η…θέση, ήταν πιασμένη παιδιά!

έχω διαβάσει αποσπάσματα και μόνο σε γαλλική έκδοση όταν ήμουν δεκαεννιά!
μπορώ με βεβαιότητα να πω πως περισσότερη εντύπωση μου έκαναν τα σχεδιάκια του λιτά και εύγλωττα παρά τα κλισέ του!

γιατί τελικά νομίζω έχει γίνει ένα κλισέ και … ο μικρός πρίγκηπας!

χαρακτηριστικά σου λέω αναγνώστη μου ότι πήγα προχθές να το διαβάσω στην μικρή μου  ανηψιά μου και διαμαρτυρήθηκε : «Ωωω,οχι αυτό είναι μια μπούρδα ο μικρός πρίγκηπας και η αλεπού του»

έχουν κρίση τα παιδια, από μικρα!

σκέφτομαι τώρα αναγνώστη μου πόσο δεν μου αρέσει πια αυτό το βιβλίο…

πόσο έχω σιχαθεί την κάθε μικρή, γλυκανάλατη γωνίτσα του…

πόσο τα τσιτάτα του φαίνονται μπουρδολογίες ενός κοέλιο άλλης εποχής…

«είναι πολύ απλό: δεν βλέπει κανείς πολύ καλά παρά μονάχα με την καρδιά. Ό,τι είναι σημαντικό, δεν το βλέπουν τα μάτια»

απο ραβασάκια στην πρώτη γυμνασίου, σε λευκώματα με κόκκινο μαρκαδοράκι, σε τοίχους επαρχιακών πόλεων, σε παλιό κατοστάρικο…

έχουν δει εμένα τα μάτια μου…

γι αυτό σου λέω αναγνώστη μου, δεν υπάρχουν «σημαντικά» πράγματα!

ως περαστικά, έτσι κι ασήμαντα…

δεν πιστεύω ότι είναι χαρακτηριστικό όποιου μεγαλώνει ηλικιακά,
να παύει να βρίσκει χαριτωμένα ή σοφά
(εξαρτάται βέβαια από την σπιρτάδα του καθενός)
τα παραμύθια…

μάλλον φταίει η συνεχής εξέλιξη του είδους που δεν αφήνει περιθώρια για ονειροπολήσεις, παρά μόνο για βουτιές στο κενό…

σε ρωτώ αναγνώστη μου!

με αυτό το παραμύθι μεγαλώσαμε;

μεγαλώσαμε διαβάζοντας για έναν μικρό πρίγκηπα που ποτέ δεν καταλάβαμε τι ήθελε να πει;

τώρα πια έχω την πεποίθηση πως αυτός αυτοκτόνησε στο τέλος…

στα τσακίδια!

όσο με αφορά αναγνώστη μου ακόμα και τη σταχτοπούτα που διάβασα κάποτε,το μυαλό μου φαντάστηκε πολύ πιο κίνκυ καταστάσεις!

ένυ γουέη…

προσωπικά αυτό το βιβλίο δεν το κατάλαβα ποτέ!

μερικοί μιλάνε ακόμα γι αυτό με βαρύγδουπα σχόλια και περισπούδαστο ύφος, δίνοντάς του τον χαρακτηρισμό «κλασσικό»

η θέση του στο ράφι μου ήταν πιασμένη, δεν είναι πια!

προσωπικά γι αυτόν δεν μου καίγεται χαρτί!

τους έχω βαρεθεί όλους αυτούς…ειλικρινά!

«τι λες ζουζούνα; θέλεις να σου πω ιστορίες με το Ναστραδίν Χότζα;»

αφήστε τον στο ράφι λοιπόν τον «πρίγκιπα» αν με υπολογίζετε καθόλου, εντωμεταξύ εγώ σας αφήνω μια καλησπέρα και για παρέα το δικό μου πρίγκηπα:)

Advertisements

6 responses to “η…θέση, ήταν πιασμένη παιδιά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac