ανασήκωμα των ώμων

συνήθως δίνουμε στις ιδέες μας το χρώμα των εννοιών που έχουμε για το γνωστό…

αν ονομάζουμε ύπνο το θάνατο, είναι γιατί έξωθεν μοιάζει με θάνατος…

αν ονομάζουμε το θάνατο νέα ζωή, είναι γιατί μοιάζει με κάτι διαφορετικό απ’ τη ζωή…

με αυτές τις μικρές παρανοήσεις γύρω από την πραγματικότητα κατασκευάζουμε τα πιστεύω μας και τις ελπίδες μας, και ζούμε με κάποια ξεροκόμματα αποκαλώντας τα γλυκίσματα, όπως τα φτωχά παιδιά παίζουν παριστάνοντας ότι είναι ευτυχισμένα…

έτσι όμως είναι όλη η ζωή, έτσι είναι τουλάχιστον αυτό το σύστημα της ιδιαίτερης ζωής που γενικά ονομάζεται πολιτισμός…

ο πολιτισμός συνίσταται στο να δίνουμε σε κάτι ένα όνομα που δεν του αρμόζει, κι έπειτα να ονειρευόμαστε γύρω από το αποτέλεσμα!

και πράγματι, το ψεύτικο όνομα και το αληθινό όνειρο δημιουργούν μια νέα πραγματικότητα!

το αντικείμενο γίνεται πράγματι άλλο γιατί το κάνουμε άλλο!

κατασκευάζουμε πραγματικότητες!

η πρώτη ύλη εξακολουθεί να είναι η ίδια, αλλά η μορφή που της έδωσε η τέχνη δεν της επιτρέπει να εξακολουθεί να είναι η ίδια…

ένα τραπέζι από πεύκο είναι πεύκο, αλλά είναι και τραπέζι
καθόμαστε στο τραπέζι και όχι στο πεύκο, είχε πει κάποιος

ένας έρωτας είναι σεξουαλικό ένστικτο, ωστόσο δεν αγαπάμε με το σεξουαλικό ένστικτο αλλά με την προϋπόθεση κάποιου άλλου συναισθήματος…

και αυτή η προϋπόθεση είναι όντως ήδη ένα άλλο συναίσθημα!

δεν ξέρω ποιο ανεπαίσθητο παιχνίδισμα του φωτός, ή ακαθόριστος θόρυβος, ή ανάμνηση αρώματος, ή μουσικής που ενεργοποιήθηκε από κάποιο εξωτερικό ερέθισμα, μου έφερε ξαφνικά, καταμεσής του δρόμου όπου βρισκόμουν, αυτές τις σκέψεις που καταγράφω χωρίς βιασύνη, καθώς κάθομαι αφηρημένη στον κήπο μου…

δεν ξέρω που θα οδηγούσα τις σκέψεις μου, ούτε που θα προτιμούσα να τις οδηγήσω!

η μέρα έχει μια ελαφριά υγρή και ζεστή αχλύ, θλιβερή χωρίς απειλές, μονότονη χωρίς λόγο!

με πονάει κάποιο συναίσθημα που δε γνωρίζω, μου λείπει κάποιο επιχείρημα δεν ξέρω σχετικά με τι, δεν έχω βούληση στα νεύρα μου
είμαι ήρεμη κάτω από τη συνείδησή μου…

γράφω αυτές τις γραμμές, που τις συντάσσω μόλις και μετά βίας, όχι για να πω αυτό, ούτε για να πω κάτι άλλο, αλλά για να δώσω κάποια ασχολία στην αφηρημάδα μου…

γεμίζω σιγά σιγά, με γραμμές μαλθακές μ’ ένα μολύβι παλιό, που δεν έχω τη συναισθηματικότητα να ξύσω, το άσπρο χαρτί που χρησιμεύει για να τυλίγει ο φούρναρης το ψωμί, γιατί δε χρειαζόμουν κάτι καλύτερο και οποιοδήποτε έκανε τη δουλειά, αρκεί να ήταν λευκό…

είμαι τελικά ικανοποιημένη!

ακουμπάω πίσω στο κάθισμα…

το βράδυ δεν έπεσε μονότονο σήμερα αν και έπεσε δίχως βροχή, έπεσε μ’ ένα φως αποκαρδιωτικό και αβέβαιο…
και ανασηκώνοντας τους ώμους, σταματώ να γράφω γιατί σταματώ να γράφω…

ποτέ δεν ήμουν τόσο ασφαλής όσο μετά από μια ώρα και δέκα λεπτά

Advertisements

3 responses to “ανασήκωμα των ώμων

  • MOODYTIMES

    πάντως όταν ήμουν παιδί κι έπαιζα δε νόμιζα ότι ήμουν ευτυχισμένος… πραγματι ήμουν
    Τώρα όποτε παίζω, πάλι ευτυχισμένος είμαι….τα παιχνίδια αλλάζουν αλλά η πραγματικότητα που φτιάχνουν είναι το ίδιο ελκυστική.
    Την έχουμε αναγκη αυτή την «φανταστική» πραγματικότητα..την αλλαγμένη ας το πούμε έτσι.
    Παίζουμε με τις σκέψεις με τις λέξεις και όλο κάτι θα βγει,κάτι δικό μας. Το παιχνίδι μας,το πονημα μας η πραγματικοτητα μας.

    Μου αρέσει!

    • katabran

      είχα υπόψη μου την «ευτυχία» των φτωχών παιδιών Μούντυ…:)
      αυτά, ξεγελούν τις επιθυμίες τους με επινοήσεις…
      μεγαλώνοντας, συνειδητοποιούν το μεγαλείο της φαντασίας τους…
      όμορφο τραγούδι!
      το είχα βάλει κάποτε σε ένα κείμενο…

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac