κήποι

ξεκινώ να γράφω πάλι καθισμένη στο παγκάκι ενός κήπου…

δεν ξέρω τι το παράξενο και φτωχό υπάρχει στη βαθύτερη ουσία των κήπων των πόλεων που μπορώ να το νιώσω καλά μόνο όταν δε νιώθω εγώ καλά…

ένας κήπος είναι κάτι σαν σύνοψη του πολιτισμού!

μια ανώνυμη μεταλλαγή της φύσης…

τα φυτά είναι εδώ βέβαια, αλλά υπάρχουν δρόμοι…

τα δέντρα αναπτύσσονται, αλλά κάτω από τη σκιά τους υπάρχουν παγκάκια…

ευθυγραμμισμένα προς όλα τα σημεία, στον ελάχιστο χώρο μιας πλατείας, φαίνονται μεγαλύτερα, και είναι σχεδόν πάντα κατειλημμένα…

δεν μισώ την κανονικότητα των λουλουδιών στα παρτέρια!

αυτό που μισώ είναι η δημόσια χρήση των λουλουδιών!

αν τα παρτέρια βρίσκονταν σε περιφραγμένα πάρκα, αν τα δέντρα αναπτύσσονταν πάνω σε όχθες, αν τα παγκάκια ήταν άδεια, θα έβρισκα κάποια παρηγοριά στην ανώφελη ενατένιση των κήπων!

όμως στην πόλη, ευθυγραμμισμένοι αλλά χρήσιμοι, οι κήποι είναι για μένα σαν κλουβιά στα οποία ο πολύχρωμος αυθορμητισμός των δέντρων και των λουλουδιών έχει όσο χώρο χρειάζεται ώστε στην ουσία να μην τον έχει, τόπο για να μη βγαίνει από αυτόν, έχει και την ομορφιά την ίδια όμως χωρίς τη ζωή που της αναλογεί!

αλλά είναι μέρες που αυτό το τοπίο στο οποίο μπαίνω σαν κομπάρσος σε κάποια κωμικοτραγωδία, μου ανήκει!

αυτές τις μέρες πλανώμαι, αλλά τουλάχιστον, κατά κάποιο τρόπο, είμαι πιο ευτυχισμένη…

αν κάπως αφαιρεθώ, πιστεύω πως έχω πραγματικά σπίτι, εστία, πού να γυρίσω….

αν ξεχαστώ, είμαι άνθρωπος φυσιολογικός, προορισμένος για κάποιο σκοπό, ξεσκονίζω το άλλο μου φουστάνι και διαβάζω βιβλία σε ίσκιους…

αλλά η ψευδαίσθηση δε διαρκεί πολύ, όχι γιατί από μόνη της δε διαρκεί,  αλλά γιατί έρχεται η νύχτα και οι ίσκιοι δε βοηθούν…

και το χρώμα των λουλουδιών, η σκιά των δέντρων, η ευθεία γραμμή των δρόμων και των παρτεριών, όλα σβήνουν και συρρικνώνονται…

πάνω από την πόλη και από το ότι είμαι άνθρωπος, ανοίγει ξαφνικά, σαν το φως της μέρας να ήταν αυλαία θεάτρου που σηκώνεται για μένα, ο απέραντος διάκοσμος των αστεριών και τότε ξεχνάω με τα μάτια την άγνωστη πλατεία του θεάτρου και παραφυλάω, με την ταραχή ενός παιδιού στο τσίρκο, τους πρωταγωνιστές ,να κλειδώνονται και να αγαπιούνται στον ίδιο κήπο !

είμαι απελευθερωμένη και χαμένη σε ξένο όνειρο…

αισθάνομαι…

τρέμω από κάποιο πυρετό…

είμαι εγώ όμως…

Advertisements

5 responses to “κήποι

  • yannidakis

    ειναι ο ανθρωπος παραξενος ή τα οσα συμβαινουν αναμεσα του;
    ποτε δεν απαντησα στην ερωτηση αυτη :[

    Μου αρέσει!

  • moodytimes

    Θυμήθηκα το Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ….το άλλαξα σε Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕΣΑ ΜΟΥ.
    Κάποιες φορες καλό είναι να ξεχνιώμαστε κοιτώντας το περιβόλι που κρύβουμε μέσα μας,αν κρύβουμε.Όλο και κάποιος μας το φροντίζει.Μοιάζει κι αυτό εγκλωβισμένο αλλά δεν είναι,γίνεται απέραντο και μέσα σε αυτό γυρνάμε ελεύθεροι κοιτώντας λουλούδια και δέντρα.

    Μου αρέσει!

  • yannidakis

    «καταχώρηση τσι μέρας» για την Δευτέρα σύμφωνα με την ομώνυμη λίστα του yannidakis live, η καταχώρηση σου τούτη.
    Καληνωρίσματα :[

    Μου αρέσει!

  • MPLAOUGRINIAS

    Αν σε τετοιους καιρους μπορείς να χαζεύεις κήπους και να αισθάνεσαι απλά ΞΕΧΩΡΙΖΕΙΣ!!!!!
    Υπερβολικός?Μπορει.
    Εγω ξέρω πως πρεπει να έχεις λουλουδια μέσα σου για να τα βλέπεις όλα αυτά.
    Καλό απόγευμα

    Μου αρέσει!

  • Chris

    Υποπτεύομαι ποιος είναι ο επίμονος κηπουρός σου.
    Δε θέλω ούτε να σε σκαλίσω, ούτε να σε ποτίσω, εγώ είμαι μόνο ο επίμονος αναγνώστης σου που νοικιάζω τις σκιές σου.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac