στις άκρες των χεριών,στις μύτες των ποδιών

δεν υπάρχει ή δε μένει σχεδόν τίποτα ανάμεσα,

στα δέκα δάχτυλα των ποδιών ή των χεριών μας

μια σκιά που σβήνει στο κέντρο ή στη μέση

ο ήχος βημάτων που προσεγγίζουν

η προσπάθεια της αναπνοής ν’ ανέβει ή να μην ανέβει πολύ ψηλά τόσο ώστε

να μη σβήνει αρκετά τόσο ώστε

να επιταχύνει τόσο ώστε

να σαι εσύ ή εγώ αυτός που δοκιμάζει ή δοκιμάζεται

ποιος δοκιμάζει να παύσει αυτό το υπέροχο της καρδιάς ξεπέταγμα ποιος;

της προσμονής η οργισμένη επιτάχυνση;

μα σαν ξεπερνά το ύφος και τον έλεγχο η αναπνοή,

φύλλα κομμένα ή πεσμένα

πιο δόκιμα,

μοιρασμένα, από αέρα,

πιο δίκαια,

χαρισμένα, στα πουλιά που ξέρουν,

γιατί μόνο τα πουλιά που ανάμεσα κρυμμένα καιρό τώρα, ξέρουν, το πόσο…

ξέρουν, τα έχουν μετρημένα ένα προς ένα…

όχι εγώ…

γιατί ούτε οι αριθμοί που γνωρίζω δε φτάνουν να μετρήσω

γιατί ούτε οι σταγόνες του νερού που πέφτουν στο χώμα αρκούν

γιατί ούτε τα φώτα που σβήνουν στο έλα της μέρας φτάνουν

η σεμνότητα των δαχτύλων μου να μετρήσουν καθώς,

πάω πολύ αργά πάω στις μύτες των ποδιών ,

ελαφροπατώ,

φοβάμαι ή ανησυχώ μη γίνει αντιληπτός ως θόρυβος κι αυτός ο ήχος που οι άκρες των χεριών μου βγάζουν

καθώς η ανάσα μου ανάμεσα περνά όπως ο αέρας πριν έλεγα πως σάλευε τα φύλλα και βγαίνει όλο κι από πιο βαθειά ή χαμηλά τόσο ώστε,

να υπάρχει ή να προσδιορίζεται ανάμεσά τους κλεισμένη

φύλα με εκεί, τόσο ώστε,

ελάχιστα να ξεφεύγω παρακαλεί,

τελικά,

όσο στις μύτες των ποδιών κι αν σηκωθώ τις άκρες των χεριών τόσο διπλώνω…

σου έχω ήδη πει για τη σεμνότητα των δαχτύλων μου…

για τις μύτες των ποδιών, ότι και να σου πω, τις προδίδει ο ήχος των βημάτων μου,

να πω άλλο δεν μπορώ,

να πω αυτό , ακόμα λιγότερο μπορώ,

οπότε στέκομαι άφαντη και ξυπόλητη σε μια ολάνοιχτη πόρτα μπρος

και με μικρές, αταίριαστες, αλλά νοικοκυρίστικες κινήσεις τινάζω ένα ρούχο που φόρεσα,

μέχρι να το ξαναφορέσω…

Advertisements

5 responses to “στις άκρες των χεριών,στις μύτες των ποδιών

  • MOODYTIMES

    Ελαφροπατώντας λοιπον αντι για σχολιο θα αφήσω ένα τραγουδακι……

    Μου αρέσει!

  • MOODYTIMES

    Ν’αφήσω κι ένα δευτερο?

    Μου αρέσει!

  • angiecillin

    tiptoes ένας, fingertips η άλλη, τι να μείνει για μένα; κάτι footprints in the sand βρήκα αλλά δεν ξέρω πως να τα βάλω εδώ (άσε που δεν ταιριάζουν στο concept)

    εγώ έχω μείνει στο ανοιχτό χέρι ακόμη… το διαβάζω ξανά και ξανά… που θα πάει… θα το χωνέψω

    καλό βράδυ Αννιώ

    Μου αρέσει!

  • tommy

    (ο τίτλος του σχολίου μου)..ΚΛΕΒΕ ΛΕΞΕΙΣ

    ούτε οι αριθμοί που γνωρίζω δε φτάνουν να μετρήσω
    γιατί ούτε οι σταγόνες του νερού που πέφτουν στο χώμα αρκούν
    γιατί ούτε τα φώτα που σβήνουν στο έλα της μέρας φτάνουν
    να πω άλλο δεν μπορώ,
    να πω αυτό , ακόμα λιγότερο μπορώ,
    οπότε στέκομαι άφαντη και ξυπόλητη σε μια ολάνοιχτη πόρτα μπρος
    και με μικρές, αταίριαστες, αλλά νοικοκυρίστικες κινήσεις τινάζω ένα ρούχο που φόρεσα,

    μέχρι να το ξαναφορέσω…

    ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ ΣΤΗ ΛΕΞΟΠΡΕΣΣΑ!!!

    Μου αρέσει!

  • MPLAOUGRINIAS

    Πολύ private η ατμόσφαιρα αλλα θα το παίξω Χάουζ κα θα σας τη χαλάσω

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac