ΩΩΩceans!

αναγνώστη μου, να σου συστήσω το Ζακ Περέν!

Ζ, Σινεμά ο Παράδεισος, Τα παιδιά της χορωδίας…

«Μικρόκοσμος», «Ταξιδιάρικα πουλιά», «Ιμαλάια», «Το ταξίδι του αυτοκράτορα»…

και τώρα …


οι «Ωκεανοί»

μια άγρια όπερα αναγνώστη μου!

έχει περάσει πάνω από μισός αιώνας από τότε που ο Κουστώ παρουσίασε την πρώτη ταινία ντοκιμαντέρ σχετικά με το βυθό!

ο πλούτος της φύσης είναι όπως φαίνεται ανεξάντλητος για τους κινηματογραφιστές που έχουν αφιερώσει την τέχνη τους στην ανάδειξη των προβλημάτων του περιβάλλοντος…

“Ο Ωκεανός! Τι είναι ο Ωκεανός;”

αναρωτιέται ένα παιδί στην αρχή της ταινίας…

να σου πω κάτι; μου άρεσε, πολύ!

μέχρι που έκλαψα σε κάποιες σκηνές…

ναι, ντροπή μου, το ξέρω,μα το παραδέχομαι, κλαίω στις ταινίες …

έκλαψα εκεί που δείχνει τα αποτελέσματα της υπεραλιείας, κ της μόλυνσης…. καταστεναχωρήθηκα… να βλέπεις τόση ομορφιά στην αρχή κ μετά όλη την καταστρόφη…

παρόλα αυτά όμως, μην νομίσεις αναγνώστη μου ότι το έργο είναι καταθλιπτικό, κάθε άλλο, οι εικόνες του είναι μαγικές, δεν χορταίνει το μάτι να βλέπει άνοιγμα, μπλε και…

σουπιές !μπα ! σαλούφες ήταν!

αλλά και διάφορα άλλα πλάσματα του βυθού, μερικά από τα οποία είναι αδιανόητα εντυπωσιακά!

α! επίσης βλέπεις και καρετάκια καρετάκια, είναι μεγάλα μαγκάκια θα καταλάβεις γιατί όταν δεις το έργο!

αν και είναι ντοκυμaντέρ το έργο δεν είναι βαρετό καθόλου ούτε για μία στηγμή!

για να του δώσουν μία ροή με αρχή μέση και τέλος σκέφτηκαν το εξής: να μας δείξουν μεν την ωκεάνια ζωή,αλλά και τις περιπέτειες από 4 φίλες φάλαινες καθώς μεταναστεύουν σε ζεστότερα νερά!

μία από αυτές μάλιστα είναι ερωτευμένη με έναν φάλαινο!

ο φάλαινος είναι κούκλος, αλλά η σχέση άστα να πάνε, τη μία είναι μαζί την επόμενη δεν είναι!

με αφορμή το ταξίδι των φιλενάδων-φαλαινάδων βλέπουμε την ομορφιά των περιοχών από όπου περνάνε, το οικοσύστημα !

το οικοσύστημα!

όπως μία χούφτα από κομφετί που έχει σκορπιστεί στον πλανήτη, υπάρχουν και «καταφύγια» διασκορπισμένα εδώ και εκεί: προστατευμένες περιοχές όπου η θαλάσσια ζωή συνεχίζεται ή «αναρρώνει» με πείσμα και δύναμη, για να δώσει το μήνυμα μίας ζωής που αντέχει, που ανανεώνεται, που είναι αδάμαστη και ελεύθερη…


να πας να την δεις την ταινία οπωσδήποτε αναγνώστη μου!

να πας λοιπό και αν έχεις πιτσιφρίκι, γιο ή κόρη ή ακόμα καλλίτερα και τα δύο, να τα πάρεις και αυτά μαζί, θα τους αρέσει πολύ!

εμπειρία σου λέω 🙂

αν πας μοναχός σου , πρόσεξε, αν και το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό , το θέαμα εδώ είναι εκθαμβωτικό !

πρόσεξε! οι γλάροι θα σου ορμήξουν σαν τα phantom, αλλά  δε θα αρπάξουν εσένα δυστυχώς,  θα αρπάξουν εκατοντάδες νεογέννητα χελωνάκια πριν αυτά φτάσουν στη θάλασσα!

πρόσεξε τους ψαράδες, που αφού κόψουν τα πτερύγια από τους καρχαρίες που πιάνουν στα δίχτυα τους, τους πετάνε πίσω στο νερό για να πεθάνουν!

εντάξει, πρόσεξε και τη μουσική του Μπρουνό Κουλέ !

ποίηση και μουσική!

τι άλλο θες;

άντε πάρε και ποπ κορν!

Advertisements

7 responses to “ΩΩΩceans!

  • yannidakis

    ειχα παει στον Μικρόκοσμο στα πλαισια μιας εκδηλωσης. Λυπαμαι, αλλα περα απο το οτι θυμαμαι να ειναι εκπληκτικο ντοκυμαντερ, το μονο που μου εχει μεινει ειναι μια πασχαλιτσα να κουτουπωνει μια αλλη πασχαλιτσα!
    Καλη διασκεδαση :[

    Μου αρέσει!

  • Αίολος

    Δεν το είδα ακόμη. Γιατί το περιμένω σε DVD, να το δω και να το ξαναδώ.
    Βλέπεις, έχω όλες τις ταινίες του Περέν, που ανέφερες.
    Η δουλειά που έχει κάνει στα ντοκιμαντέρ, είναι απλά καταπληκτική !
    Και αυτό το αποτέλεσμα, έχει βγει με απίστευτο κόπο.
    Να είναι καλά ο πρωτεργάτης Ζακ-Υβ… Έχω όλη τη σειρά των ντοκιμαντέρ του, που έβγαλε κάποια στιγμή η «Μακεδονία»…
    Αυτές οι εικόνες, με έχουν καθορίσει Αννούλα. Εξ ου και ο Αίολος…
    Την καλημέρα μου, μαζί με ένα ευχαριστώ.

    Μου αρέσει!

  • a tsakiris

    πολύ όμορφη παρουσίαση … μέχρι που με έπεισες να το δω

    Μου αρέσει!

  • MPLAOUGRINIAS

    Όπως καταλαβαίνεις μπαίνουμε στη διαδικασία να βρουμε και το EARTH και το OCEAN.
    Εχω μια σειρα απο dvds με σχετικά θεματα
    Μικρός ήθελα να μοιάσω του Κουστώ..το μόνο που καταφερα είναι καλή επίδοση στα μακροβούτια.

    Μου αρέσει!

  • MOODYTIMES

    Στον ωκεανό με προβλήματα ότι πρεπει είναι ο ΩΚΕΑΝΟΣ για να ξεφύγουμε
    Να ξεφύγουμε είπα?
    Να πάρω τους ωκεανούς να ησυχάσω?
    Αμ δε γινόμουνα ναυτικός όταν μπορούσα….
    Μπλαουγκρίνια θες και EARTH ?Εμ βεβαια αμα δε δεις ζούγκλα δε μπορείς
    Yannidaki τελικά ήταν κουτουπωμα μιας βραδιάς για το πασχαλίτσο η το παντρεύτηκε το κορίτσι?

    Μου αρέσει!

  • achillefs

    Σφίχτηκε το στομάχι μου
    δεν φταίει η δίαιτα
    θα δω την ταινία
    αν δεν φταίει αυτό
    κάνω μια ατασθαλία (κρέπα ίσως)
    κι έρχομαι στα ίσια μου

    Μου αρέσει!

  • angiecillin

    όταν θες γίνεσαι..!!!!
    έχω να πάω σινεμά από την εποχή του Νώε… αλλά μια «βουτιά» στους Ωκεανούς θα την κάνω!!!
    Όχι τίποτε άλλο αλλά το πιτσφιρικι μου τα λατρεύει τα ντοκυμαντέρ (ειδικά αυτά με τους καρχαρίες … τόσο που με προβληματίζει… τεσπα)

    Καλημέρα κοριτσάκι

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac