γιατί συνήθως μετανιώνω για τις κακίες που δε λέω;

όπως λέει και ο παπάζογλου, «πέρασα έτσι, δίχως λόγο»…

βλέπω κάτι άκυρους γνωστούς ή μου τηλεφωνούν κάτι ξεχασμένοι φίλοι και θα μου πουν οπωσδήποτε σε ξεκάρφωτο σημείο της κουβέντας «ήμουν από τα μέρη σου τις προάλλες»!!!

και εννοούν το κέντρο της Λάρισας, την Λάρισα, το νομό Λαρίσης ή κάποιον κύκλο που έχει ως κουκιδίτσα το σπίτι μου στη γκουγλόμαπα!

αυτή την περιττή πληροφορία στην αρχή την αντιπαρερχόμουν με ένα «α ναι, πως και έτσι;»

μετά έμαθα να την αντιπαρέρχομαι σιωπηρά

και τώρα τελευταία σκέφτομαι να απαντώ με το πατροπαράδοτο «χέστηκα»!

ή

«γι’ αυτό και ‘γω είχα φύγει…»

(πρόσεξες τον τίτλο του ποστ αναγνώστη μου;)

 δεν καταλαβαίνω τι μπορεί να προσφέρει σε μένα, σε αυτόν που το λεει ή στην κουβέντα αυτή καθεαυτή!

ότι πέρασε από κάπου από όπου με έχει συνδυάσει και με σκέφτηκε;

δηλαδή αν έμενα στην αφρική θα έπρεπε να πάει κάποιος στην αφρική για να με θυμηθεί ή τουλάχιστον να πετύχει την αφρική στον άτλαντα;

ότι ήταν εκεί κοντά και δεν σκέφτηκε να μου κάνει ένα τηλέφωνο για να συναντηθούμε;

ότι το σκέφτηκε αλλά δεν το θεώρησε καλή ιδέα;

ότι τι;;;;;

πφφφφφφ, δεν ξέρω πια τι θα γίνει με αυτά τα κλισέ..

Advertisements

9 responses to “γιατί συνήθως μετανιώνω για τις κακίες που δε λέω;

  • Annyra Math

    Καλημέρα και εδώ λατρεμένη katabraαννα.
    Ανδρομάχη: «Αλίμονο με πονηριά με πλάνεψες….»
    Ευρ. Ανδρ. Στ. 417.
    Καλές αποκριές.
    Άννα

    Μου αρέσει!

  • Άνιμα

    Εγώ αναρωτιέμαι για πολλά κλισέ του είδους… βαριέμαι και εκνευρίζομαι με πολλές πράξεις τυπολατρείας ή «να’χαμε να λέγαμε»… Πάρε παράδειγμα γιορτές, γενέθλια κι αργίες… Όποτε γιορτάζω αντί να χαίρομαι προτιμώ να κρατούσε 5 λεπτά η μέρα… Νιώθω ανυπόφορα τηλεφωνήματα για ευχές από ανθρώπους που με θυμούνται μόνο όταν το ημερολόγιό τους γράφει κάπου τα γενέθλια ή τη γιορτή μου… Τυπικά χρόνια πολλά κι ευχές… που τα νιώθω τόσο ρηχά και άψυχα… μην μου τα πεις καλύτερα ρε άνθρωπε, δεν θα σε παρεξηγήσω! Άλλωστε η σχέση που έχουμε είναι γνωστή… κι ανύπαρκτη… Η πλάκα είναι πως όταν η γιαγιά μου με τρώει να τηλεφωνήσω σε συγγενή για ευχές κι εγώ γκρινιάζω, με λέει και μονόχνοτη… οκ!!! Είμαι μονόχνοτη!!!
    Καλησπέρες!!

    Μου αρέσει!

  • yannidakis

    αν πω οτι δεν παιζεσαι μαλλον θα ειναι ενα απο τα κλισε που θα πρεπει να απαντησεις «χεστηκα»
    οποτε θα σου πω οτι εξωτερικευσες ενα -μαλλον- συναισθημα που μου γεννιεται κι εμενα σε αντιστοιχες περιπτωσεις :[
    http://yannidakis.spaces.live.com

    Μου αρέσει!

  • tommy

    πωπωπω!! εγω ειμαι συνέχεια κοντά στα μέρη σου
    και περνώ απο λάρισα
    αλλα δε στο εχω πει.
    ευτυχώς γλυτωσα το ..χέσιμο
    δώσε τηλεφωνο κ στίγμα που αραζεις το πλοίο
    και θα ερθω να σε βρω.
    και ξέρεις καλα δεν ειμαι των κλισέ

    εγω αντίθετα δεν μετανιώνω γιατι τις λεω
    τις κακίες μου

    απο το κάμπο ειμαστε πολλες-οι
    αλλα εσυ ΕΙΣΑΙ το καμάρι του κάμπου
    καληπερίζω την (ξεχωριστή) λαρισαία!!!!!!!!

    Μου αρέσει!

  • MOODYTIMES

    Κι εγω τις προάλλες παραλίγο να μπουγελώσω με καφέ αυτη την αχώνευτη την υπέυθυνη βάρδιας…αλλα μετά λέω «τι μου φταίει το καφεδάκι»?
    Τότε σε σκέφτηκα…και λέω «αφου υπάρχουν πιο αχώνευτες για να εκτονωθείς…»
    Δεν έχεις παραπονο….δεν χρησιμοποίησα κλισέ!
    Κανόνισε πάλι να μου ποστάρεις κανα τραγούδι φοβερο απο άλμπουμ που δεν έχω η δε ξέρω και να αρχίσω να ψάχνω….
    Είτε βρεθώ στο κάμπο είτε βρεθώ στις βουνοπλαγιές ένα πραγμα θα σκέφτομαι……πως θα σε καρυδώσω άτιμο πιπιγκι.

    Μου αρέσει!

  • Αίολος

    Κοίτα να δεις, και έπαθα το ίδιο με τους γνωστούς σου ! Βέβαια, δεν πέρασα κοντά στη Λάρισα. Τώρα που το σκέφτομαι, η Πελοπόννησος, είναι κάπως μακριά, ε ? Α, ναι. Και δεν έχω το τηλέφωνό σου… : Ρ
    ΥΓ: Πειράζει πάντως, που σε αγαπάμε και σε σκεφτόμαστε, anyway ?

    Μου αρέσει!

  • Μπράβο στον Δημήτρη Ιατρίδη, που όλα τα προλαβαίνει! « Τσουκνίδα

    […] γιατί συνήθως μετανιώνω για τις κακίες που δε λέω; όπως λέει και ο παπάζογλου, “πέρασα έτσι, δίχως λόγο”… […] […]

    Μου αρέσει!

  • MPLAOUGRINIAS

    Απο κλισέ άλλο τίποτα….πάντα άκουγα τους γονείς μου να κάνουν τετοιες συνομιλίες με τους φίλους τους και να μη συναντιόνται ποτέ.
    Εμενα οι φίλοι μου όλοι είναι στη Ν.Σμύρνη τα πραγματα είναι πιο εύκολα αλλα κάποιοι παντρευτηκαν και έχουν βρει άλλες ατακες….»που να τρεχω είμαι παντρεμένος……εεε μη κοιτας εσύ δεν έχεις υποχρεώσεις….»
    Και τελικά οι υποχρεώσεις τους είναι να ξεκόβουν και να κάθονται σπίτι…θα πάρει χρονο να λέω κι άλλα

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac