der verschollene

επιλέγω αυτόν τον τίτλο αναγνώστη μου διότι δε θέλω να βγω έξω από το έργο του Κάφκα

μετανιώνω που διάβασα αυτό το βιβλίο μετά τη Δίκη και τον Πύργο

αν είχε πέσει στα χέρια μου νωρίτερα, θα μου είχε δείξει έναν καινούριο δρόμο για την κατανόηση του έργου του Κάφκα

το δρόμο της απλότητας, της συμπόνοιας και της ανθρωπιάς

έτσι, όσο με αφορά, θα κέρδιζαν από μόνα τους τη θέση που τους αξίζει χωρίς διάφορες ερμηνείες τα άλλα δημοσιεύματα του συγγραφέα

όσο με αφορά πάλι, νομίζω ότι τη σημασία των έργων αυτού του συγγραφέα απλά έχω αρχίσει να τη διακρίνω

der verschollene ή στην Αμερική, είχε  σημιώσει πάνω πάνω στο χειρόγραφο ο Κάφκα

ο Αγνοούμενος δηλαδή


ποιος είναι αυτός;

αναγνώστη μου να σου συστήσω τον Καρλ, ένα αδύναμο και άπειρο παιδί

ένα παιδί μέσα στο θόρυβο της ζωής στην Αμερική

αν έχεις διαβάσει τη Δίκη και τον Πύργο, θα καταλάβεις πως πρόκειται για μια τριλογία

μια τριλογία της μοναξιάς

η αποξένωση ή απομόνωση του ατόμου ανάμεσα στους ανθρώπους σε όλο της το μεγαλείο, δοσμένη με απλό τηλεγραφικά παραστατικό τρόπο

η θέση του κατηγορούμενου στη Δίκη, η θέση του απρόσκλητου ξένου στον Πύργο, η θέση του Καρλ στην Αμερική, είναι τα τρία  θέματα που έχουν μια μυστική συγγένεια

μια συγγένεια καθαρή και συμβολική

αν και στον Αγνοούμενο, η γλώσσα δεν έχει πολλά συμβολικά τερτίπια, είναι μάλλον απλά εκφραστική

στο υπαίθριο θέατρο της Οκλαχόμα λοιπόν, ο Καρλ Ρόσμαν, ένα αθώο παιδί, υψώνει τις αντιστάσεις του σαν αγαθός και δίκαιος άνθρωπος

η παιδική αθωότητα, η συγκινητική αφέλεια και η αγνότητά του κρατούν το κακό μακριά

τον  συμπάθησα από την αρχή τον Καρλ

μέχρι το τέλος τον καμάρωσα!

είναι αδύνατο να υπερασπίσεις τον εαυτό σου αν δεν υπαρχει καλή θέληση στους άλλους, μου είπε γεμάτος θλίψη και παράπονο όταν βγήκε από την ανάκριση

δε σε προφύλαξε ο Κάφκα, του απάντησα

ούτε τους άλλους  Κ. προφύλαξε, μου ανταπάντησε

λες να ναι τόσο ψυχρός όσο λένε, τον ρώτησα

όχι, απλά είναι τόσο αυστηρός όσο και τρυφερός, με διόρθωσε, απέραντα συμπονετικός και λυτρωτικός επίσης, είναι Κ.αλός άνθρωπος

και δε μου λες, τον ρώτησα, στην Αμερική πόσες φορές μάτωσε η καρδιά σου;

όσες κι αυτουνού, μου απάντησε κρύβοντας με το κασκέτο του το βλέμμα του

ξέρεις Κ., μου θυμίζεις τον Τσάρλι Τσάπλιν, του είπα και του κατέβασα χαμηλότερα το γείσο

αναγνώστη μου, το όνομα Κάφκα είχε κάποτε αναχθεί σε γενική έννοια που εξέφραζε τα πνευματικά προβλήματα του ατόμου, τα προβλήματα που προκαλεί η αβεβαιότητα, τα αδιέξοδα

οσο με αφορά, ότι διαβάζω από Κάφκα, το σπάω κομματάκια όπως θρυμματίζω την εσωστρεφή μου φύση

δεν ταυτίζομαι μαζί του αλλά και δεν ξεχνώ τον αδιαπραγμάτευτο ρεαλισμό του, το χιούμορ του και τη θαυμάσια ειρωνία την οποία μπορώ να «κλέψω» για να υψωθώ στις μύτες των ποδιών μου, όπως ο Καρλ και να δω πάνω από τα φαινόμενα για να διατηρήσω τον «προβληματικό» μου χαρακτήρα

όταν διάβασα πως οι γονείς του Καρλ τον έβαλαν σε ένα πλοίο και τον έστειλαν από την Πράγα στην Αμερική επειδή σε ηλικία 16 ετών αποπλάνησε(;) μιια τριαντάρα υπηρέτρια και την άφησε έγκυο, θυμήθηκα ένα καθηγητή μου , φυσικό, που μου είπε από καθέδρας με αποδοκιμαστικό τόνο, «κάποτε τα πλάσματα του είδους σου τα έστελναν στην Αμερική»

με τον Καρλ, πήγα κύριε καθηγητά!

πήγα στην Αμερική μιας εποχής …αγνοούμενης

και όχι μόνο πήγα, αλλά συμφιλιώθηκα και με αυτούς που έστειλαν εκεί…

εξάλλου όπως και ο Κ. όταν έμπαινε κάπου , σκεφτόταν με ευχαρίστηση τι θα μπορούσε να βελτιωθεί εκεί και τι χαρά θα του ‘δινε αν καταπιάνοταν αμέσως με αυτό, χωρίς να λογαριάσει τον κόπο που θα απαιτούταν…έτσι κι εγώ κάνω

Advertisements

2 responses to “der verschollene

  • moodytimes

    Το πρώτο βιβλίο του Καφκα που διάβασα ήταν Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ,αυτό που με σημάδεψε ήταν Η ΔΙΚΗ.
    Πες στο καθηγητη σου ότι και πλασματα σα τους BEATLES και σα τον Chaplin τα έστελναν κάποτε στην Αμερική…….μήπως ξέρει και το αποτέλεσμα?
    Γαμω την ασχετοσύνη μου γαμώ….
    Α παρεμπιπτόντως και κάποιους επιστήμονες σα τον «συναδελφό» του τον Αινσταιν εκει τους οδήγησε ο δρόμος τους….

    Μου αρέσει!

    • katabran

      μου θύμισες μια σκηνή του βιβλίου όπου ο Καρλ, απολυμένος στέκει απεγνωσμένος δίπλα στην μαγείρισσα, μια πονεμένη γυναίκα και αυτή του λέει, δεν ανησυχώ για το μέλλον σου, ανησυχώ για το πρόσφατο παρελθόν σου…

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac