μικρή catch αρίδα

την είδα να περπατάει στον τοίχο της κουζίνας…

ήταν μικρή, σχεδόν νεογέννητη…

κάπου εκεί γύρω θα πρέπει να υπήρχαν κρυμμένες κι άλλες…

αυτές δε ζουν ποτέ μόνες τους!

είναι σαν την ελληνική οικογένεια…

σχηματίζουν εκτεταμένα δίκτυα αλληλεξάρτησης…

και…

ζουν έρποντας μέσα στη σκόνη…

μένουν στο ίδιο σπίτι ή σε γειτονικά διαμερίσματα και μπλέκονται η μια στα πόδια της άλλης…

διασκεδάζουν ανεβαίνοντας στα τραπέζια και χορεύοντας τσιφτετέλια…

δεν ακολουθούν τους κανόνες της φυσικής επιλογής…

παραμένουν ίδιες και απαράλλαχτες για εκατομμύρια χρόνια…

είναι ανθεκτικές!

είναι το μόνο είδος που θα επιβίωνε ενός πυρηνικού πολέμου!

δεν επηρεάζονται από τον μοντερνισμό και τους νεωτερισμούς!

ο χρόνος περνάει,

ο κόσμος αλλάζει,

αλλά αυτές παραμένουν ίδιες!

μαζεύονται όλες μαζί σε γάμους και βαφτίσια…

περνούν έξω από εκκλησιές και κάνουν το σταυρό τους…κουτσομπολεύοντας η μια την άλλη…

τσακώνονται για κληρονομικά…

σκοτώνονται σαν τις μύγες σε τροχαία…

κάθονται με τις ώρες και βλέπουν τιβί…

πετούν παλιά στρώματα και σκουπίδια σε δάση και ρεματιές…

χτίζουν αυθαίρετα δίπλα στη θάλασσα και μέσα στα καμένα…

παίζουν ρακέτες στην παραλιά…

μεγαλώνουν βλαμμένα και προβληματικά παιδιά…

βλέπουν με καχυποψία τα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου…

ε βέβαια!

είναι το αρχαιότερο είδος του και τα άλλα ζώα τις ζηλεύουν!

όταν αυτές έχτιζαν κατσαριδοπαρθενώνες, τα άλλα ζώα έτρωγαν βελανίδια!

είχα καιρό να δω κατσαρίδες στο σπίτι, ίσως πάνω από δυο χρόνια…

μια εποχή παλιότερα, κυκλοφορούσαν παντού!

έμπαινα το βράδυ στην κουζίνα και τις έβλεπα να κάνουν πάρτυ!

στην αρχή νόμισα πως ανέβαιναν απ το φωταγωγό…

μετά είδα κάποιες στο μπαλκόνι και στο μπάνιο…

ήταν μυστήριο!

από που ξεφύτρωναν;

αγόρασα σπρέι απ το σούπερ μάρκετ και ψέκασα παντού, χωρίς αποτέλεσμα!

το κατσαριδοκτόνο σπρέι ήταν μεγάλη απάτη!

το έλεγα και στις φίλες μου και τις συμβούλευα να το αποφεύγουν!

κάποια στιγμή ανακάλυψα τις κατσαριδοπαγίδες!

αυτές μάλιστα!

τις τοποθετούσα σε διαφορετικά σημεία, σε γωνίες, πίσω απ το ψυγείο, κάτω απ τα ντουλάπια…

μόνο έτσι λύθηκε το πρόβλημα! με τις κατσαριδοπαγίδες!

ήμουν φιλόζωη αλλά  όταν έβλεπα έντομα, ζωύφια, αράχνες, ακρίδες μέσα στο σπίτι, οργανωνα μια ολόκληρη επιχείρηση για να τα βγάλω έξω προσπαθώντας να μην τους προξενήσω κακό!

είχα διαβάσει για τους τζαναϊστές στην Ινδία, οι τζαναϊστές πίστευαν ότι ακόμα και οι πέτρες έχουν ψυχή και οποιαδήποτε μορφή βίας επιστρέφει στο θύτη με τη μορφή κακού κάρμα…

καλό είναι να φροντίζει κανείς για …την επόμενη ζωη!

των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν!

στην προηγούμενη ζωή μου μπορεί να ήμουν τζαναΐστρια!

ποιος ξέρει;

άδηλον το παρελθόν του ανθρώπου!

με τις κατσαρίδες όμως τα πράματα ήταν διαφορετικά!

οι κατσαρίδες δεν ήταν αυτού του κόσμου!

ήταν ζημιουργήματα του διαόλου!

με τις κατσαρίδες είμαι αμείλικτη!

ποιος;

εγώ!

εγώ ,που δεν μπορώ να πειράξω μυρμήγκι!

πήρα ΤΑ ΝΕΑ , τα δίπλωσα και χτύπησα στον τοίχο με όλη μου τη δύναμη!

ακούστηκε ένας δυνατός κρότος!

η κατσαρίδα έπεσε στο πάτωμα και τρέχοντας ζαλισμένη κρύφτηκε κάτω απ το ντουλάπι!

διαολόπραμα!

να θυμηθώ ν’ αγοράσω κατσαριδοπαγίδες!

δε θα χάσω εγώ τον έλεγχο!

Advertisements

11 responses to “μικρή catch αρίδα

  • ALEKOS DE BARCA

    Nα συλληφθει γρήγορα η Τερέζα η κατσαριδούλα της 17 Νοέμβρη.

    Μου αρέσει!

  • MOODYTIMES

    Δε γουστάρω κανένα έντομο εκτός της πεταλούδας
    Γουστάρω πιο πολύ τις αληθινές κατσαρίδες παρα τις καφκικές που κυκλοφορούν αναμεσά μας, τουλάχιστο είτε με εντομοκτόνο είτε με παγίδα τις πρώτες τις ξεφορτώνεσαι.
    Αυτό που με παρηγορεί είναι πως οι κατσαρίδες της δεύτερης κατηγορίας δε θα επιβιώσουν απο ένα πυρηνικό πολεμο……
    «I hate this human cockroach» που έλεγε και ο Ντε Νίρο

    Μου αρέσει!

  • yannidakis

    καλως ορισες. εννοω με ενα θεμα περαν της διασημης πλεον ιστοριας σου, που μας συντροφευσε ως thalassana.
    εχω κι εγω μια μερικες ενδιαφερουσες ιστοριες να διηγηθω, ομως οχι το χρονο για να το κανω.
    Θα σου δωσω ενα αποσπασμα σε ενα απο τα κατσαριδοσπιτα της Καβαλας οπου κατσαριδες κατεβαιναν απο το θηροτηλεφωνο ψηλα στον τοιχο κι εγω να κραταω σε καθε χερι (αχ! μονο δυο εχω) απο ενα πσ-πς & να «πυροβολω» κατα ρυπας με τις αθεοφοβες να τρεχουν μεχρι να πεσουν τελικα υστερα απο λιγα εκατοστα (μετρα για τις πιο θαραλεες). Αφασια :[

    Μου αρέσει!

  • captain bluebeard

    Τι κατσαριδοκτονα και κατσαριδοπαγιδες?
    αναποτελεσματικά όλα, μονό ένας είναι ικανός εξολοθρευτής υπάρχει κι αυτός δεν είναι άλλος από τον………. Δοκιμαστε τον.

    Μου αρέσει!

  • mmakis

    Καλησπερα.Μακης.Σε λιγο θα’ρθουν ο Τακης με τη Σουλα.Τη θυμασαι τη διαφημιση?
    Μικρη μου Τερεζουλα ασε τα κακομοιρα τα αδερφακια σου να ζησουν,γιατι στο τελος στον κατσαριδοπλανητη θα μεινεις μοναχουλα.Και μονη ουτε στον παραδεισο!
    Ασε που ειναι λιγο σκληρο να σκοτωνεις το μπαμπα σου,τη μαμα σου,τις κακομοιρες τις κατσαριδουλες που γεννησαν εσενα τη μικρη Τερεζα(δε θα πω βλαμμενο γιατι δε σε ξερω).
    Παντως αν θες να αυτοκτονησεις ειναι σιγουρο οτι δεν αρκουν Τα Νεα,ουτε οι κατσαριδοπαγιδες.
    Θα σου προτεινα μια ονειροπαγιδα για ενα ομορφο κατσαριδοπριγκιπποπουλο.

    Μου αρέσει!

  • moodytimes

    Κι εγω θα προτείνω κατσαριδοψυχολόγο..γιατι για κάποιους ακόμα και τα κατσαριδοπριγκιπόπουλα είναι δυσεύρετα…άσε και που κιαν ακόμε βρεθουν σιγά μη τους κάτσουν..φσσσσσστ

    Μου αρέσει!

  • Πληγωμένη Τριανταφυλλιά

    καλημέρα .. τις μισώ τις κατσαρίδες…. είναι αηδιαστικές…..η πρώτη μου επαφή με κατσαρίδα τεραστίων διαστάσεων ήταν παραμονή Πανελλήνιων Εξετάσεων, ενω διάβαζα για να δώσω την επόμενη μέρα Ιστορία Δ Δεσμης..άκουσα ένα θόρυβο απο τη δεξιά μου πλευρά, που ήταν η μπαλκονόπορτα… κοιτάω τίποτα…μετά από λίγο πάλι τον ίδιο θόρυβο, αλλά λίγο πιο κοντά μου, πίσω από την κουρτίνα … την τράβηξα, και τι να δω…μια κατσαριδα τουλάχιστον 10 εκατοστών!!!!!! Πρέπει να ήταν η Αρχι-Βασίλισσα…πέταξα το βιβλίο κάτω και έφυγα.. έπειτα η επόμενη μου επαφή ήταν ως φοιτήτρια, που καθώς γυρνούσαμε απο διακοπες με τη Συγκάτοικό μου, βρίσκαμε χιλιάδες πτώματα απο κατσαρίδες στο σπίτι, (μπανιο, και κουζίνα) …. και οι δυο τις φοβόμασταν … αλλά πάντα έβρισκα τη δύναμη να της σκοτώνω με κατσαριδοπαγίδες.. μονο αυτές κάνουν τη δουλειά που πρέπει….με αηδιαζει ο ήχος τους όταν πας να της πατήσεις….μπρρρρρ, ανατρίχιασα και μόνο στις περιγραφές μου…

    Μου αρέσει!

  • ALEKOS DE BARCA

    Επίσης όσους χώρους κι αν ανοίξει μια κατσαρίδα που έχει φάει χυλόπιτα όσα ονόματα κι αν αλλάξει πάντα κατσαρίδα παραμένει….και το χειρότερο νομίζει πως με τη κακία θα γίνει πεταλούδα…φσσσσσσστ που λέει και ο απατεώνας

    Μου αρέσει!

  • Άνιμα

    Εγώ να πω φσσσσστ και να φύγω????
    Όλων των ειδών τα έντομα τα σιχαίνομαι μέχρι δακρύων….
    Αλλά αυτός ο παραλληλισμός με την ελληνική οικογένεια… τα σπάει, που λέμε κι εμείς τα παιδιά!!! Αμέσως αμέσως φαντάστηκα την οικογένεια μου σε μορφή κατσαριδοειδούς, σκαρφαλωμένη στα τραπέζια και τις καρέκλες και να χορεύουμε τσιφτετέλια!!! Και φυσικά το βλαμμενο και προβληματικό παιδί, ειδού!!! Μπροστά στα μάτια σου!!! Ω μα νιώθω τόσο περήφανη κατσαριδούλα!!!
    Καληνύχτες και όνειρα γλυκά μακριά από κατσαριδοκτόνα!!!

    Μου αρέσει!

  • tommy

    σιχαμερες υπουλες κατσαριδες..
    σωνει κ καλα να μπαινουν στα σπιτια
    ας κατσουν στους βοθρους [φυσικος τους χωρος]
    μεχρι κ ο λυκος-μεσα-εξω-μου
    τις ..απεχθανετε…
    ουσττττττττ!!!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Le Cinéma va à l´école

Blog dédié au projet eTwinning entre Grèce et Espagne du même titre

TIME

Current & Breaking News | National & World Updates

Αυθόρμητες μεταβολές

του Λευτέρη Παπαθανάση

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Toutestin Magazine

Art Feedback Machine

Redflecteur

About Art and Politics

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

lerestnadine

This WordPress.com

Γιάννης Γρηγοριάδης

Ερμηνεύοντας την πόλη

Bouquet of dreams

Yes Darling, but is it Art?

Marionettes Inc.

No strings attached

Harry's Music

Harry Smith's Anthology of American Folk Music

Land Streicher

“Our battered suitcases were piled on the sidewalk again; we had longer ways to go. But no matter, the road is life.” Jack Kerouac