Ευθύνη;ευθυμήσαμε Ευθύμη!

εταίροι ή συνάδελφοι,

-δεν ενθυμούμαι-

διαβουλευόνταν για θέμα σοβαρό!

η συζήτηση,

σαν τ΄αναμμένα κάρβουνα!

το ατομικό συμφέρον,

η εξυπνάδα,

το κομμάτι,

εδραιωμένα,

σφηνωμένα βαθειά στα σωθικά,

πετούσαν σπίθες,

δηλητήριο όπως της οχιάς,

ο ένας το μακρύ του κι ο άλλος το κοντό του…

αψιμαχίες και βρισιές,

χειροδικίες και και γροθιές,

τα πράματα οδηγούνται σε αδιέξοδο, σκέφτομαι

η απόφαση για το θέμα , χαμένη στον ορίζοντα!

στενός σκέφτομαι αυτός ο ορίζοντας των συναδέλφων ή εταίρων μου

-δεν ενθυμούμαι-

περνούσαν οι ώρες σα νερό

θα νυχτώσουμε; αναρωτήθηκα

-ευτυχώς η σκέψη αυτή δική μου μόνο δεν ήταν-

σκέφτηκα λοιπόν πως τον ύπνο τους θα χάσουν

-το βιολογικό-

έτσι για απόφαση έστησαν την αρχική τους πρόταση

που είχε απορριφθεί ασυζητητί!

για όλους βολική,

χωρίς προοπτική,

αδύνατη αφού στα πόδια της δε θα μπορούσε να σταθεί!

έτσι είναι! σκέφτηκα

η δράση η συλλογική!

νηπιακής μορφής!

σε έλη βουτηγμένη και λύματα γεμάτη

θέλεις ν’ ανέβεις ψηλά στον ουρανό κι ελληνικό βωμό να στήσεις;

δράση συλλογική!

γυμνή,

πνοής ανέμου άθυρμα,

ελαφρότητας σπέρμα,

τι θες; αναρωτήθηκα

το σπέρμα σου να ζυγιάσεις;

δράση συλλογική!

χωρίς γερά πόδια πώς να κάνεις άλματα μεγάλα ξάδερφε;

είχαμε ξεκόψει θυμάμαι απ τη διαδήλωση για την αυτοδιάθεση της Κύπρου;

-δεν ενθυμούμαι-

και μπήκαμε απ το στενό δρομάκι στο σπίτι του

μονοκατοικία τριών δωματίων με κήπο

απ το ανοιχτό παράθυρο του ισογείου , η τζαζ ασφυκτιούσε στο δωμάτιο

ένας αδύνατος , οστεώδης τύπος που φαινόταν απ τη μέση και πάνω

φορώντας άσπρο φανελάκι,

ακίνητος μπροστά στο παράθυρο,σαν κορνιζαρισμένος,

μας έβλεπε με στυλωμένα μάτια

«αυτοεξόριστος στη Γαλλία χρόνια», μου είπε ο ξάδερφός μου

«επέστρεψε για να πεθάνει στην πατρίδα»

εκείνη τη μέρα θα έμπαινα για πρώτη φορά στο σπίτι του

στο ραδιόφωνο ο John Coltrane

μπήκαμε στο δωμάτιο, έκατσα στην άκρη του κρεβατιού, με κέρασε λουκούμι, στο μεταξύ έψαχνε να βρει οτιδήποτε σπουδαίο να μου δείξει, κατέβασε απ τη βιβλιοθήκη σχέδια ζωγραφικής και κάποια βιβλία, ήταν καλός ζωγράφος και πρώτος στην τάξη μαθητής, είπε  a l΄ ecole des beaux arts και μετά στο Μετσόβειο, όποια σχολή κι αν προτιμούσε  την είχε, εγώ είπα πάω για φιλολογία , ελληνική και γαλλική, πήρα το sorbonne ΙΙ, ψαχούλευε σχεδόν χωρίς να βλέπει, ψαχούλευε ώσπου λες και βρήκε το βιβλίο που έψαχνε και μου το άφησε στα πόδια…

τη στιγμή που κινούσαμε να φύγουμε κοντοστάθηκε…

έψαξε πίσω από μια μεγάλη, κορνιζαρισμένη, παλιά φωτογραφία του παππού του…

σ’ ένα ράφι ήταν, ψηλά στον τοίχο κρεμασμένη, κρατημένη με γερό σπάγκο, από ένα χοντρό καρφί, έτσι που το πάνω μέρος έγερνε προς τα μπρος…

ψαχούλεψε πίσω απ την παλία φωτογραφία…

γύρισε προς το μέρος μου, θριαμβευτικά, κρατώντας μια πιστόλα!

«παλιά! όσο του ’21;» είπα με ύφος εντυπωσιασμένο

φύσηξε να φύγουν οι σκόνες, με σημάδεψε!

«κοίτα» είπε χαμογελώντας

εγώ κρατώντας τον Μπάρμπα-Γκοριό του Μπαλζάκ σφιχτά , ατένισα με ανασηκωμένο φρύδι

-την ψυχραιμία πρέπει να την υποστηρίζεις-

κι αυτόν και το όπλο!

πριν πατήσει τη σκανδάλη έκανε «μπαμ» με το στόμα, σημαδεύοντάς με!

αμέσως όμως έστρεψε την κάνη προς την οροφή…

ένας εκκωφαντικός θόρυβος ακούστηκε και μια χρυσοκόκκινη λάμψη τινάχτηκε απ το στόμιο, στο ταβάνι μια τεράστα τρύπα ανοίχτηκε, σοβάδες έπεσαν, παγώσαμε, κοιταχτήκαμε περιδεείς…

«δεν ήξερα ότι ήταν γεμάτο», ψιθύρισε πελιδνός

«σημασία έχει ότι ζούμε» του είπε ο ξάδερφός μου, όταν συνήλθε

΄»κι εσύ κι εγώ» πρόσθεσα, » αποφύγαμε το χώμα έγώ κι εσύ τη φυλακή»

βγαίνοντας ξανά στο δρομάκι, γύρισα και κοίταξα το ανοιχτό παράθυρο…

στεκόταν εκεί πάλι, με την τζαζ να μη χωράει στο δωμάτιο ,

ένα τσιγάρο στο στόμα, στην ίδια ακριβώς θέση,να μας κοιτάει με βλέμμα απλανές

-δεν κοίταζε εμάς, έβλεπε το δρόμο-

«είναι ‘τυφλός'» μου είπε ο ξάδερφός μου » και ‘κουφός’ και μόνος»

επιταχύναμε το βήμα μας, οι διαδηλωτές είχαν φτάσει στην κεντρική πλατεία, ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε πει πως όποιος καταφέρει να γεμίσει αυτήν την πλατεία, θα ναι πρωθυπουργός, και έγινε πρωθυπουργός, άρα τη γέμισε, αλλά τώρα η πλατεία ήταν γεμάτη διαδηλωτές, εισχωρήσαμε ανάμεσά τους…

(χιλιάδες;;;) χρόνια αργότερα, κι έπειτα από ατέλειωτες περιπλανήσεις στον μέσα και έξω κόσμο,

εταίροι ή συνάδελφοι,

-δεν ενθυμούμαι-

καθισμένοι σε μια χασαποταβέρνα με καρό τραπεζομάντηλα,

μετά τις διαβουλεύσεις έγλυφαν κοκκαλάκια από ντόπια βέβαια αρνιά!

ο ξάδερφος γιόρταζε, του Ευθυμίου, και ευθυμήσαμε παρόλα τούτα…

το κυπριακό δε λύθηκε , αλλά ούτε κι όλα τ΄άλλα λύθηκαν!

«ο John λέει ότι πρέπει να γίνουν γιγάντια βήματα… ξαδερφούλα ,άντε γεία μας!»

 

Advertisements

3 responses to “Ευθύνη;ευθυμήσαμε Ευθύμη!

  • yannidakis

    στην υγεια της παιδειας! χωρις σφαιρες που φευγουν κατα λαθος ή επιτηδες, αλλα με καννες νοησης & δημιουργιας. Αντε, μπας & η επενδυση σε αυτο το μελλον -επιτελους- φερει ενα αποτελεσμα αξιο λογου απο δω στον κοσμο :[
    yannidakis.spaces.live.com

    Μου αρέσει!

  • tommy

    -δεν ενθυμούμαι-
    ακουω μουσικη ομως …το πρωτο βιντεακι
    καταπληκτικο με ξεσηκωσε
    και ευθυμησα..το δευτερο βιντεακι το εστειλα ακλαφτο
    αλλα το τριτο με μελαγχολησε λιγακι
    ξαναπαω στο πρωτο θελω να ξεσηκωθω λεμεεεεεε!!!
    ειναι το μονο που ενθυμουμαι…

    Μου αρέσει!

  • moodytimes

    Eγω αυτο που ενθυμούμαι απο Coltrane το έγραψα παλαιότερα
    Ενθυμούμαι ακόμα ότι ο μόνος που με έχει σημαδέψει με ρετρό καραμπίνα ήταν ένας Τσιγγάνος που με πέρασε για μπάτσο
    Ενθυμούμαι πως στα όποια φοιτητικά κινηματα ήμουν παρών κατέληγαν σε κομματικά ντερμπυ χωρίς φοιτητικό χρώμα
    Ενθυμούμαι ακόμα πως σε τελευταίες φοιτητικές εκδηλώσεις έσκασαν μύτη οι ανακαλύψεις της Πάνια….καλυτερα να μη θυμόμουνα δηλαδή.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac