριας, είναι τέσσερις…

τέσσερις εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους γυναίκες, που ζουν στην Τεχεράνη του 1953(;)

αν πάρουμε τη χρονολογία αναγνώστη μου νέτη σκέτη θα θυμηθούμε εκείνη την περίοδο των πολιτικών αναταραχών, όπου  ένα πραξικόπημα που έκρυβε πίσω του ένα αγγλικό δαχτυλάκι αλλά μπροστά του φιγουράριζε η CIA, ανέτρεψε τον δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο της χώρας, το Μοχάμεντ Μοσαντέκ, και έφερε στην εξουσία τον Σάχη…

εκείνο το καλοκαίρι λοιπόν του 53 άρχισε η μεγάλη φιέστα της διεφθαρμένης αυτοκρατορίας, με τη βασιλική σύζυγο να ξοδεύει εκατομμύρια για να αγοράσει τέχνη και να κάνει φαντασμαγορικές φιέστες για τα 2.500 χρόνια της Περσέπολης…που και που εντοπίζονταν βέβαια και διάσπαρτα καλά μεταρρυθμιστικά στοιχεία μα το αποτέλεσμα ως γνωστό είναι η διακοπή της ομαλής πορείας του Ιράν προς τη δημοκρατικοποίηση που οδήγησε στην ισλαμική επανάσταση του 1979 με όλα τα τραγικά της αποτελέσματα…

αν τώρα αναγνώστη μου αναφερθούμε στο εν παρενθέση δικό μου ερωτηματικό,πάνω κάτω και πλαγίως, εμένα μου λέει η Νεσάτ, όπως ακριβώς το 1953 έτσι και το 2010, το θέμα είναι τέσσερα!

1,η προσωπική μοίρα του “κατοικιδίου” γυναίκα είναι συγχρονισμένη με τον βαθμό χειραφέτησης και ανεξαρτησίας της χώρας της…

2,το “κατοικίδιο” γυναίκα, στη συντριπτική πλειονότητα, αρνείται να το δει αυτό πόσο μάλλον να το πολεμήσει…

3,κάθε απόπειρα απελευθέρωσης ματαιώνεται από τα μεγάλα συμφέροντα…

4,και τέλος, όλη αυτή η ιστορία δεν έχει τόσο να κάνει με το πριν όσο με το τώρα…

αχ αλλάχ αλλάχ αγιατολάχ!

ποιες είναι αυτές οι τέσσερις γυναίκες που ο φακός της Νεσάτ καταγράφει με ένα σέπια κι όχι με ένα έγχρωμο φιλμ την ασπρόμαυρη ζωή τους;

η μεσήλικη Φακρί, εγκλωβισμένη σε ένα γάμο χωρίς έρωτα,απελευθερωμένη μεγαλοαστή, όταν εμφανίζεται ένας φίλος από τα παλιά παθαίνει και πεθαίνει με τα κομπλιμέντα, χωρίζει το στρατιωτικό σύζυγό της ονειροπολώντας μια ζωή με αγάπες και λουλούδια και αγοράζει ένα κτήμα μακριά από την Τεχεράνη…έχει σημασία αυτό αναγνώστη μου!

η Ζάριν, μια νεαρή πόρνη που  δεν της επιτρέπεται να βλέπει τα πρόσωπα των αντρών-πελατών, δε με πείραξε που δεν έμαθα τους λόγους για τους οποίους εκδίδεται, εξάλλου τοπρόβλημα είναι βασικά οι πελάτες κι όχι στο σύστημα που την υποχρεώνει να εκδίδεται, είναι πετσί και κόκκαλο, κάνει απεργία πείνας,μα δεν αρνείται μονάχα την τροφή, αρνείται τη ζωή, αρνείται την αντίσταση, οι άνδρες της προκαλούν αηδία, αισθάνεται βρώμικη και στο χαμάμ τρίβεται να καθαρίσει μέχρι που ματώνει, κι έτσι επιλέγει να αποχωρεί από τη ζωή και να παραδίδεται στην παντοτινή ξεκούραση…

η τρίτη γυναίκα, η Φαέζε είναι ένα κορίτσι με αξίες και αρχές, πιστεύει στο γάμο και στην προγαμιαία καθαρότητα, αλλά, βιάζεται από δύο άνδρες, οι αρχές και οι αξίες μετατοπίζονται μέσα της, αρνείται το καθεστώς της πολυγαμίας που οι θρησκευόμενοι ισλαμιστές εφαρμόζουν και συνεπής σε αυτό, αν και ερωτευμένη με τον θρησκευόμενο αδελφό της Μουνές που της προτείνει γάμο, λέει…

η ταινία ανοίγει και κλείνει με την Μουνές,αυτή ζει με τον θρησκευόμενο αδελφό της που της απαγορεύει να ενδιαφέρεται για την πολιτική, να ακούει τις ειδήσεις στο ραδιόφωνο και την πιέζει να παντρευτεί…δε βγαίνει έξω με ακάλυπτη κεφαλή…παρόλα αυτά η Μουνές είναι η πιο ενδιαφέρουσα προσωπογραφία, μια πολιτικοποιημένη γυναίκα, που κατέβηκε στους δρόμους, αναμείχθηκε με τους εξεγερμένους διαδηλωτές, εντάχθηκε σε ομάδα κομμουνιστών που η αστυνομία αργότερα εξολόθρευσε και, τέλος…

το θέμα δεν είναι το τέλος αναγνώστη μου, το θέμα είναι όπως εξηγεί και η ίδια με voice off ότι “βρισκόμουν εδώ, όχι για να παρακολουθήσω αλλά για να δω”…μα είτε με ή χωρίς φωνή μικρή μου Μουνές , εγώ δεν πρόσεξα τη φωνή του ιμάμη , μα το δικό σου πέταγμα είδα μαυροφορεμένο πουλί πάνω από την Τεχεράνη…

το θέμα επίσης είναι ο κήπος!

τι κήπος;

ένας κήπος της Εδέμ! ένας παράδεισος ίσως…

εκεί όπου αυτές οι τέσσερις γυναίκες συναντιούνται και μιλούν για βιβλία, διαβάζουν ποιήματα, τραγουδούν , χορεύουν, χαίρονται τη ζωή…

λένε πως ο Κήπος ως ιδέα ενέχει αυτό το στοιχείο της μεταρσίωσης…της μετάβασης επίσης σε μια γλυκιά εξορία…στα προάστια της Τεχεράνης!

αν και βρισκόμουν στα “Πλατάνια”, ένα θερινό σινεμά δίπλα στη θάλασσα, ένιωσα αναγνώστη μου ότι για μιάμιση ώρα περίπου δεν είδα μια ταινία, δεν παρεβρέθηκα σε μια προβολή, αλλά μπορεί και να μουν παρούσα σε μια ποιητική βραδιά, σε μια έκθεση φωτογραφίας ή …

σε μια εικαστική διαδήλωση!

μα ξέρω, είδα την ταινία ZANAN-E BEDUN-E MARDAN που πάει να πει ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΡΕΣ και δεν ήταν κάτι λιγότερο ή περισσότερο από ένα ακόμη στοχασμό πάνω στην ανθρώπινη μοίρα…

και δεν ένιωσα ασφυξία …με πήγαινε μια στην πόλη και μια στην εξοχή η Νεσάτ!

το έργο ανάσαινε μαζί με τους θεατές…

αντιθέσεις;πολλές…

δράση αντίδραση!έτσι εξάλλου κυλάει η ζωή…

θυμάσαι κάποτε αναγνώστη μου είχα γραμμένο αφήσει κάτι για τους ανθρώπους – νησιά…

τέτοιες είναι οι τέσσερις γυναίκες της Νεσάτ!

νησιά που αν αφουγκραστείς τους ήχους τους σου κόβεται η ανάσα…

άνθρωποι – νησιά που αν ακούσεις τους διαλόγους τους θέλεις να κρατήσεις σημειώσεις για τη…ζωή σου

αυτό είδα, αυτό λέω αναγνώστη μου…

κάποιοι μίλησαν για τυπική φεμινιστική παραγωγή – παρωχημένη ιδεολογικά, όμως – φτιαγμένη από γυναίκες για γυναίκες και με θέμα τις γυναίκες και την αντιπαράθεση των γυναικών με τους άνδρες…

μπορεί και να ναι έτσι, εγώ όμως βασίστηκα στην ποίηση και στην αλληγορία της διάθεσης της δημιουργού…που κι αυτή βασίστηκε λέει σε ένα μυθιστόρημα μαγικού ρεαλισμού της Σαρνούς Παρσιπούρ, δεν πρόκειται να το διαβάσω για να αποφανθώ ποιο απ τα δυο είναι καλύτερο, το μυθιστόρημα ή η ταινία, είναι αρχή μου αυτό εξάλλου…και δε θέλω να μάθω τι σημαίνει μαγικός ρεαλισμός επίσης!

η Σιρίν Νεσάτ είναι Ιρανή φωτογράφος και εικαστικός, ζει στις ΗΠΑ και με τις φωτογραφίες της (όπως η σειρά «Γυναίκες του Αλλάχ») όσο και με τις βιντεο-εγκαταστάσεις της, που έχουν εκτεθεί παγκόσμια, παρουσιάζει την καταπίεση και τα βάσανα της Ιρανής γυναίκας…


Advertisements

7 responses to “ZANAN-E BEDUN-E MARDAN

  • moodytimes

    Και φεμινιστικό να είναι το φιλμ ποιός την αδικεί?
    Τόση καταπίεση που έχουν δεχτει εκει οι γυναίκες δικαιολογεί απόλυτα τον όποιο «φεμινισμό»
    Προτείνω το ΠΕΡΣΕΠΟΛΙΣ και το Ο ΚΥΚΛΟΣ(αν και αυτό μαλλον δε βρίσκεται σε dvd)σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα παρόλο που η πρώτη ταινία είναι πιο κοινωνικοπολιτική.
    Σημερα στο βιβλιοπωλείο βρηκα ΤΟ ΟΛΙΣΘΗΜΑ ΤΟΥ ΤΣΩΡΤΣΙΛ σχετικά με Ιραν-Ιρακ τελικά δε το πήρα..στα υπ’όψιν
    Θυμαμαι όταν ο Ζουμπουλάκης είχε πει για το ΚΥΚΛΟ πόσο καλή ταινία ήταν και ο μαλάκας ο δημοσιογραφος με τον οποίο μίλαγε πεταει το αμίμητο.. «ωωωχ πάλι μιζερια με Περσίδες…δε μπορώ»
    Επειδη είχες απορία αν βλέπουν άντρες το SEX AND THE CITY…κατι σα τον παραπάνω παπαρα σίγουρα,τελικά η αποχαύνωση έχει πολλά πρόσωπα,ακόμα και μεταμοντερνα.

    Μου αρέσει!

  • moodytimes

    Υ.Γ
    Σπουδαιο το βιντεακι με τις φωτογραφίες και ωραία μουσική υπόκρουση

    Μου αρέσει!

  • mplaougrinias

    Για να πω την αλήθεια μου πέφτουν βαριές αυτες οι ταινίες.Δηλαδή δεν έχω το στομάχι να τις αντέξω….αλλά τις σεβομαι!!!
    Στο κάτω κατω με τι να ασχοληθούν οι γυναίκες στη Περσία με όσα περνάνε , σε ποιο κανάλι θα πάει η Τατιάνα ή αν η Μενεγάκη έχει νεώτερο γκόμενο όπως κάτι «προχωρημένες» στη δουλειά μου?

    Μου αρέσει!

  • ΑΜΑΝΤΑ

    Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά που μας γράφεις. Βέβαια εγώ βλέπω τις ταινίες πολύ μετά απο τις πρώτες τους προβολές, οπότε θα έχω το νου μου.

    Μου αρέσει!

  • angiecillin

    πριν λίγο καιρό συζητούσα με έναν στρατιωτικό που πέρασε μεγάλο διάστημα τόσο στο Ιραν όσο και στις στρατιωτικές χώρες… η κουβέντα ξεκινησε από τη μετεσάρκωση και το διαλογισμό και ως γνήσιος στρατιωτικός γυρίζει και μου λέει: «εγώ κοριτσάκι δεν πιστεύω σ αυτές τις μπούρδες, εσύ ομως που τις πιστεύεις να ευχαριστείς το θεό σου που σε έκανε γυναίκα που ζει στην Ελλάδα και όχι στο Ιράν… και πρόσεχε τις πράξεις σου σ αυτή τη ζωή μήπως την επόμενη σε στείλει να σπας πέτρες στα μέρη εκείνα…»

    το βίντεο φοβερό και η μουσική υπέροχη
    τα σέβη μου!

    Μου αρέσει!

  • angiecillin

    διόρθωση: οχι στρατιωτικές αλλά γειτονικές χώρες

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac