ως τον πάτο ή εις τον πάτο;

«εις τον…;»

πού το βρήκε αυτό το καθαρευουσιάνικο;

«εις τον πάτο της εικόνας … πάντα η Ελλάδα με το μέλλον της»

ο τίτλος είναι φράση παρμένη από τους στοχασμούς των ελεύθε­ρων πολιορκημένων

ποιοι είναι οι ελεύθεροι πολιορκημένοι του βιβλίου που διάβασα;

οι ήρωες της Μάρως Δούκα!

χρόνος & τόπος: μεταπολεμική ελλάδα έως τέλη της δεκαετίας του 80, Πλατεία Καΐρου & η στέρνα με τροπικά ( δηλ, εσείς οι αθηναίοι αναγνώστες μου ίσως καταλάβατε …)

καστ:

Αντώνης Λύτρας, ο ανανήψας αριστερός της Μακρονήσου, καραμανλόφιλος και φιλοχουντικός, που μετεξελίσσεται σε πασοκατζή…

ο δικηγόρος Αλέξανδρος Παπαδάκος,ο πνιγμένος στη μικροαστική ζωή του αφηγητής, που βρίσκει διέξοδο γράφοντας ένα μυθιστόρημα…

η γυναίκα και η ερω­μένη του Αντώνη Λύτρα, με τη χαρακτηριστική ιστορία και ψυχολογία τους…

οι γιοι και οι κόρες, τυπικοί εκπρόσωποι της νέας γενιάς…

η Ηώ, αποδέκτης της αφήγησης

και… ένας καθρέφτης αντικριστός!

(προϋπόθεση της ρητορικής, ομιλούσας γραφής, οπότε ξεχάστε λογοτεχνικά σημεία στίξης και μορφολογικά στοιχεία)

το μυθιστόρημα έχει δύο όψεις, τις ίδιες όψεις που έχει και η νεοελληνική πραγματικότητα

τη μικροαστική και τη «λαϊκή»

αντί να διαβάσεις λοιπόν αναγνώστη μου παράλληλες ιστορίες, θα βρεθείς μπρος σε μια έξυπνη επινόηση

ναι,η Δούκα τοποθετεί τη μια ιστορία μέσα στην άλλη!

με ένα  εσωτε­ρικό μονόλογο ο αφηγητής, μέσα από ένα ακατά­σχετο χείμαρρο ελεύθερων συνειρμών, απευθύνεται στην Ιώ παλιά του φίλη, φίλη της Ελένης, της γυναίκας που αγαπά, καθώς και της Μαρίας, της γυναίκας του, εκθέτο­ντας έτσι τις τυπικές πλευρές και τα τυπικά προβλή­ματα του νεοέλληνα μικροαστού

τα ίδια προβλή­ματα, πολύπλοκο ίσως διπλότυπο, εκθέτει και στο μυθιστόρημά του, με μόνη τη διαφορά, ότι τα προβλήματα εδώ αφορούν ένα λαϊκό ήρωα, τον ταξιτζή Αντώνη Λύ­τρα, και το βάρος πέφτει σε διαφορετικές περιοχές του μύθου…

κατά τα άλλα υπάρχει και εδώ η Ελένη, ενώ ο Στάθης γίνεται Τέλης, και ο Ανιμούκας γίνε­ται Λύτρας κι εδώ ίσως μπερδευτείς με το ποιος είναι ποιος, είναι και τόσο ορμητική η γραφή…

το όλο έργο μου μοιάζει να τεντώνεται στις άκρες του εξπρεσσιονισμού εξάλλου και οι ήρωες αλλά και οι καταστάσεις τεντώνονται σε ψυχολογικά και υπαρξιακά αδιέξοδα…

θα μου πεις, πολλοί νεοέλληνες έχουν τη φιλεναδούλα τους, ο Λύτρας, όμως, όπως και ο Ανιμούκας, φτά­νουν στο σημείο να εγκαταλείψουν τις γυναίκες τους και να συζήσουν μαζί της, αλλά γρήγορα κουράζονται και την παρατούν να όμως που από εκεί και έπειτα η έκβαση του μύθου αποκλίνει σε δυο χαρακτηριστικές, α­κραίες εξελίξεις!

ο Ανιμούκας δολο­φονείται μέσα στην αθλιότητα και τη μοναξιά ενώ ο Λύτρας δολοφονεί τη γυναίκα του!

ακραίες, λοιπόν αναγνώστη μου και μη τυπικές οι λύσεις σ’ αυτό το αδιέξοδο:

περιπέτεια αναγνώστη μου! τραγωδία! μίμηση πράξης σπουδαίας και τέλειας να αριστοτελίσω και λίγο….

πάντως η «περιπέτεια», και με την αριστοτελική έννοια και με την έννοια του μπερμπαντέματος, παίρνει ακραίες τιμές, ώστε η πράξη να είναι «σπουδαία»

όσο για το «τέλεια» υπάρχει πιο οριστική τελείωση από το θάνατο;

δοκιμάστηκα αναγνώστη μου με αυτό το βιβλίο!

τόσος εσωτερι­κός μονόλογος σε μορφή ελεύθερη και συνειρμική, τόσο που πολλές φορές η ελευθερία του άγγιζε τα ανώτατα όριά μου,τι να σου κάνουν η ικανότητά μου της παρακολούθησης και οι περγαμηνές μου ως αναγνώστρια; τα χρειάστηκαν…δε θα ταν παρακινδυνευμένο να πω ότι ο «μέσος» αναγνώστης αποκλείεται λόγω άσθματος και εννοώ το ασθματικό ύφος της Δούκα, αλλά «το ύφος είναι επιλογή» οπότε, εσύ αποφασίζεις αναγνώστη μου τι θα κάνεις με τις αντοχές σου! σε ενημερώνω πάντως πως και ο ίδιος ο αφη­γητής, στη σελίδα 95 το αναγνωρίζει αυτό λέγο­ντας «από το ένα πετιέμαι στο άλλο»

παρά τα όσα όμως διακινδυνεύει σαν μυθιστόρημα αυτό το βιβλίο, δίνει μια συναρπαστική εικόνα της κοινωνίας σε κρίση!

και ο απλός άνθρωπος τελικά δεν είναι τόσο «απλός» όσο η συμβατική εικόνα του!

ενώ ο άλλος, ο μίζερος διανοούμενος, ο οργισμένος ομφαλοσκόπος, τσιγαρίζεται στο λάδι μιας χρεωκοπημένης και άπραγης ελίτ!

στον πάτο της εικόνας αμφότεροι!

μπορεί να ενοχληθείς τον αναγνώστη μου από τις  συχνές αναφορές και τις αφορι­στικές κρίσεις για πολιτικά πρόσωπα, κόμματα, κινήματα και οργανώσεις, αλλά μήπως δεν είναι αλήθεια αυτή η αλήθεια της νεο­ελληνικής πραγματικότητας;

εγώ πάντως δεν ενοχλήθηκα καθόλου εξάλλου η σύντομη αναφορά στους … Οικολόγους Εναλλακτικούς ήταν με κολακευτικά σχόλια!

Advertisements

6 responses to “ως τον πάτο ή εις τον πάτο;

  • yannidakis

    κι αλλο βιβλιο;
    καλο διαβασμα, εγώ σχόλασα :[
    http://yannidakis.spaces.live.com

    Μου αρέσει!

  • tommy

    αν εσυ τα [χρειαστηκες]που μπορεις να διαβασεις
    ενα ολοκληρο βιβλιο αναποδα και να το κατανοησεις
    φαντασου εγω ο πιο κατω του μεσου αναγνωστη
    δεν θα καταλαβω τιποτα….

    η εκτος οπως λεει και ο ιδιος ο αφηγητης
    [απο το ενα θεμα πετιεμαι στο αλλο]
    μια κ καπως ετσι λειτουργω εγω να το κατανοησω
    πληρως

    καλο απογευμα μπραν μου!!!

    Μου αρέσει!

  • moodytimes

    Να ενοχληθώ απο αφορισμούς????
    Χα χα χα καλόοοοοο
    Μέσος αναγνώστης μεν
    Μου κίνησε το ενδιαφέρον δε
    Ομολογώ ενώπιον Τσοπάν κι ανθρώπων…δεν έχω διαβάσει Μάρω Δούκα
    Το βιβλίο μάλλον για μια μικρή ιστορία της Νεοελλάδας μοιάζει.
    ….τώρα που το καλοσκέφτομαι δεν μοιάζει, είναι.
    Τι ώρα είναι το επόμενο μάθημα?

    Μου αρέσει!

    • katabran

      κι εγώ ομολογώ τον «Σκούφο από πορφύρα» δεν κατάφερα να τον φορέσω, συγνώμη να τον τελειώσω ήθελα να πω!
      «αθώοι και φταίχτες» ;;;
      θα σου πω σύντομα!το αγόρασα χθες μαζί με την «Μικρή ιστορία του κόσμου»

      Μου αρέσει!

  • Mίνα

    Εγω ο μόνος πάτος που διαβάζω τον τελευταίο καιρό είναι του πηγαδιού που βρίσκομαι…
    Καλά και συ 3 – 3 τα διαβάζεις τα βιβλία? Φαντάζομαι πόσα θα χαλάς το μήνα…
    Καλή σου νύχτα Αννα μου! 🙂

    Μου αρέσει!

  • mplaougrinias

    Το διάβασα εχθές…..τη καταχώριση εννοώ
    Έχει ενδιαφέρον
    Αντώνης Λύτρας, ο ανανήψας αριστερός της Μακρονήσου, καραμανλόφιλος και φιλοχουντικός, που μετεξελίσσεται σε πασοκατζή…αυτό μου ακούγεται σα θέμα ειδήσεων του Σι Νιον Εν πιο πολύ

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac