οι π(ρ)όζες μου…

σκέφτηκα σήμερα σε ένα διάλειμμα των αισθήσεων, τη μορφή της πρόζας στην οποία γράφω…

αλήθεια πώς γράφω;

είδα όπως πολλοί άλλοι, τη βούλησή μου να διαστρεβλώνεται από την επιθυμία να έχω ένα σύστημα κι έναν κανόνα!

ασφαλώς και έγραφα πριν από τον κανόνα και το σύστημα!

ως προς αυτό συνεπώς, δεν είμαι διαφορετική από τους άλλους…

αναλύοντάς με το απόγευμα, ανακαλύπτω ότι το υφολογικό μου σύστημα βασίζεται σε δυο αρχές και πάραυτα, σύμφωνα με τον καθιερωμένο τρόπο των κλασσικών μας, ανάγω αυτές τις δυο αρχές σε γενικές βάσεις κάθε συστήματος:

να λέμε ότι αισθανόμαστε ακριβώς όπως το αισθανόμαστε, καθαρά αν είναι καθαρό, σκοτεινά αν είναι σκοτεινό, συγκεχυμένα αν είναι συγκεχυμένο και να κατανοούμε ότι η γραμματική είναι εργαλείο και όχι κανόνας…

ας υποθέσουμε ότι βλέπω μπροστά μου ένα κορίτσι με αντρικούς τρόπους…

ένας κοινός άνθρωπος θα πει:

αυτό το κορίτσι μοιάζει με αγόρι

ένας άλλος κοινός άνθρωπος αλλά πιο κοντά στη συνείδηση του «όταν μιλάω είναι λέω», θα πει:

αυτό το κορίτσι είναι ένα αγόρι

ένας άλλος, ο οποίος έχει εξίσου συνείδηση των απαιτήσεων της έκφρασης, αλλά που ενδιαφέρεται περισσότερο για την ακρίβεια, που είναι η λαγνεία της σκέψης, θα πει:

αυτό το αγόρι

εγώ θα πω:

αυτή το αγόρι, παραβιάζοντας τον πλέον στοιχειώδη κανόνα της γραμματικής, που απαιτεί να υπάρχει συμφωνία γένους και αριθμού ανάμεσα στην αντωνυμία και το ουσιαστικό…

και θα έχω πει πολύ σωστά!

θα έχω μιλήσει επακριβώς, φωτογραφικά, πέραν της κοινοτοπίας, του κανόνα και της καθημερινότητας!

δε θα έχω μιλήσει, αλλά θα έχω πει!

η γραμματική, ορίζοντας τις χρήσεις, προβαίνει σε ταξινομήσεις νόμιμες και εσφαλμένες…

ταξινομεί, παραδείγματος χάρη, τα ρήματα σε μεταβατικά και αμετάβατα, συνεπώς, ο άνθρωπος που ξέρει να πει, ωφείλει πολλές φορές να μετατρέπει ένα ρήμα μεταβατικό σε αμετάβατο προκειμένου να φωτογραφίσει πώς αισθάνεται, κι όχι, όπως ο κοινός άνθρωπος-ζώο, για να το δει στα σκοτεινά…

αν θέλω να πω πως υπάρχω, θα πω «είμαι»

αν θέλω να πω πως υπάρχω ως ξεχωριστή ψυχή, θα πω «είμαι εγώ»

αλλά αν θέλω να πω πως υπάρχω ως οντότητα που ορίζει και σχηματίζει τον εαυτό της, που ασκεί από κοινού με αυτόν  τη λειτουργία της δημιουργίας, πώς θα πρέπει να χρησιμοποιήσω το ρήμα «είμαι»;

δεν έχω παρά να το μετατρέψω αιφνίδια σε μεταβατικό!

και τότε, θριαμβικά, αντιγραμματικά ανώτατη, θα πω «με είμαι»

θα έχω πει μια φιλοσοφία με δυο μόνο λεξούλες!

δεν είναι προτιμότερο από σαράντα φράσεις με τις οποίες δε θα λεγα τίποτα;

τι περισσότερο θα μπορούσαμε να ζητήσουμε αναγνώστη μου από τη φιλοσοφία και την έκφραση;

ας υπακούουν στη γραμματική όσοι δεν ξέρουν να σκεφτούν αυτό που αισθάνονται…

ας τη χρησιμοποιούν όσοι ξέρουν να διατάζουν τις εκφράσεις τους…

κάποτε είχα διαβάσει ότι σε μια δημόσια ομιλία του ένας ρωμαίος βασιλιάς, που τον έλεγαν Σιγισμούνδο, διέπραξε ένα γραμματικό λάθος και επικρίθηκε γι αυτό…

(σου θυμίζει κάποιον ο Σιγισμούνδος; δεν είναι του παρόντος να ξεφύγουμε)

ξέρεις αναγνώστη μου τι απάντησε σε αυτόν που τον κατηγόρησε;

είμαι ο βασιλεύς της Ρώμης και υπεράνω γραμματικής!

και η ιστορία λέει ότι έμεινε γνωστός ο Σιγισμούνδος super-grammaticam!

εξαίσιο σύμβολο!

καθένας που ξέρει να πει αυτό που λέει είναι, με τον τρόπο του, βασιλεύς της Ρώμης…

katabran super-grammaticam!

ο τίτλος δεν είναι μικρός, και ψυχή είναι «με είμαι»


όλο αυτό το … super grammaticam κείμενο χρωστά τη δημιουργία του σε μια κουβέντα που έκανα με έναν συγκεκριμένα αφηρημένο άνθρωπο χθες και σε  ένα μπιλιετάκι που μου άφησε ένας φίλος προχθές…

σήμερα όμως εγώ, εκείνο που θέλω να πω είναι :

πέρασα ένα υπέροχο σαββατοκύριακο, την άλλη φορά δε θα ξεχάσω να πάρω ακουστικά να ακούω μόνο ερα σπορ, έτσι το πολύ πολύ να γράψω όπως ο Blaugrinias…

Advertisements

4 responses to “οι π(ρ)όζες μου…

  • yannidakis

    δεν μου κανει εντυπωση.
    αλλα η αναλυση σου με αιφινδιασε σημερα. Εννοω πως η δικη σου η γραφη πρεπει να ειναι η μοναδικη που δε χωρα αναλυση :[

    Μου αρέσει!

  • MPLAOUGRINIAS

    Tι να πω τοτε….. τιμη μου και καμαρι μου!!!!!
    Το έκανα Mplaougrinias και όχι Blau..που είναι το σωστό για να είμαι εγώ.
    Τι παρεες κανεις και γραφεις τετοια κείμενα….???
    Να περασεις και ακόμα καλύτερα Σαββατοκύριακα εύχομαι

    Μου αρέσει!

  • MOODYTIMES

    Να γραψεις σα το Μπαλουγκρίνια????
    Με είμαι να φεύγω για Ταγκανίκα…δε θα το αντεξω σε διπλή συσκευασία
    Και GINGER BAKER……καλα πάμε
    Εγω πάλι απο τις 19,30 χθες μιλάω με τη σκεψη μου που δε με διορθώνει και με ακούει υπομονετικά….
    Εμ που πας κοπέλα μου χωρίς ακουστικά?
    Παω ν’ακούσω ένα άλμπουμ που έψαχνα……16 έτη το τσάκωσα σήμερα και έχει Super Africatamtam.

    Μου αρέσει!

  • yannidakis

    «καταχώρηση τσι μέρας» για την Δευτέρα σύμφωνα με την ομώνυμη λίστα του yannidakis live, η καταχώρηση σου τούτη.
    Καληνωρίσματα :[

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac