το ταξίδι της καρτερίας και των καρτερικών

στη δική μου πύρινη άνοιξη!

στη δική μου πύρινη κόλαση!

δεν ξέρω πώς θα μπορούσα να συνδέσω ένα βιβλίο που διάβασα με ένα αποτυπωμένο συναίσθημα στην πρώτη του σελίδα, άρα δε θα το συνδέσω!


άνοιξη 2002…
περίοδος της δεύτερης ιντιφάντα…
ο Φάντελ αλ Κασάμ, ιδιοκτήτης της “Γαλιλαίας”, ανταποκριτής και βιβλιοπώλης, ζει με την οικογένειά του σε ένα στρατόπεδο δίπλα στη Ναμπλούς…
έχει δυο γιούς, το Ματζίντ, φοιτητή, και τον Αχμάντ, μαθητή, ο ένας ζει για τη μουσική κι ο άλλος για τη ζωγραφική, στο πιο άνυδρο για καλλιτεχνικές αναζητήσεις τοπίο της γης!
ο πόλεμος, ο θρησκευτικός φανατισμός, η τρομοκρατία αλλά και ο έρωτας κορυφώνονται ανάμεσα στις πολιορκείες και στο Τείχος…
ο Ματζίντ όμορφος, με υπέροχη φωνή,θέλει να γίνει αστέρι της μουσικής σκηνής, αλλά μια σειρά από συμπτώσεις, τον φέρνουν σε επαφή με τους ισχυρούς και τους πλούσιους αλλά και την πολιτική εξουσία, καταλήγει στη φρουρά του Αραφάτ και στη συνέχεια γίνεται ένας κυνικός της εξουσίας και ο Αχμάντ, ευαίσθητος και ντροπαλός, ότι βλέπει του γεννά εικόνες, μια γυναίκα που απλώνει τη μπουγάδα της, ένα παιδί που παίζει, μια γάτα που κοιμάται, μια πεταλούδα που στριφογυρίζει πάνω από ένα λουλούδι, είναι όμορφα μα δεν είναι αυτά ακριβώς που βλέπει, ερωτεύεται τη Μίρα , από την πρώτη στιγμή που τη βλέπει μέσα από το συρματόπλεγμα με το λουλουδάτο φουστανάκι της να αιωρείται στην αιώρα κάτω από ένα δέντρο, μια ξανθιά εβραιοπούλα κόρη εποίκων, μεγαλώνει παράλληλα και κοντά της και καταλήγει στον φονταμενταλισμό…αλλά και στη φυλακή!

εικόνες!δυνατές πύρινες ανοιξιάτικες εικόνες ειδωμένες μέσα από το φακό της ψηφιακής φωτογραφικής μηχανής του Αχμάντ που θέτουν καίρια υπαρξιακά ερωτήματα!
εξάλλου η φωτογραφία είναι μια ζωγραφική απεικόνιση με ελάχιστη παρέμβαση από το δημιουργό της!
(να γιατί αναγνώστη μου, «μισώ» τους φωτογράφους)
κλικ!ένα παιδί δεν μπορεί να φτάσει στο σχολείο του, που βρίσκεται στον κάτω δρόμο
κλικ!μια μάνα δεν μπορεί να φτάσει στο φούρνο για να πάρει ψωμί
κλικ!ένας πατέρας δεν μπορεί να δουλέψει, το μικρρομάγαζο που έχει είναι αποκλεισμένο
κλικ!μια έγκυος γεννά στο σημείο ελέγχου
κλικ!ένας άρρωστο ξεψυχά αβοήθητος στο δρόμο γιατί ένα τανκ κλείνει το δρόμο
κλικ!ουρές, κάτω από τον καυτό ήλιο ή στο τσουχτερό κρύο, για να περάσει κανείς ένα σημείο ελέγχου του ισραηλινού στρατού
κλικ!οι διαθέσεις των στρατιωτών μεταβάλλονται εύκολα
κλικ!συνωστισμός μπροστά στα γραφεία διανομής τροφίμων του ΟΗΕ κατά των ανθρωπιστικών οργανώσεων
κλικ!δεν υπάρχει αποχέτευση και στη βρύση δεν τρέχει νερό
κλικ!χωρικοί δεν μπορούν να πάνε πια το χωράφι τους γιατί έχει προσαρτηθεί
κλικ!ο ύπνος διακόπτεται από βόμβα
κλικ!η βόμβα προκαλεί το κλάμα των μωρών
φιλμ:
όλοι αυτοί έχουν μάθει να ζουν κάτω από τις βόμβες, μέσα στις σφαίρες, ενώ τους κατεδαφίζουν τα σπίτια και περνούν από πάνω τους με μπουλντόζες και τανκς…
όλοι αυτοί έχουν μάθει να ζουν πίσω από τείχη, μέσα σε ένα τόπο ερημωμένο, πίσω από τα συρματοπλέγματα…
όλα αυτά συμβαίνουν κάθε μέρα, κάθε ώρα, από άκρη σε άκρη στα παλαιστινιακά εδάφη…
και συμβαίνουν μακριά από τις κάμερες…
έχουν συνηθίσει οι Παλαιστινίοι να γεννιούνται και να μεγαλώνουν υπό τον κρότο των πολυβόλων…
έχουν συνηθίσει να ζουν και να ερωτεύονται υπό αποκλεισμό!
μοιάζει σαν να μην μπορούν να ξεφύγουν από τη μοίρα τους, το όπλο, το αίμα, τον πόνο, τον αγώνα, το θάνατο…

η  Σαχάρ Χαλίφα, η Παλαιστίνια συγγραφέας θίγει το δίλημμα που αντιμετωπίζουν οι συμπατριώτες της μέσα στον στρόβιλο των εξελίξεων, εκεί που τα όρια της τρομοκρατίας και του απελευθερωτικού τους αγώνα γίνονται δυσδιάκριτα…
αυτή είναι αναγνώστη μου  η ιστορική συγκυρία της Γαλιλαίας…
εκεί, η καθημερινότητα λαμβάνει τραγικές και απρόβλεπτες διαστάσεις…
εκεί οι έννοιες, ηρωισμός και προδοσία, φανατισμός και δυτικό πρότυπο ζωής, οικονομική καταστροφή και διαφθορά, μα περισσότερο απ’ όλα παντελής έλλειψη ελπίδας φαντάζουν έντονα στο φακό του κάθε Αχμεντ!

αρνητικό:
υπάρχει μια βία πολύ πιο εκρηκτική από αυτήν της καθημερινότητάς μας, ή μάλλον υπάρχει μια βία καθημερινή, με διάφορους τρόπους εκρηκτική, αδιανόητη, με την οποία κάποιοι λαοί, έχουν μάθει να ζουν…
Advertisements

9 responses to “το ταξίδι της καρτερίας και των καρτερικών

  • Πληγωμένη Τριανταφυλλιά

    ενδιαφέρον μου ακούγεται μπαίνει κι αυτό στη λίστα μου … μαρέσει γιατί μας δίνεις πολύ ενδιαφέρουσες προτάσεις…την καληνύχτα μου!!!

    Μου αρέσει!

  • margarita

    Είναι βιβλίο ή ταινία τελικά;
    Μου φαίνεται πως οι γραμμές γίνονται φωτογραφίες, σωστά τα λες, με ότι απομένει στο μυαλό, που χάνει τη λογική, όταν η ψυχή αιωρείται όπως η κούνια ή όπως ο χαρταετός ψηλά επειδή ο κατοχός της για άλλους είναι μάρτυτρας και γι άλλους τρομοκράτης!
    Σου προτείνω να διαβάσεις τα «Αγρια αγκάθια» της ιδίας.
    Καλημέρα

    Μου αρέσει!

  • Chris

    Δεν το έχω διαβάσει, θα το σημειώσω στη λίστα με τις καλοκαιρινές προμήθειες.
    Θα προτείνω κάτι διαφορετικό από Παλαιστίνη, Ενα παιδί στην Παλαιστίνη, εκδόσεις Ασυνέχεια, είναι λεύκωμα με σκίτσα ενός σπουδαίου Παλαιστίνιου σκιτσογράφου. του Ναζί αλ-Αλί.
    Καλημέρα και ευχαριστώ για τις προτάσεις που φαίνεται πως πράγματι δε μένουν στο ράφι!
    🙂

    Μου αρέσει!

  • MOODYTIMES

    Κοίτα σύμπτωση
    Το είχα παρει δώρο για μια φίλη.
    Είχα ένστικτο πως θα ήταν καλό
    Τώρα θα το κάνω δώρο στον εαυτό μου όπως έλεγε και ο μακαρίτης μπαμπας ενός πρωθυπουργού μιας χώρας των νοτίων βαλκανίων.
    Πολλά βιβλία έχουν βγει για το μεσανατολικό σκοπεύω κάποια στιγμή να ασχοληθώ…εδω είμαστε.

    Μου αρέσει!

  • Dimitris

    Μια μικρή ασήμαντη παρατήρηση.
    Η φωτογραφία δεν είναι ζωγραφική απεικόνιση αλλά φωτογραφική και οφείλει την ύπαρξη της στην παρέμβαση του δημιουργού της ο οποίος κινείται μέσα στο γεγονός, το αφουγκράζεται, υπερβαίνοντας τον περιγραφικό ρεαλισμό, μεταφέροντας την σε μια άλλη διάσταση αυτήν της συγκίνησης.
    Τα χρώματα του δεν είναι αποτέλεσμα χημείας αλλά ενός φαινόμενου.
    Η μέθοδος του αφαιρετική αφού έχει έναν ολόκληρο κόσμο να διαπραγματευτεί επιλέγοντας το κατάλληλο κατά την κρίση του για το κάδρο του και καμιά σχέση με το άσπρο καμβά και αυτά που καλείται να προσθέσει ο ζωγράφος.
    Και η φωτογραφική μηχανή του ένα όπλο που στρέφει πρωτίστως στον εαυτό του αφού είναι ο πρώτος που δέχεται την συγκίνηση του γεγονότος επηρεάζοντας τον ανάλογα συναισθηματικά.
    Τα παραπάνω δεν αφορούν τους φωτογράφους που ασκούνται στον περιγραφικό ρεαλισμό όπως αυτών που οι φωτογραφίες τους κοσμούν λευκώματα φυτολογίας & Βοτανολογίας.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac