περπατώντας στην Αθήνα…

θυμάμαι ένα διήγημα, τη «Μνήμη» , του Στρατή Τσίρκα στα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της γ’ λυκείου, όπου ο συγγραφέας προβληματίζοταν για το πώς να γράψει ένα διήγημα για τη ζωή ενός φίλου, για κάποια επεισόδια από τη ζωή του και για το χαρακτήρα του…


διάβασα ένα αφήγημα του Σωτήρη Δημητρίου, έχω ξαναγράψει για το συγκεκριμένο συγγραφέα αναγνώστη μου, και σου ομολογώ ότι εντυπωσιάστηκα…

είπα, να ένα πρωτότυπο βιβλίο!

σε μια μέρα, έκανα ένα εντελώς διαφορετικό περίπατο στους δρόμους της Αθήνας, και ο κύριος Δημητρίου μου ανέλυε βήμα προς βήμα  την «περιπέτεια της γραφής»!

το ωραίο ήταν πως κάθε τόσο σταματάγαμε κάτω από μια νερατζιά, ή μια χαρουπιά, ή μια μελικοκιά, ή μια μεσκουλιά, ή μια μουριά, ή μια φραγκοσυκιά, ή… , μου λεγε μια μικρή χτυπητή ιστορία και κει που ήθελα κι άλλο, αρχίζαμε να προχωράμε διορθώνοντας κάθε τόσο το βήμα!

αλλά όχι το βήμα μας, το βήμα της γραφής διορθώναμε, αλλάζαμε λέξεις, στίξεις, ονόματα…, βρίσκαμε κακέμφατα και τους αλλάζαμε τα φώτα!

σε ένα καφενείο, κάτω από τον ίσκιο μιας μεσκουλιάς, έμαθα ότι κατά το φτάρνισμα τα σταγονίδια φεύγουν από το φάρυγγα προς τα έξω με ταχύτητα εξακοσίων πενήντα ή εφτακοσίων χιλιομέτρων την ώρα , δε θυμάμαι ακριβώς!

θυμάμαι ακριβώς όμως πως τα μέσκουλα έχουν την εξής επιστημονική ονομασία:

μελίκοκους εξαίσιους φου, φου, φουχτοφάγωτους!

κι άντε πάλι από την αρχή! κολλήσαμε στο φου και στη φούχτα, διότι η φούχτα έχει ένα πώς να το πω, συγγραφικό νάζι!ναι, νάζι!

είχε μια ποίηση αυτή η «βόλτα», και μια κατωφέρεια επίσης…

θαύμασα αυτή την πρωτότυπη κλίση…

ίσως σκέφτομαι σε αυτή οφείλεται η ροή του λόγου του συγκεκριμένου συγγραφέα…γράφει όπως μιλάει, διορθώνει, αλλάζει, υπογραμμίζει, διαγράφει,επινοεί…

ξεκινά από ένα σποράκι, ένα κουκουτσάκι και φτιάχνει ένα δένδρο στο πιτς φιτίλι!

κάποια στιγμή, στη σελίδα 13 μια λέξη, μια εικόνα, μια νύξη γίνεται μαγνήτης και έλκει αστραπιαία όλες τις σκέψεις και όλα τα συναισθήματα, παίρνει πάντα τη μορφή ενός ανθρώπου,ενός περιθωριακού ήρωα και γίνεται το επίκεντρο του διηγήματος…

σε προειδοποίησα αναγνώστη μου, το βιβλίο αυτό είναι … περίεργο!δεν υπάρχουν κεφάλαια και ο λόγος είναι συνεχής!

η πρώτη γραφή εναλλάσσεται με τους προβηματισμούς περί ορθότερης γραφής…και είναι πολλοί οι προβληματισμοί!

πόσοι;

όσοι και τα οπωροφόρα της Αθήνας ίσως…

κι αφού ο κύριος Δημητρίου αφιέρωσε ένα «βιβλίο» για αυτούς τους προβληματισμούς, σκέφτομαι κι εγώ να σου αφηγηθώ πώς προέκυψε όλο αυτό που διάβασες…

είχα δυνατό πονοκέφαλο και δεν  ήθελα να δω το πισί ούτε ζωγραφιστό από τη μια, αλλά από την άλλη, έκανα κάποια χιλιόμετρα για να δω έναν άνθρωπο που περπάτησα κάμποσο μαζί του…έκανε αρκετή ζέστη και γι αυτό χώθηκα κάτω από μια ανοιχτή βρύση, κατάπια δυο ντεπόν και καπάκι μια ζίρο…αφιέρωσα δεκαπέντε λεπτά στη ζωή μου και τριακόσιες πενήντα εννιά λέξεις στα «οπωροφόρα της Αθήνας»!

θα μπορούσα σκέφτομαι να αντέγραφα ένα απόσπασμα από το βιβλίο, η το κείμενο του ωπισθόφυλλου, το κάνουν πολλοί βλόγερς, αλλά ρε γαμώτο, μπας και τελικά το κάνουν επειδή δε διαβάζουν τελικά το βιβλίο;

λοιπόν,κάπου λέει ο ήρωας του βιβλίου ότι η κανονική διάρκεια της ζωής είναι σοφή!δεν το αντιγράφω όπως το λέει ακριβώς, απλά το γράφω όπως το θυμάμαι και το θυμάμαι επειδή μου άρεσε…αν σου κάνει κλικ η συγκεκριμένη προτασούλα αναγνώστη μου, ψάξτο!

κάπου αλλού πάλι, γίνεται ένας διάλογος που συμπτωματικά είχα παρόμοιο στις αρχές του μουντιάλ με ένα φιλαράκι…

κάποιος ρώταγε: στην Ακτή Ελεφαντοστούν πήγες;

ναι, απαντάει ο άλλος, όχι Ελεφαντοστούν, αλλά Ελεφαντόδοντος, όλοι λάθος το γράφουν, εγκυκλοπαίδειες, δημοσιογράφοι, τουριστικά φυλλάδια…

(αναρωτιέμαι πόσα λάθη τα κατοχυρώνει η ίδια τους χρήση αγαπητέ μου κ Δημητρίου!)

κλείνοντας θα ήθελα να υπενθυμίσω τις ευεργετικές συνέπειες του ντεπόν!

Advertisements

One response to “περπατώντας στην Αθήνα…

  • moodytimes

    Ένα Δεντρο μεγαλώνει στο Μπρουκλυν άλλα δεντρα μεγαλώνουν στην Αθήνα….αλλα αυτός ο βιβλιοφάγος είναι ένα δεντρο που όσο κι αν μεγαλώσει μέσα μου εμενα μου μοιάζει θαμνος!Συνέχιζε να σπερνεις μπας και δούμε προκοπή
    Ecole Des Etudes Zagars

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac